برای یک ایران آزاد

آب مایه حیات؛ آنچه در ایران به تاراج رفته است

0

آب مایه حیات است اما سیاست‌های اتخاذ شده از طرف نظام ولایت فقیه این مایه حیات را به نابودی کشانده است؛ این در حالی‌ست که اغلب مناطق ایران به‌لحاظ اقلیمی کم باران نیز محسوب می‌شوند.

سامان ازشهرکرد

درکتابهای کودکی می‌خواندیم که هرکجا آب هست، آبادانی هم هست.. و همینطور درتاریخ می‌خواندیم که نخستین تمدنها در کنار آب‌ها بوجود آمدند.

در تاثیر شگرف و منحصر بفرد این مایع حیاتی در کل نظام طبیعت و حیات تردیدی نیست.

از استفاده در شرب وکشاورزی و صنعت گرفته تا بقای حیوانات و بهداشت و پاکیزگی و طراوت محیط زیست همه و همه مرهون وجود آب است…

داشتن آب و باران علاوه بر بقا انسان و طبیعت، در هرکشوری تأثیر زیادی در پیشرفت آن کشور نیز دارد، که البته بستگی به موقعیت جغرافیایی و اقلیمی آن سرزمین دارد.

مثلا انگلیس چون جزیره و در منطقه معتدل شمالیست باران فراوان می‌بارد ولی اتیوپی چون در منطقه استوا و گرم است کم باران است.

بطور کلی ایران کشوریست کم باران. چون قریب دوسوم آن را کویر و بیابان اشغال کرده که گرم و خشک و بسیار کم باران است. و بخش وسیعی نیز کوهستانیست که بارش بیشتر بصورت برف است. تنهانقطه باران زا نوار باریکی در حاشیه دریای خزر است.

علل بحران کم آبی یا بی‌آبی چیست؟؟

یک علت آن موقعیت کشور است که در چند دهه اخیر باران کاهش یافته که تقصیر را می‌توان بگردن طبیعت انداخت و کسی را نمی‌توان مقصر دانست.

دومین علت فقدان مدیریت منابع آبی کشور است که با ساختن سدهای بی‌معنی و صدور مجوزهای بی‌حساب وکتاب برای حفر چاههای آب است که ایران را مانند آبکش کرده و سفره‌های زیرزمینی آب را خالی و خشک نموده است.

این بحران در استانهای گرم و خشک مانند خوزستان، هرمزگان، یزد، سیستان و بلوچستان، بوشهر و قسمتهایی از جنوب فارس بسیار شدید است؛ کار بجایی رسیده که در برخی مناطق با تانکر آب بدست مردم می‌رسد.

سومین دلیل را می‌توان «نداشتن فرهنگ صرفه‌جویی در مصرف آب» دانست. شست و شوهای غیر ضروری و هدر دادن آب در حمام و… از آن جمله است.

وعوامل دیگر….

همه این عوامل دست بدست هم داده و کشور را در آستانه بحران آب قرارداده‌اند. همین امر موجب شده که روستاییان کشاورز خانه و کاشانه خود را ترک کرده و برای کارهای کارگری و… بسوی شهرها هجوم بیاورند و حدود ۳۳ هزار روستا خالی از سکنه گردند.

و همین طور موجب شده مزارع و باغات خشک شده و محصولات کشاورزی گرانتر شده و یا نابود شوند.

امروزه در کشورهای پیشرفته با بارور کردن ابرها سعی می‌کنند تا از منابع آب شیرین کمتر استفاده شود و ذخیره کنند اما مسئولین ما نه تنها چنین برنامه‌هایی را مدنظر نداشته و ندارند بلکه همان مقدار اندک را هم با مدیریت غلط بر باد دادند و ایران را خشک و بایر کردند و تنها توصیه به صرفه جویی و خواندن نماز باران کردند که نه صرفه جویی فرهنگ سازی شد و نه با دعا باران آمد!!

بدون تردید اگر در سالهای آتی با چنین کاهش بارندگی و سوء مدیریت ادامه یابد با بحرانهای بسیار خطرناک‌تری مواجه خواهیم شد.

مانند بی غذایی و گرسنگی‌های فراگیرتر. مهاجرت‌های بیشتر داخلی و حتی خارجی، شیوع بیماری‌ها، و مرگ و میر، فقر فزاینده و…

«کم بارشی طبیعت را می‌توان پذیرفت چون درحال حاضر از دست ما کاری ساخته نیست اما سوء مدیریت خائنانه، و فرهنگ صرفه جویی را می‌توان تغییر داد».

در همین زمینه:

در مدح آزادی؛ به مبارکی قدوم آنچه در راه است

دستان پینه بسته‌ای که از پیشانی‌های پینه بسته‌ی دین‌فروشان مقدس‌تر است

کاش اصلا نفت نداشتیم!؛ نعمت الهی یا عامل بدبختی؟

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.