برای یک ایران آزاد

اهواز به‌پا می‌خیزد؛ سلسله‌ای از حرکت‌های اعتراضی در استان خوزستان

0

به‌پاخاستن اهواز در روزهای ۸ و ۹ فروردین و حرکت‌های اعتراضی دیگر در این شهر و سایر نقاط خوزستان نشان می‌دهد که این استان بر بستری از شرایط اجتماعی نقش مؤثر خود را در قیام ایران حفظ خواهد کرد.

اعتراضات در خوزستان

پنجشنبه ۹ فروردین ۹۶ هزاران تن از مردم اهواز به خیابان‌ نادری آمدند تا به توهین صورت گرفته در تلویزن نظام علیه اعراب ایران اعتراض کنند؛ سیاستی که با هدف سرکوب تمامی شهروندان و ایجاد تفرقه از طرف نظام به پیش برده می‌شود.

برای مهار اعتراضات علی سواری عضو مجلس به صحنه فرستاده شد تا تظاهر کنندگان را آرام کند؛ او که تلاش کرد برای تظاهرکنندگان سخنرانی کند با هو و اعتراض آنها ناچار به ترک صحنه شد.

در ادامه نیروهای سرکوب برای پراکنده کردن تظاهر کنندگان با استفاده از گلوله، گاز اشک‌آور و باتون به آنها حمله کردند؛ تهاجمی که منجر به ادامه درگیری‌ها در خیابان‌های اطراف شد و شماری از تظاهر کنندگان در این میان دستگیر شدند. شاهدان تایید کردند که زنان در این تظاهرات نقشی مهم برعهده داشتند.

یک‌روز پیشتر نیز بسیاری از مردم در برابر صداوسیما در اهواز دست به تجمع زدند تا سیاست تفرقه‌افکنانه نظام را به چالش بکشند.

اما این تنها حرکت‌های اعتراضی در شهر اهواز و استان خوزستان نبود؛ در ۸ فروردین نیروی انتظامی و ماموران شهرداری به کوی زویه اهواز حمله می‌کنند هدف تخریب منازل شهروندان است به بهانه نداشتن اجازه ساخت؛ تهاجمی که منجر به درگیری با مردم می‌شود. [کانال مجاهد ۹ فروردین ۹۷]

در همین روز کارگران معترض نیشکر هفت تپه به سمت جاده ترانزیتی اندیمشک – اهواز حرکت می‌کنند تا جاده ببندند آنها برای ماههاست که حقوقی دریافت نکرده‌اند. [کانال مجاهد ۸ فروردین ۹۷]

روز ۹ فروردین کارگران نیشکر هفت‌تپه برای سومین روز اعتصاب سراسری خود را ادامه می‌دهند؛ آنها در برابر شرکت تجمع کردند؛ شعار آنها در روزهای اعتصاب این بود: «گرسنه‌ایم گرسنه».

در همین روز کسبه و دستفروشان بازار اهواز در اعتراض به دخالت ماموران نیروی انتظامی و ماموران سد معبر شهرداری که مانع کسب و کارشان می‌شدند تجمع کردند.

در همین زمینه روز ۶ فروردین اعلام شد که علی سواری که در زندان شیبان اهواز چهارمین سال حبس خود را می‌گذراند در زیر شکنجه کشته شد. او پنجاه‌ساله و از اهالی کوی سپیدار اهواز بود.

مقاومت مسلحانه

اعتراضات مردم در اهواز و سایر نقاط خوزستان به‌خصوص خیزش شهروندان در روزهای ۸ و ۹ فروردین در اهواز نشان از آن دارد که قیام ایران می‌تواند این‌بار از خوزستان آغاز شود. پیشتر در قیامی که در دی‌ماه شهرهای ایران را درنوردید شهرهای خوزستان سهمی به سزا بر عهده گرفتند؛ بنا به تصاویر منتشر شده نخستین شهری که در آن شعار «وای به روزی که مسلح شویم» سر داده شد؛ اهواز بود و در چند منطقه‌ی خوزستان اعتراضات به مقابله مسلحانه با نیروهای سپاه انجامید؛ شهر ایذه تقریبا آزاد شد و در کوت عبدالله اهواز جوانان عرب و لر متحدانه در برابر سپاه دست به مقاومت مسلحانه زدند. [کوت‌عبدالله؛ نفی ولایت فقیه و شکست سپاه]

سرزمینی سوخته

خوزستان امروز سرزمینی‌ست که در زیر سیطره‌ی سپاه به زمینی سوخته بدل شده است؛ تالاب‌هایی خشک شده؛ بر اثر سدسازی‌های غیر علمی سپاه یا خشک کردن زمین‌ها برای توسعه کاشت نیشکر که با شرایط زیست‌بومی استان در تضاد قرار دارد؛ آنچه زندگی بسیاری از کشاورزان و دامداران را نابود یا در مخاطره جدی قرار داده است.

بخش قابل توجهی از آب خوزستان به استان‌های دیگر منتقل می‌شود در حالی که سیاست‌های غیر علمی منجر به خشک شدن زمین در همان استان‌ها نیز شده است؛ نمونه‌ی اصفهان و خشک شدن زاینده رود را از یاد نباید برد.

هوای خوزستان بر اثر تولید ریزگردها در روزهای زیادی از سال آلوده است؛ سطح بهداشت در محله‌های حاشیه‌نشین قابل تحمل و تصور نیست؛ فاضلاب‌هایی که بر روی زمین وجود دارد و خانه‌هایی که در میان زباله‌ها غوطه‌ور است.

تبعیض و تحقیر ملیت‌ها در این استان بخش دیگری از سیاست‌هایی‌ست که نظام در پیش گرفته است. در حالی‌که خلافت اسلامی! حاکم بر ایران شبه‌نظامیان عربش در عراق و سوریه و لبنان و یمن را برای کشتار سایر شهروندان عرب در همان سرزمین‌ها روانه می‌کند؛ مردم عرب در خوزستان را آماج تحقیر، تبعیض و اعدام قرار می‌دهد؛ شاهدان عینی از زندان‌هایی روایت می‌کنند که در آنها زندانیان حتی جایی برای استقرار ندارند.

در چنین بستری خوزستان کمتر روزی‌ست که در آن حرکتی اعتراضی برپا نشود؛ کارگران نیشکر هفت‌تپه، معترضان به ویرانی محیط زیست، کارگران فولاد اهواز، مالباختگان موسسات مالی و اعتباری، عرب‌هایی که هویتشان توسط نظام انکار می‌شود و … تنها بخشی از جنبش اعتراضی روزانه در استان خوزستان است؛ استانی که بر روی دریای نفت زندگی می‌کند اما سهم آن از آن ثروت تنها زمینی سوخته است.

به این ترتیب‌ست که بسیاری از کارشناسان بر این باورند که استان خوزستان همچنان که تاکنون بوده است یکی از کانون‌های قیام و ایستادگی در برابر نظام ولایت فقیه خواهد ماند.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.