برای یک ایران آزاد

استمرار قیام دیماه و تاثیرآن براعتراضات اقشارمختلف :گفتگو با نادردادگر و مجید شکوهی

0

استمرار قیام دیماه و تاثیر آن در حرکات اعتراضی اقشار مختلف، از جمله: دانشجویان، معلمان، کارگران، کشاورزان، کامیونداران و بازاریان را بخوبی میتوان دید و این روزها شاهد هستیم. درهمین رابطه آقایان نادر دادگر ومجیدشکوهی طی گفتگویی با تلویزیون ایران آزادی وضعیت را بررسی کرده وبه سئوالات پاسخ میدهند.

مجید شکوهی: اجازه بدهید از آخرین و تازه‌ترین اخبار از حرکات اعتراضی دانشجویان قهرمان و آگاه کشورمان شروع کنیم. همانطور که اطلاع دارید هفته گذشته یک اتوبوس حامل دانشجویان بدلیل مستهلک بودن قطعات آن در دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات و علوم واژگون شد و متاسفانه ده نفر از دانشجویان جوان جان باختند که ۹ نفر دانشجو ویکی هم پدر یکی از دانشجویان بود و متاسفانه تعدادی هم مجروح شدند تا جای که من اطلاع دارم ۳ نفر هم وضعیتشان تا حدودی وخیم هست، البته متاسفانه به قول دانشجویان هنوز هیچ آمار دقیقی از مصدومین و یا کشته‌ها داده نشده به همین دلیل طی دیروز و امروز دانشجویان دانشگاه تجمعات خیلی مشخص و بزرگی تشکیل دادند. رور شنبه دانشجویان این دانشگاه در محوطه پارکینک اتوبوس‌ها تجمع بزرگی برپا کردند و خواستار استعفای علی اکبر ولایتی مشاور خامنه‌ای و رئیس دانشگاه آزاد و مسئولین بی‌کفایت شدند. حتماً خبر هم دارید که مادر یکی از دانشجویان در این تجمع سخنرانی کرده و اشاره کنم به صحبتهای این مادر و از جمله گفت: «آیا وقت آن نرسیده که مردم کشور ما هم مانند کشورهای دیگر، آزاد باشند و آزادانه بیندیشند و آزادانه اظهار نظر کنند و حرفهای خود را که سالهاست در این سینه پنهان کرده‌اید، اظهار کنند؟» بله با درود بر دانشجویان جان باخته و دانشجویان دلیری که به اعتراض علیه مسولین بی‌کفایت آخوندی برخاسته‌اند.

اما دانشجویان مشخصاً در قیام دیماه وقتی که وارد صحنه شدند و در همبستگی با اقشار محروم وارد میدان شدند، این ورودشان بسیار تأثیر گذار بود در بالا بردن کیفیت شعارهای تظاهرات کنندگان و مؤثر بود، دانشجو بعنوان قشر جوان و پیشتاز و روشنفکر کلاً با اقشار محروم جامعه پیوند خوردند، این تظاهراتها از اعتراضات صنفی کاملاً به اعتراضات سیاسی تبدیل شد، البته از همون ساعات اولیه در اعتراضات دانشجویی شعارهای تظاهر کنندگان سیاسی شده بود و شعار «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» را می‌دادند و یا خواستار آزادی عقیده و اعتقادات خودشان بودند، ولی با ورود دانشجویان موضوع مهمی که اتفاق افتاد این بود که با شعار اصلی که دادند و در دانشگاه تهران جمعیت با صدای خیلی رسایی فریاد زدند «اصلاح طلب، اصول گرا، دیگه تمومه ماجرا» و این بحث اتفاقاً خط بطلانی بر سیاستهای کلی و بازی جناح‌های مختلف گذاشت و کلاً تظاهرات و اعتراضات سمت و سوی براندازی گرفت و این نظام با تمام دستجات و باندهاش را رد کردند.

نادر دادگر: در ادامه صحبتهای آقای شکوهی در مورد باصطلاح واژگونی اتوبوس و کشته شدن دانشجویان در عکسی که از اتوبوس چپ شده که در حال حمل آن با کامیون بودند خود آن کامیون از رده خارج و طبق استانداردها مطلقاً نباید استفاده بشود، یعنی این رژیم در تمامیتش اگر نگاه بکنیم قادر به حل هیچ تضادی نیست،

اما در مورد قیام ۹۶، قیام گرسنگان بود، قیام طبقه محروم ما بود که در واقع اگر درست‌تر بخواهیم بگوییم مربوط به طبقه کارگر و طبقه محرومی که سالیان است در این کشور زندگی می‌کنند، این قیام توسط آنان شروع شد، ولی خواسته‌های صنفی‌شان بدلیل آگاهی بالای مردم ما بلافاصله تبدیل به شعارهای سیاسی و خواسته‌های سیاسی شد که در یک جمله باید گفت خواهان سرنگونی رژیم در تمامیت آن شدند، اینکه میگویم در تمامیت در شعارهای آنان مشخص بود مانند شعار «اصولگرا، اصلاح‌طلب، دیگه تمومه ماجرا» دقیقاً همین بود و دقیقاً نشاندهنده این هست که مردم ما خوب تشخیص دادند و این رژیم در تمامیتش باید سرنگون بشود، و این شعاری نبود که فقط دانشجویان بدهند بلکه تمامی اقشار در کوچه و خیابان این شعاراصلی را فریاد می‌زدند.

مجید شکوهی: جنبش دانشجویی ایران بطور خاص در یک سال گذشته حرکتهای اعتراضی گسترده‌ای را علیه سیاستهای سرکوبگرانه و ایجاد فضای امنیتی در دانشگاه‌های کشور داشته است و همینطوراعتراض علیه فضای امنیتی در دانشگاهها از مهمترین و عمده‌ترین مطالبات دانشجویان بود. اما نقطه عطف اعتراضات دانشجویان در قیام سراسر دیماه ۹۶ کلاً دانشجویان بعنوان قشر آگاه جامعه متبلورشد، دانشجویان به عنوان قشر آگاه جامعه در همه جوامعی که دیکتاتوری در آن حاکم هست نقش جلودار دارند و با اقشار مختلف متحد بودند، شعارهای دانشجویان دیگر از جنس مردم بود آنها مطالبه‌ای فراتراز خواسته‌های خود داشتند و این مطالبه را در قیام دیماه ۹۶ درشعاراصلی خودشان «اصلاح طلب؛ اصول گرا؛ دیگه تمومه ماجرا» متبلور کردند و تمامیت نظام را نشانه رفتند، همان مدعیان دروغینی که با ریا و تزویر  وچپاول حقوق دانشجویان را به یغما بردند. اوج‌گیری حرکت دانشجویان در قیام دیماه ۹۶ باعث شد نظام حاکم نسبت به دانشجویان کینه‌ای عمیق به دل گرفته  و دستگیری بی وقفه دانشجویان را آغاز کرد همین حرکت منجر به ایستادگی ومقاومت هرچه بیشتر دانشجویان درسراسر کشور شد و آن را در اعتراضات بی وقفه و گسترده خود نسبت به اعمال احکام ظالمانه قضایی برای دانشجویان به وضوح نشان دادند که ساکت نمی‌نشینند. همچنین دانشجویان دراستانهای مختلف و اعتصابات کارگری و کامیونداران و قیام مردم کازرون درحمایت از حرکتهای مردمی بیانیه‌هایی صادر کرده و همبستگی خود را اعلام کردند. همه این واکنش‌هایی بود که جنبش دانشجویی ایران نشان داد  که دیگر حرکتهای صنفی به حرکتهای جدی سیاسی جهش پیدا کرده است. دانشجویان در اعتراضاتشان نسبت به  احکام صادرشده ظالمانه برای همرزمان خود خیلی خوب تاکید داشتند و در تمامی تجمعات بر روی آن انگشت می‌گذاشتند علیرغم اینکه شما ما را سرکوب می‌کنید و احکام سنگین می‌دهید ولی اما ما سکوت نخواهیم کرد. در رابطه با معلمان هم شما به شعارهای اعتراضات اخیر معلمان نگاه کنید: شعارها اکثراً سراسری بود و در رابطه با متحد شدن سر همین موضوعات با سایر اقشار. و در ابتدا شعار آنها این بود که «کارگر معلم اتحاد اتحاد! فریاد فریاد از این همه بیداد! (شعار خیلی عالی بود)، معلم زندانی، آزاد باید گردد، کارگر، دانشجو، اتحاد اتحاد، نه حاکم، نه دولت، نیستند به فکر ملت، معلم زندانی، کارگر زندانی، آزاد باید گردد» این‌ها شعارهای بود که خود معلمین می‌دادند، که نشان دهنده تبدیل این حرکات از حرکات صرفاً صنفی به مطالبات سیاسی شده است و همچنین نشاندهنده اتحاد بین اقشار مختلف معلم و دانشجو بود و نشان داد که درد مشترکی را فریاد می‌زدند و پیامش این هست که باید برای رسیدن به حق و حقوق همه اقشار با هم متحد بشوند و الان همه شعارهای که در اعتراضات خیابانی هست، این حرکات و شعارها نشان می‌دهد که معلمان هم به سمت این اتحاد دارند حرکت می‌کنند، این‌ها همه فکر می‌کنم که متأثر از همان قیام شکوهمند دیماه سال گذشته است، حتماً اطلاع دارید اگر بخواهیم وارد اقشار دیگری هم بشویم مثلاً بازاریان که در تیرماه امسال دست به اعتراض زدند نگاه کنید شعار می‌دادند: «سوریه را رها کن، فکری به حال ما کن، بی غیرت‌ها حیا کنید، مملکت را رها کنید» این نشاندهنده این میزان از رادیکالیزم که سیاستهای منطقه‌ای و داخلی بطور خاص خامنه‌ای را نشانه می‌روند و اصل موضوع هم این بود شعار «خامنه‌ای حیا کن، مملکت رو رها کن» سر می‌دادند و این یک دستگاه کلی بود که در بین کلیه اقشار شکل گرفته و همه را هم متحدکرده بود، فقط می‌تواند متأثر از قیام سراسری دیماه و در واقع ادامه آن باشد.

 

نادر دادگر: در ادامه صحبت آقای شکوهی ما تا قبل از قیام سال ۹۶ حرکات اعتراضی در بین کارگران و اقشار دیگر جامعه داشتیم، شاید بشود گفت که کم هم نبودند، ولی بعد از قیام ۹۶ فقط در یک نگاه آماری به این قضیه متوجه می‌شویم که یک جهش کیفی داشتیم، یعنی به این برمیگردد که در قیام ۹۶ کارگران ما و اقشار مختلف ما آنجا فهمیدند که با اتحاد بین خودشان فضای سرکوب و رعب و وحشتی را که اینها ایجاد کردند را بشکنند، شما بلافاصله بعد از قیام ۹۶ اگر دیده باشید بازاریان و کشاورزان ما شروع کردند به طرح مطالباتشان و خواسته‌هایشان و بعد از آنان سایر اقشار از کامیونداران و کشاورزان موضوع مطالباتشان را به سطح جامعه آوردند و حرکتهای بسیار قابل توجه داشتند از جمله کشاورزان که با پوشیدن کفن به صحنه آمدند که به رژیم می‌خواستند بگویند برای گرفتن مطالباتشان تا پای جانشان می‌ایستند

مجید شکوهی: اجازه بدهید آمار کلی بدهم و بعد اشاره می‌کنم به ماه به ماه آن، حرکات اعتراضی خاص دانشجویان بلحاظ کمی هم بسیار چشم گیر بود، تقریباً در این فاصله بعد از قیام ۹۶ بیش از ۲۰۰ حرکت اعتراضی در دانشگاههای سراسر کشور داشتیم که بدلیل زیاد بودن این حرکات و کمبود وقت من خیلی خلاصه تعداد حرکات در هر ماه را فقط میگویم:‌

«بهمن ۹۶: ۸ مورد، اسفند ۹۶: ۱۲ مورد، فروردین ۹۷: ۳ مورد (این‌ها مواردی بوده که من یادداشت کردم شاید بیشتر بوده باشد)، اردیبهشت ۹۷: (در این ماه اعتراضات دانشجویی اوج تازه‌ای گرفت و مجموعاً در این ماه ۲۳ مورد هست)، خرداد ۹۷: ۱۵ مورد، تیر ۹۷: ۱۰ مورد، مرداد ۹۷: ۹ مورد، شهریور ۹۷: ۵ مورد، مهر ۹۷: ۴۰ مورد. از مهر ماه واقعاً حرکات اعتراضی دانشجوها اوج می‌گیرد، آبان ۹۷: ۵۰ مورد، آذر ۹۷: درآذرماه ۹۷ (دانشجویان آگاه ایرانی سقف جدیدی از مسئولیت و تعهد پذیری عنصر آگاه و قشر متعهد و روشنفکر را نشان دادند) و در سراسر آذر نزدیک به بیش از ۶۰» مورد حرکت اعتراضی و تجمع اعتراضی داشتند و خواستار برپایی جامعه‌ای نوین بر اساس آزادی و عدالت بودند، درظاهر موارد و خواسته دانشجویان صنفی بود اما دربطن این مطالبات حرف نویی قرار داشت اتحاد وهمبستگی علیه ظلم وستم و حتماً خبر دارید که خیلی از دانشجویان درسراسر کشور با حمایتهای خود از اقشار مختلف کارگران، معلمان؛ رانندگان، بازاریان برنقش بی بدیل قشر آگاه و بی بدیل خودشان را نشام می‌داد و البته می‌شود گفت که خواسته‌ها و مطالبات اصلی دانشجویان به دو بخش مجزا تقسیم بندی کرد «مطالبات سیاسی، پایان دادن به فضای پادگانی دانشگاهها و خلاصه امنیتی دانشگاه‌ها هست، که مستمر فریاد می‌زنند دانشگاه پادگان نیست، و به حراست و دم و دستگاه اطلاعات یا شاخه وزارت اطلاعات بعنوان حراست در دانشگاه هست به آنها اعتراض دارند، به آزادی دانشجویان زندانی، همینطور آزادی کارگران زندانی و همینطور همبستگی با کارگران زحمتکش جامعه بود که اینها را می‌شود گفت مطالبات سیاسی دانشجویان بود.

مطالبات صنفی هم حتماً اطلاع دارید: موضوع سنوات بود، پولی‌سازی، وضعیت خوابگاهها و وضعیت سلف سرویسها که در جریان اعتراضاتشان بود، در رابطه با حرکات اعتراضی معلمان به شما بگویم که هم شروع این تحصن‌های ابتدا مسالمت آمیز بود ولی رژیم چون همه چیز را امنیتی می‌بیند و تلاش میکندبه خشونت بکشاند و یا با برچسب‌های مختلف می‌خواهد آنها را از صحنه خارج کند.

آخرین مورد آن روز ۶ دی ۹۷ بود که در اصفهان به تجمع معلمین بازنشسته و سایر معلمین که از آنان حمایت می‌کردند با گاز اشک آورحمله کرد. تحصن معلمان و فرهنگیان جلوی مجلس هفته قبل بود و همزمان در تبریز مقابل اداره آموزش و پرورش کل تبریز فرهنگیان و معلمان تحصن و تجمع اعتراضی داشتند.

در مهر ماه دور اول تحصن معلمان بود.  تحصن معلمین در شهرهای مختلف از جمله: شیراز، تهران، تبریز، سنندج، سقز، اصفهان، دیواندره، کازرون، همدان، قزوین، تربت جام، یاسوج، آمل، گلستان، گرمه و کرمانشاه بود، در آبان ماه دور دوم تحصن سراسری معلمین را داشتیم، و حرف‌شان هم این بود که اگر پاسخ ندهید دانش‌آموزان را به صحنه می‌آوریم، دانش‌آموزان زیادی در استان‌های گوناگون از جمله آذربایجان شرقی، اردبیل، اصفهان، البرز، بوشهر، تهران، چهارمحال و بختیاری، خوزستان، فارس، قزوین، کردستان، کرمانشاه، گیلان، مازندران، همدان و یزد و سایر نقاط که من به اصلی‌ترین اشاره کردم که در این تحصن شرکت داشتند،  برخی خواسته‌ها عبارتند از:

«آزادی معلمین زندانی، آموزش رایگان در کلیه مقاطع تحصیلی، لغو طرح معلم تمام‌وقت و افزایش حقوق فرهنگیان که الان با وضعیت اسفناکی زندگی می‌کنند، پائین‌ترین سطح حقوق را می‌گیرند و میگویند ما دغدغه اقتصادی داریم وچگونه برویم کلاس به بچه‌ها درس بدهیم، و اینها را در مضیقه خیلی زیادی قرار گذاشتند، حمایت از کارگران محروم و زندانی» و همینطور به اصلی‌ترین حرکت اعتراضی بازاریان نیز اشاره کنم در تیرماه امسال در بازار بزرگ، همینطور ناصر خسرو و علاءالدین تهران و چندین شهر دیگر نظیر کرمانشاه و مشهد بود که نسبت به نوسانات بازار ارز و وضعیت اقتصادی و بد معیشتی اعتراض کردند و این کلیتی بود که من می‌خواستم خدمت شما عرض کنم.

نادر دادگر: در سال جاری ۹۷ حرکت اعتراضی کامیونداران تا الان ۵ رشته اعتصاب سراسری داشتند که شامل تمامی کامیونداران و رانندگان ناوگان حمل و نقل جاده‌ای بوده است، که متاسفانه به هیچکدام از خواسته‌های آنان پاسخ داده نشده و نه تنها پاسخ داده نشده بلکه سرکوب هم شده‌اند خیلی از این کامیونداران را دستگیر شدند و به زندان انداختند و حکمهای بالا دادند با وثیقه‌های سنگین بعضی توانستند از زندان خارج بشوند، در یک جمله مطلقاً از طرف رژیم به مطالبات آنها پاسخ داده نشده است، البته کامیوندارن زحمتکش و قهرمان ما ایستاده‌اند و سر خواسته‌هایشان مقاومت می‌کنند و خواستار اجرای تمامی آنها هستند، در رابطه با کشاورزان هم چندین نوبت حرکتهای اعتراضی وسیع داشتند تمرکز اعتراضات کشاورزان اساساً در اصفهان هست، توسط کشاورزان حقابه‌دار زاینده‌رود هستند، البته مسئله کشاورزی در هیچ کجای ایران حل نیست، و این تنش و وضعیت در همه جای ایران وجود دارد، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب ایران، اما حرکتهای اعتراضی که ما شاهد آن بودیم در اصفهان بود و همین الان هم ادامه دارد، روزانه در ورزنه اصفهان مردم راهپیمایی اعتراضی دارند و خواسته‌هایشان را مطرح می‌کنند، اصلی‌ترین خواسته مردم حل و فصل مسائل معیشتی در حداقل‌ها است، چیزی هم فراتر از این نمی‌خواهند، مثلاً کامیونداران خواسته آنان این است که لاستیک می‌خواهند تا بتوانند کار بکنند، کشاورزان آب می‌خواهند برای کشاورزی‌شان، و رژیم قادر به پاسخگویی نیست، واقعیت دولت روحانی و خامنه‌ای مطلقاً نه ظرفیت و نه اراده حل و فصل تضادهای این اقشار را ندارند، البته حرف اصلی را مردم در قیام دی ۹۶ زدند و همه خواسته را در شعار سرنگونی رژیم متبلور کردند و این را می‌خواهند چون واقعیت این است که رژیم مطلقاً قصد پاسخگویی به مسائل اینها را ندارد.

مجید شکوهی: رژیم نه میخواهد و نه توان و ظرفیت پرداختن به تضادهای که در ۴۰ سال اخیر که خودش مسبب اصلی آنها بوده را دارد که بخواهد کاری بکند، چون چپاول گر است . رژیم نه فقط به فرهنگیان بلکه به تمام اقشاری که تا حالا اعتراض کردند فقط می‌تواند جواب سربالا بدهد یا به هر حال سیاست‌شان این بوده که یک کاری بکند اینها خسته بشوند و از صحنه خارج بشوند اتفاقاً همین کار را مردم نمی‌کنند اتفاقا یاد گرفتن بمانند و پایداری بکنند و پاسخ خودشان را بگیرند و مرعوب پاسخ‌های سربالا رژیم نباشند.

اینجا به وقاحت آنها اشاره بکنم، یکی از این افراد فردی به اسم عزیز اکبریان رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای ارتجاعی هست بنا به نوشته خبرگزاری ایسنا اول دی ۹۷ می‌گوید: «اگر در کنترل بازار دو نفر را درست و حسابی شلاق بزنیم، دو نفر را به موقع اعدام کنیم برای بقیه درس عبرت می‌شود، قوه قضاییه کارهای خوبی را در این بخش شروع کرده که امیدواریم ختم به خیر شود».

 خوب این نشان می‌دهد که پاسخ رژیم جز سر دواندن و بعد هم سرکوب و شلاق چیز دیگری نیست، حتماً اطلاع دارید یکی از کارگزارانی که برای خودشان کار می‌کند و یکبار مصرف می‌شود مثل سلطان قیر که اعدامش می‌کنند، آن یکی را به اسم سلطان سکه دار می‌زنند، این‌ها سیاست شناخته شده آخوندهای جنایتکار است، شما شاهد بودید که در آستانه سالگرد روز دانشجو، ۱۶ شهریور دانشجویان پلی تکنیک تجمعی خیلی بزرگ را تشکیل داده بودند و به سیاستهای رژیم اعتراض داشتند و رژیم مزدورای خودش را فرستاد و بطور علنی آنها را وارد کرد مثل دهه ۶۰ کارهای که می‌کرد و مزدوران خودش را در آن سالهای ۵۸ و ۵۹ تحت عنوان زهراخانم و فلان میرختند در کنفرانس‌ها و یا سخنرانی‌ّای مختلف سیاسی را برهم می‌زدند ومیز کتاب‌ها را بهم می‌زدند یا در جلوی داشنگاه تهران می‌آوردند دقیقاً همین صحنه را آورده بود .

البته دانشجویان ایستادگی کردند خیلی خوب پاسخ آنها را دادند علیرغم ضرب و شتم دانشجویان اما دانشجویان خوب ایستادگی کردند و البته دانشجویان خوب پاسخ دادند و با شعارهای توپ، تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد جوابشان را دادند و در مقابلشان ایستادند و جواب دندان‌شکنی دادند و خودشان هم گفتند اینطوری نمی‌توان به صحنه رفت، یا همین چند روز پیش به تجمع فرهنگیان و معلمان در اصفهان با گاز اشک آور نیروهای مزدور انتظامی رژیم حمله کردند و هتاکی کردند و زدند و به نظر من نباید به این صحنه‌ها بی تفاوت بود بایتس اعتراض و مقابله‌جویی کرد، و از صحنه عقب راند و نباید گذاشت به خواهران وماردانمان تعدی بکنند و حرف بزنند و البته جوانان در صحنه‌های مختلف همین کار را می‌کند و پاسخ مزدوران را کف دستشان می‌گذارند، همینطور اعتراض بازاریان را داشتیم که با برخورد نیروهای امنیتی و واکنش سخت و همراه با تهدید سران سه قوه همراه شد. از سوی دیگر خامنه‌ای نیز خواستار برخورد قاطع و صریح با اخلال گران امنیت اقتصادی توسط قوه قضائیه شد و گفت:‌«فضای کسب و کار و زندگی و معیشت مردم باید امن باشد و دستگاه قضا باید با مختل کنندگان امنیت اقتصادی برخورد کند» که بعد از این موضوع تعدادی از بازاریان دستگیر شدند، کما اینکه همین کار را با قشر معلم انجام می‌دهند ولی به نظر من مردم دیگر از سرکوبی نمی‌هراسند و ایستادگی می‌کنند.

نادر دادگر: واقعیت این است با رژیمی غرق در بحران مواجه هستیم، رژیمی که در تمامی ابعاد دچار یک ورشکستگی و رکود هست، قادر به حل هیچ تضاد و مشکلی از مردم نیست، و نمی‌تواند هیچ مشکلی از خواسته های مردم را حل بکند، همینطور که می‌بینیم مثلاً در رابطه با کامیونداران از خرداد ماه که اعتصاب خودشان را شروع کردند، با تهدید و ضرب و شتم پاسخ آنها را داد، دادستانش اعلام کرد کسانی که اعتصاب کردند باید گرفت و به زندان انداخت و اعدام کرد، با یک مارک قطاع‌الطریق می‌خواست اینها را سرکوب بکند البته ادامه اعتصاب کامیونداران نشان می‌دهد اینها هیچ توجهی به تهدیدات رژیم نه تنها نکردند بلکه کارشان را گسترش هم دادند، همینطور در رابطه با کشاورزان نگاه کنیم، کشاورزان میهن ما را که چیزی جزء آب برای ادامه کارشان نمی‌خواهند را حمله می‌کنند، همین اخیراً در ابتدای آذر ماه یک حرکت اعتراضی کشاورزان را با گاز ضدشورش پاسخ داد، بسیاری از صحنه‌ها را که دل هر ایرانی را به درد می‌آورد با باتوم و گاز اشک‌آور به آنها حمله‌ور شد و کشاورزانی را که به مسجد پناه برده بودند گارد ضدشورش این رژیم باصطلاح اسلامی به مسجد حمله می‌کند و شیشه‌های مسجد را می‌شکند، و آنها را از داخل مسجد بیرون کشید و مورد ضرب و شتم قرار داد و تمام سعی و تلاشش این بود که این حرکتها را خفه بکند تا ساکت بشوند و آنچه ما می‌بینیم در هر حرکت که الان در کامیونداران نه تنها مرعوب این اقدامات نشدند بلکه حرکتها را گسترش دادند، همانطور که در ابتدا به شما گفتم علیرغم سرکوب شدید کشاورزان در ابتدای آذرماه همین الان همین امروز تظاهرات و حرکتهای اعتراضی‌شان در دی ماه ادامه دارد، و خواسته‌هایشان را مطرح می‌کنند، طبعاً هیچ انتظاری از این رژیم نیست وضعیت سایر اقشار هم به همین ترتیب است، وقتی خامنه‌ای ولی فقیه ورشکسته پیام می‌دهد که با بازاریان چه برخورد و سرکوبی را انجام داد طبعاً سیاست اینها هست و خطی که دارند برای سرکوب همه اقشار مردم ما پیش می‌برند چون واقعیت این است که اینها از همه مردم می‌ترسند، از اقشار مردم ما می‌ترسند، از کارگر، از معلم، از کشاورز، از کامیو نداران می‌ترسند چون می‌دانند همه این خواسته‌های صنفی مردم پشتش خواسته اصلی که همانا سرنگونی رژیم هست می‌باشد.

مجید شکوهی:‌ عدم پاسخگویی حاکمیت به این خواستها بیانگر بن‌بست و ناتوانی آن در انجام چنین کاری است. مثلاً پاسخ به خواستهای معلمان برای رژیم غرقه در بحران قدم در مسیری است که تنها به معلمین ختم نمی‌شود و باید گامهای بعدی را بردارد، در برخورد با این بن‌بستها حاکمیت آخوندی نه راه پیش دارد و نه راه پس.

در پاسخ به خواسته‌های معلمان باید خواسته کارگران و آب کشاورزان را حل کنند، و دانشجویان که آخرین وضعیت اتوبوسی بود که گفتم که هفته گذشته ۱۰ نفر از دانشجویان را به کشتن دادند، همه اینها نشان می‌دهد که جامعه و اقشار مختلف گام برمیدارند به طلب خواسته‌هایشان و رژیم در بن‌بست مشخص و خاصی هست، بنابراین نه می‌تواند و نه در توانش هست، چون بلحاظ اقتصادی ورشکست کامل هست هیچ چیز در صندوقها نیست و کامل غارت و چپاول شده، نمی‌تواند چون اگر باشد پاسخ بدهد عملاً راه به جاهای باریک‌تر می‌برد این همان درد بی‌درمانی است که به نظرم رژیم در آن گیر افتاده است، سرطانی است که بدخیم شده روزبروز به سوی بدتر شدن است و به قول خودشان باید از ترس مرگ خودکشی کنند.

نادر دادگر: اتفاقاً در رابطه با این حرکات اعتراضی آنچه که ما شاهدش هستیم عقب‌نشینی‌های مستمر رژیم حداقل در بیان و حرف این کار را می‌کند مثلاً در مقابل اعتصاب کامیونداران با برگزاری جلسات مختلف، سمینارهای مختلف، سخنرانی‌های مختلف و موضعگیریهای همه مقاماتش تلاش می‌کند اینها را ساکت بکند، که این عمل ترسشان از اقشار مختلف مردم را نشان می‌دهد، منظورم این است که مردم مطلقاً گول حرفهای رژیم را نمی‌خورند استمرار و گسترش آنها ما را به سمت یک قیام سراسری پیش می‌برد، نباید گفت چون رژیم به خواسته‌ها پاسخ نمی‌دهد پس حرکتها فایده ندارد، آنچه که ما در صحنه ایران شاهدش هستیم پیوند همه اقشار با همدیگر است شما نگاه کنید شعارها اتحاد اقشار با هم هست، اتحاد اقشار برای یک قیام سراسری است، و این چیزی هست که بطور واقعی مردم ما می‌خواهند، چیزی که ما سالهای قبل نداشتیم، ولی الان شاهدش هستیم، کارگران در حمایت از معلمین شعار می‌دهند، معلمین در حمایت از کشاورزان شعار می‌دهند، دانشجویان مطالبات سیاسی را فقط مطالبات خودشان نیست می‌آیند خواسته‌ها و مطالبات بقیه اقشار را وارد خواسته‌های خودشان می‌کنند،. این چیزی بود که رژیم از آن وحشت داشت و این دستآورد بسیار بزرگی است که حرکات اقشار مختلف داشته که به نظر من مطلقاً قابل چشم‌پوشی نیست، بلکه باید به آن افتخار کرد چون محصول کار مردم ما است.

کلیپ کنفرانس

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.