برای یک ایران آزاد

از سر در دانشگاه تهران تا #رو_به_میهن_پشت_به_دشمن

0

اگر دانشجویان دانشگاه تهران پایان بازی اصلاح‌طلب و اصول‌گرا را در دوماه و نیم پیش اعلام کردند اکنون این کشاورزان اصفهانی هستند که با شعار #رو_به_میهن_پشت_به_دشمن تمامیت نظام را دشمن اعلام کرده و راه‌حل را در رو آوردن به اهداف و منافع میهنی و ملی تشخیص می‌دهند.

پایان یک بازی

قیام ایران با شعار «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا» از یک مرحله‌ی تاریخی عبور کرد. این شعار آنچنان که در دوربین‌ها ثبت شده است نخستین بار در سر در دانشگاه تهران در تاریخ ۹ دی ۹۶ توسط دانشجویان سر داده شد. همان شب این شعار در خیابان آزادی در تظاهرات شبانه‌ی مردم تکرار شد.

از آن رو این شعار دارای یک نقش تاریخی‌ست که پایان کشمکش‌هایی که تنها به بقای نظام کمک کرده است را اعلام داشت. همیشه در ایام انتخابات اینگونه تبلیغ شده است که برای دفع شر اصول‌گراها خوب است که به اصلاح‌طلب‌ها رای داده شود که کمتر از اصول‌گراها بد هستند.

واقعیت اما ا ین بود که هر دو جناح در خدمت تداوم نظام ولایت فقیه بوده و هستند؛ چنانچه در ایام قیام نیز دیده شد که محمد خاتمی حتی پیش از خامنه‌ای علیه قیام ایران موضع گرفت. [چرا «اصلاح طلبان» از قیام ایران می‌ترسند؟]

#رو_به_میهن_پشت_به_دشمن

اکنون با گذشت بیش از دو ماه و نیم شاهد هستیم که آن شعار به شعار دیگری فرا روییده است: «رو به میهن پشت به دشمن» این‌بار این شعار توسط کشاورزان اصفهانی سر داده شد؛ در حالی که نماز جمعه اصفهان را با اعتراضات خود بر هم زده بودند. آنها به امام جمعه‌ی منصوب خامنه‌ای پشت کرده و شعار «رو به میهن پشت به دشمن» را سر دادند.

اگر دانشجویان دانشگاه تهران پایان بازی اصلاح‌طلب و اصول‌گرا را در دو ماه و نیم پیش اعلام کردند اکنون این کشاورزان اصفهانی هستند که تمامیت نظام را دشمن اعلام کرده و راه‌حل را در رو آوردن به اهداف و منافع میهنی و ملی تشخیص می‌دهند. این پیوند یک پیوند عمیق اجتماعی‌ست و به روشنی نشان می‌دهد که قیام ایران دارای یک خصلت سراسری‌ست؛ نشان می‌دهد که از دانشجوی تهرانی یا ساکن تهران، تا کشاورز اصفهانی حرف رو به نظام یک چیز بیشتر نیست.

اما از سوی دیگر شعار «رو به میهن پشت به دشمن» یک نشانه‌ی عمیق دیگر نیز در خود دارد؛ قیام ایران که در ۷ دی‌ماه آغاز شد صرف نظر از علل تاریخی آن که می‌توان مورد بحث و واکاوی قرار گیرد، محصول حداقل ۵۰۰۰ حرکت اعتراضی عمده از ابتدای سال ۹۶ تا پایان آذرماه بود. [گزارش ذوالفقاری از قیام ایران؛ جا ماندن جامعه اطلاعاتی نظام ولایت فقیه از قیام‌آفرینان] آن کمیت‌ها در ۷ دی به کیفیت قیام تبدیل شد.

قیام ایران پس از چند روز که تقریبا سراسر کشور را فرا گرفت با حدود ۵۰۰۰ دستگیری [بازدید نمایندگان «مجلس» از زندان بدون زندانی اوین، در زیر دوربین سازمان زندان‌ها] و به روایتی دیگر حداقل ۸۰۰۰ دستگیری در همان مقطع دی‌ماه سرکوب شد؛ اما حرکت‌های اعتراضی در سراسر کشور ادامه یافت؛ جنبش مالباختگان، جنبش کارگران و جنبش کشاورزان تقریبا هیچ روزی را نگذاشت تا خالی از اعتراض باشد. [به‌عنوان نمونه: سرکوب اعتراضات کشاورزان اصفهان؛ حرکت نظام بر لبه‌ی شمشیر و پایان ماجرا]

در همین مدت شاهد درگیری‌های خیابان پاسداران بودیم که گروهی از شهروندان تا پای جان در برابر نیروهای سپاه ایستادگی کردند و در پایان با چندصد دستگیری و شهید آنها را سرکوب کردند. [به‌عنوان نمونه: انتقال دراویش گنابادی دستگیر شده به زندان تهران بزرگ؛ ضرب و شتم، شکنجه و پایان مدارا!]

جنبش‌های اجتماعی در طول دوماه نیم پس از شروع قیام؛ به قیام عمق بیشتری دادند.

مؤلفه‌های دیگر

اما این تنها مؤلفه‌ی این صحنه نبود؛ از یاد نباید برد که خامنه‌ای در سخنرانی ۱۹ دی خود قیام را سازمان‌یافته و با هدایت مجاهدین اعلام کرد [روایت یک شکست نظام؛ سخنرانی خامنه‌ای درباره‌ی قیام ایران] و پس از آن همین موضوع توسط معاون سیاسی سپاه نیز تایید شد. [گزارش معاون سیاسی سپاه از قیام ایران و نقش محوری سازمان مجاهدین خلق در آن]

افزون بر این عوامل می‌بایست مؤلفه‌ی شرایط جهانی را نیز در نظر گرفت؛ اکنون حلقه‌ی محاصره منطقه‌ای و بین‌المللی نظام در زمینه‌ سیاست‌های اتمی، منطقه‌ای، موشکی و حقوق‌بشری‌اش تنگ‌تر می‌شود. افشا کننده فعالیت‌های نظام در عرصه‌های چهارگانه‌ی فوق تقریبا به‌طور انحصاری مجاهدین خلق بوده‌اند. به یاد بیاوریم که بدون افشای پروژه ساخت بمب اتمی نظام در مرداد سال ۸۱ اکنون بی‌شک با یک نظام مجهز به سلاح اتمی مواجه بودیم؛ به یاد بیاوریم که در سال ۸۲ این رئیس جمهور برگزیده مقاومت بود که اعلام کرد خطر دخالت نظام ولایت فقیه در عراق بسا بیشتر از خطر اتمی آن است؛ به یاد بیاوریم که انبوه گزارش‌هایی که توسط مقاومت ایران درباره نقض حقوق بشر توسط نظام به دست مراجع بین‌المللی رسیده است و به یاد بیاوریم افشاگری‌های مقاومت ایران درباره‌ی طرح‌های موشکی سپاه را.

پس در چنین بستری‌ست که اکنون به چشم می‌بینیم و به گوش می‌شنویم که کشاورزان اصفهانی به نمایندگی از تمامی مردم ایران شعار می‌دهند: «رو به میهن پشت به دشمن»

در این شعار سه مؤلفه‌ی اجتماعی، مجاهدین و بین‌المللی در هم گره خورده‌اند.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.