برای یک ایران آزاد

بحران آب در پرآب‌ترین مناطق ایران؛ خرمشهر تشنه در آینه جهان

0

بحران آب در پرآب‌ترین مناطق ایران شاید شنونده را به شگفتی بیاورد اما برای آنکس که با سیاست‌های سپاه درباره مناطق مختلف کشور آشناست تعجب‌برانگیز نیست. مجموعه‌ای از سیاست‌گذاری‌های آبی با هدف تاراج تمامیت سرمایه استان خوزستان از آن سرزمینی بی‌آب و غبار آلود ایجاد کرده است. مردمی که به خاطر تشنگی اعتراض می‌کنند هدف گلوله‌های سپاه قرار می‌گیرند.

علی جوینی

بحران آب در ایران تحت حاکمیت آخوندها مثل هر بحران دیگری منحصر بفرد است. هم علل بوجود آمدن این بحران و هم نحوه مقابله با آن با همه جای دنیا فرق می‌کند.
بحران آب در کشور ما فقط در اثر تغییرات جوی بوجود نیامده است. طبق گفته همه کارشناسان، سپاه پاسداران بعد از پایان جنگ ایران و عراق یک شبه به یک ارگان اقتصادی غارتگر تبدیل شد! این ارگان که تخصص‌اش پرورش و صدور تروریست به نقاط مختلف جهان بود بدون برخورداری از عناصر متخصص و فقط برای بدست آوردن سرمایه و غارت منابع ایران انواع و اقسام پروژه‌ها را اجرایی کرد. کارخانه‌های بیشمار، سدسازی‌های بی رویه و غیر علمی، و مزارع وسیع بوجود آمدند. همه این پروژه‌ها بدون حساب و کتاب آب کشور را بکار گرفتند.
این دزدان حتی به این هم بسنده نکرده و به فروش آب ایران به کشورهای همسایه روی آوردند. انتقال آب خوزستان به بصره نمونه بارز آن است.
بحران آب اتفاقاً در همان مناطق پر آب بوجود آمد. همین، شاخص خوبی است برای اثبات این ادعا که بحران آب علت‌اش تغییرات جوی کشور نیست بلکه از غارت‌گری و بی‌کفایتی حاکمان است.
– ارومیه در مرگ غم انگیز دریاچه زیبای خود خون گریست.
– اصفهان به عزای زاینده رود نشست و سی و سه پل یتیم شد.
– خوزستان اما تشنه لب شد و سرب داغ نوشید.
بحران آب جزو تحولاتی بود که بلافاصله در مطبوعات غربی انعکاس وسیعی یافت؛ چرا که این بحران قیامهایی را باعث شد و مردم در تظاهرات خود اصل و ریشه این بحران را نشانه رفتند. نمونه‌ای از این انعکاسات را از سایت فرانسوی لزاُبسرواتور (les observateurs) با هم مرور می‌کنیم:

«آب گل آلود یا شیرهای خالی از آب: جنوب ایران دیگر چیزی برای نوشیدن ندارد
روزهای ۹ و ۱۰ تیر، شهرهای خوزستان شاهد تظاهراتهای مهمی بودند. بویژه در دو شهر مهم این استان جنوبی یعنی خرمشهر و آبادان که با کشور عراق هم مرزند. این روزها که درجه حرارت تا ۵۰ درجه بالا می‌رود ساکنان این شهرها علیه مشکلات دسترسی به آب جاری دست به قیام زده‌اند: در هفته‌های اخیر زمانی هم که کمبود آب وجود نداشت، آب در دسترس حتی با تصفیه کردن هم قابل استفاده نبود.
طبق گفته استاندار خوزستان، روز ۵ تیر لوله‌ای که آب این دو شهر را تأمین می‌کرد بدلیل عدم رسیدگی و تعمیر و نگهداری شکسته شد. علاوه بر این، آب شور دریا وارد رودخانه کرخه شده و باعث آلودگی آبهای شیرین شده است. این در حالی است که رودخانه کرخه منبع اصلی تأمین آب شهرهای آبادان و خرمشهر است.
حاکمیت همچنین وجود تعداد زیاد کارخانه‌های تولید شکر در منطقه که آب زیادی مصرف می‌کنند را علت این بحران برشمرده است. کارخانه‌هایی که بدلیل فقدان مطابقت با تکنولوژی پیشرفته باعث کاهش سطح آب رودخانه شده است.»
«در شب ۹ تیر و یکشنبه ۱۰ تیر» «تظاهرات کنندگان با شلیکهای پلیس مواجه شدند. برخی مطبوعات گزارش کردند که یک نفر کشته شده است ولی پلیس گفته است که درگیریها فقط ۵ زخمی داشته است.» [لزاُبسرواتور ۵ ژوئیه ۲۰۱۸]

در همین زمینه:
خرمشهر تشنه: «به‌نام دین، دزدان ما را غارت کردند»
خرمشهر یا خونین‌شهر؛ شهری که هنوز در اشغال مانده است
شعله‌ی خرمشهر تکثیر می‌شود؛ حمایت سایر شهرهای خوزستان
بی‌آبی در برازجان؛ شروع قیامی دیگر، این‌بار در استان بوشهر
آب برازجان بوی خون می‌دهد؛ لب‌های تشنه از کازرون تا برازجان

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.