برای یک ایران آزاد

جیب خالی و پز عالی آخوند روحانی؛ تظاهرات درمانی هم اثر ندارد

0

«تظاهرات درمانی» هم در نظام ولایت فقیه اثر آرام‌بخش خود را از دست داده است، با این حال آخوند روحانی در نمایش ۲۲ بهمن، سه ادعای مضحک مطرح کرد تا شاید بتواند امیدی را در مخاطبانش زنده کند. او مدعی شد که نظام ولایت فقیه در چهلمین سال بقدرت رسیدن سه چیز دارد:
– مشروعیت
– قدرت
– پیشرفت

علی جوینی

روحانی ضمن قیاس نظام آخوندی با نظام سلطنتی گفت که برخلاف سلطنت، نظام ولایت فقیه براساس انتخاب مردم است و موروثی نیست! این ادعای مضحک در حالیست که نظام آخوندی، ولایت مطلقه فقیه است و قدرت را بسا بیشتر از شاه در ولی فقیه یک کاسه کرده است.
او همچنین با مقایسه نظام آخوندی با قاجار و پهلوی مدعی شد که تمامیت ارضی کشور را حفظ کرده‌است. بگذریم که آخوندها دریای شمال را به روسها، خلیج فارس را به چینیها و تنها بندر اقیانوسی کشور یعنی چابهار را هم به هندیها واگذار کرده‌اند. اما علت این هارت‌وپورتهای روحانی اینست که می‌خواهد بگوید اگر رژیم آخوندی سرنگون شود ایران و تمامیت ارضی آن به‌خطر خواهد افتاد.
او همچنین با وقاحت مدعی پیشرفت در زمینه اقتصادی و اجتماعی شد. این در حالیست که در همان تظاهرات عده‌ای از طرفداران رژیم پلاکاردی حمل می‌کردند که روی آن نوشته بود: «ملت ما نجیب است، وزیر به‌فکر جیب است.»
این تظاهرات برخلاف درخواست عاجزانه ولی فقیه درمانده از باندهای نظامش که حداقل در این تظاهرات بهم شاخ نزنند، صحنه تسویه حساب باندی بود. پلاکاردهایی که برخی در دست داشتند نشاندهنده این بود که چقدر حزب‌الهی‌ها برای خامنه‌ای تره خرد می‌کنند!
«مردم در مسیر انقلابند، ماشاالله آقایان به فکر بخور بخورند، علی برکت الله!»
«کرجی‌ها شاخ شکستند، دهان فتنه بستند!»
«کی گفته برجام بده، گوشت کیلویی یکصده»
و به این ترتیب مشخص شد که خامنه‌ای حتی قدرت آنرا ندارد که در همین تظاهرات حکومتی هم جلوی ریخت و پاشها را بگیرد.
حال باید این نمایش ورشکسته را مقایسه کرد با راهپیمایی باشکوه ایرانیان آزاده در پاریس و ورشو که خبرگزاری‌های اصلی جهان؛ رویترز، آسوشیتدپرس و فرانسه؛ و وب‌سایت روزنامه‌هایی هم‌چون واشنگتن پست، نیویورک تایمز و واشنگتن تایمز گزارش آنرا منعکس کردند و از نقش مقاومت ایران و رئیس‌جمهور برگزیده آن مریم رجوی خبر دادند. این در حالیست که خبرگزاریها و سایتهای خارجی با تیترهایی همچون «فرسودگی حکومت اسلامی در ۴۰ سالگی» و «انقلاب سرخورده» و غیره از نمایش ورشکسته آخوندها انعکاس داده بودند.
واقعیت اینست که ۴۰ سال بعد از بقدرت رسیدن، آخوندها بخاطر تخریب همه جانبه ایران هیچ چیز برای ارائه ندارند. از اینرو برای دلخوش کردن نیروهای وارفته خود هم که شده مجبورند با جیب خالی پز عالی داده و بعد از سرخوردگی از کارآمدی امیددرمانی و گفتار درمانی به راهپیمایی درمانی روی بیاروند.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.