برای یک ایران آزاد

رژیم ولایت فقیه و بحران در پی بحران

0

بحران در پی بحران راهی‌ست که رژیم ولایت فقیه برای عبور از مشکلات و مسائلش در پیش می‌گیرد اما همین به ظاهر راه‌حل زمینه ساز سرنگونی‌اش می‌شود.

اسماعیل محدث

واژه‌ی بحران به معنای اتفاقی است ناگهانی که به وضعیتی خطرناک و ناپایدار برای فرد، گروه یا جامعه و دولت و حکومت می‌انجامد. بحران باعث به وجود آمدن شرایطی می‌شود که برای برطرف کردن آن نیاز به اقدامات اساسی و فوق‌العاده است. آیا وخامت اوضاع رژیم آخوندی اتفاقی است و آیا اساساً این رژیم عقب افتاده توان انجام اقدامات اساسی و فوق العاده برای برون رفت از وضعیت خطرناک و ناپایدار را دارد؟ آیا از روز سرکار آمدن رژیم آدمخوار آخوندی یک روز، تنها یک روز بوده که خارج از تشنج گذشته باشد؟ آیا بی ثباتی مشخصه‌ی منحصر به فرد رژیم ولایت فقیه حاکم بر ایران نیست؟ با نگاهی به کارنامه‌ی نظام آخوندی درمی‌یابیم که نه تنها توان برون رفت از بحران در ذات آن نیست، بلکه بحران زاست و مسائلش را از طریق این ستون به آن ستون فرج است حل، یا بهتر است بگوئیم فرافکنی می‌کند. رژیم ولایت فقیه بحران زاست و بحران با ذات و سرشت آن توأم می‌باشد.
بحران اقتصادی اما در رژیم آخوندی به مرز غیر قابل تحمل رسیده است و اقشار وسیعی از مردم، حتی کسانیکه به حساب شاغل می‌باشند، در تأمین احتیاجات ابتدائی و حتی سیرکردن خود و خانواده شان با مشکلات جدی روبرو هستند. «شورای عالی کار» اعلام می‌کند که از ابتدای سال ۹۷ تا شهریورماه رقم هزینه احتیاجات یک خانواده از ماهی ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان به بیش از ۵ میلیون تومان رسیده است. روز ۳ آبان ماه، رئیس مرکز آمار ایران اعلام کرده که نرخ افزایش قیمت‌ها درمهرماه ۹۷ نسبت به مهرماه ۹۶ نزدیک به ۳۳ درصد افزایش پیدا کرده و این نرخ تورم در مورد قیمت مواد خوراکی به افزایش ۴۷ درصد رسیده است.
اگر از هرگونه شک و شبه در مورد ارائه‌ی ارقام مقامات نظام آخوندی عجالتاً صرف نظر بکنیم، باز متوجه ابعاد حیرت آور اوضاع زندگیِ بخش بزرگی از مردم سرزمینمان می‌شویم. صندوق بین‌المللی پول در گزارش اخیرش اعلام نموده که انتظار می‌رود میزان تورم در ایران در سال ۲۰۱۸ به ۲۹.۶ درصد برسد و رشد اقتصادی این سال ۱.۵ درصد نسبت به سال قبل کاهش پیدا کند. همین منبع پیش‌بینی کرده که اقتصاد ایران در سال ۲۰۱۹ با تورم ۳۴.۱ درصد دست به گریبان شده و نرخ رشد اقتصادی به رقم منفی ۳.۶ درصد برسد. با توجه به این ارقام، به راستی چند قدم با قحطی عمومی در ایران فاصله داریم.
با وجود این ارقام در اقتصاد کشور و اختصاص ۱۶۰ میلیون دلار توسط دولت روحانی برای راه اندازی نمایش اربعین، معنی گفته‌ی بالا، یعنی بحران جواب بحران، به وضوح در مقابل چشم همگان قرار می‌گیرد. طبیعتاً بحران اقتصادی از بحران سیاسی نشأت می‌گیرد و در مورد نظام ولایت فقیه این اوضاع از بحران عمیق، بهتر است بگوئیم از بن بستِ فکری و ایدئولوژیکی سرچشمه می‌گیرد. این موضوع را کامیونداران، معلمین و اکثریت مطلق مردم به خوبی با پوست و گوشت و استخوانشان درک کرده‌اند و با جسارت قابل ستایش به میدان مبارزه، برای برون رفت از بحران، پاگذاشته اند. جواب رژیم ولایت فقیه هم به مردم به جان آمده و به کامیونداران را هم از دهان دادستان کل ایران باید شنید که رانندگان اعتصابی را تهدید به اعدام کرد (تلویزیون دولتی رژیم ۶ مهرماه) و برای ۱۷ تن از دستگیر شدگان در قزوین تقاضای اعدام کرده است (خبرگزاری دولتی ایرنا ۱۶ مهرماه).
آیا برای آینده‌ی رژیم آخوندی به جز بحران عمیقتر، مخصوصاً با توجه به تحریم‌های در راه، چیز دیگری متصور است؟ آیا مردم به جان آمده به غیر از سرنگونی این رژیم منحوس راه دیگری دارند؟ مردم ایران در دی‌ماه سال گذشته جواب این سؤالات را داده‌اند: «اصلاح طلب، اصول گرا، دیگه تمومه ماجرا!». آینده‌ی ایران و سعادت مردم این سرزمین پاک از سرنگونی رژیم آخوندی می‌گذرد و سرنگونی هم از پیوند کانون‌های شورشی با مردم مبارز ایران زمین.

در همین زمینه:
آیا رژیم راه گریزی از بازگشت شتابان تحریم‌ها دارد؟گفتگو با اسماعیل محدث
اعتراضات معلمان و امید درمانی رژیم؛ هیچ مشکلی نیست که مقامات رژیم بتوانند آن را حل کنند
مجازات اعدام می‌تواند لغو شود به شرط سرنگونی نظام سلطنت ولایت مطلقه فقیه
رژیم ولایت فقیه و آینده آن؛ «دیگه تمومه ماجرا»

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.