برای یک ایران آزاد

خامنه‌ای به خبرگان ترسیده گفت: نترسید، هرچند ممکن است که جنگ بشود

0

خامنه‌ای به خبرگان ترسیده از وضعیت پیشا روی نظام گفت: نترسید هرچند که ممکن است علاوه بر تحریم‌ها، جنگ هم در انتظار نظامشان باشد. او همه‌ی اینها را در لابلای سخنرانی‌یی مطرح کرد که کلید واژه فهم آن، کلمه «ترس» بود.

صبح پنجشنبه ۲۳ اسفند، اعضای مجلس خبرگان به دیدار خامنه‌ای رفتند؛ خامنه‌ای اصرار داشت تا پیش از پایان سال ۹۷ تصویری هرچند مختصر، از چشم‌انداز پیش رو، در لابلای سخنانش برای آنها ارائه دهد. خامنه‌ای جمعیتی فرسوده در ظاهر و در محتوا را در برابر خود می‌دید که بیش از هرچیز از آنچه در سال ۹۸ انتظار نظام را می‌کشد در وحشت بودند. دقیقا به همین خاطر مستمر به آنها تذکر می‌داد که نترسند.
خامنه‌ای عنوان بحثش را «نوع مواجهه‌ی کشور و افراد مؤثّر کشور با چالشها، با حوادث» عنوان کرد. ولی فقیه نظام پیشتر در ۲۱ آذر اعلام کرده بود که مجاهدین و آمریکا «ممکن است جنجال را برای سال ۹۷ بکنند، نقشه را برای سال ۹۸ بکشند». [آخرین وصیت خامنه‌ای؛ پاسداران آماده باشند، قیام ادامه دارد] او اینک می‌خواهد بگوید که سال ۹۸ چگونه می‌تواند باشد، اما خودش می‌داند که اینها را به صراحت نمی‌تواند به فرسودگان جمع شده در خبرگان بگوید. پس، پس از تکرار مستمر «نترسید»، به سراغ موضوع اصلی می‌رود.
ولی فقیه نظام می‌گوید: «در مواجهه با حوادث سخت مثل همین تحریم که یک حادثه‌ی سخت است» یا «مثل حمله‌ی نظامی، حرکت نظامی» «که از طرف دشمن ممکن است تحمیل بشود» «ما باید کاری بکنیم که به فکر نیفتند این کارها را بکنند و اگر به فکر افتادند و اقدام کردند، سرکوب بشوند؛ وَالّا توقّعِ اینکه دشمن به ما حمله نکند، توقّعِ درستی نیست.»
او بلافاصله تصریح می‌کند که «در مواجهه‌ی با حوادث نباید دچار ترس و دلهره شد.» خامنه‌ای از وضعیتی پرهیز می‌دهد که نظام در وسیع‌ترین ابعاد ممکن، گرفتار آن شده است؛ «ترس و دلهره». سخنرانی او سه‌وجه از مختصات موجود سلطنت ولایت مطلقه فقیه را آشکار می‌کند:
۱.«نومیدی»، «انفعال»، «ترس» و چیزهایی از همین سنخ که به‌واسطه ترس از تداوم تحریم‌ها و مهمتر از آن امکان جنگ نظامی، در لایه‌های مختلف نظام رسوخ کرده است. کار به‌جایی رسیده است که «تلقین این معنا که «بیچاره شدیم، پدرمان درآمد، کاری از دستمان ساخته نیست»»، جای خود را در گفت‌وگوهای درونی و عمومی نظام باز کرده است.
۲.این ترس منجر به آن شده که نزاع در درون نظام بالا بگیرد. آنچنان که خامنه‌ای از «دائم به خودمان» پریدن، یکدیگر را «مقصر» دانستن، و «همدیگر را متهم» کردن در درون نظام سخن می‌گوید.
۳.ناامیدی و ترس حاکم در درون نظام، منجر به «کم‌رنگ» شدن «مرزبندی با دشمن» شده است. آنچنان که خامنه‌ای هشدار می‌دهد: «اگر مرزبندی با دشمن نبود و مرز، برجسته نبود، عبور از این مرز -چه از این طرف به آن طرف، چه از آن طرف به این طرف- ممکن می‌شود».
در این سخنرانی خامنه‌ای به‌عمد تاکید را بر روی تحریم‌ها و احتمال جنگ می‌گذارد بی‌آنکه موضوع قیام را مورد اشاره قرار دهد. او از آمریکا به‌عنوان دشمن اصلی یاد می‌کند بی‌آنکه تصریح کند که اصلی‌ترین ماموریت سپاه و وزارت اطلاعات در بیش از یکسال گذشته، هدف قرار دادن مجاهدین در خاک اروپا بوده است. خامنه‌ای همچنین به گسترش فعالیت‌ کانون‌های شورشی در سراسر کشور نیز اشاره‌ای نمی‌کند. او همه‌ی این کارها را آگاهانه انجام می‌دهد.
زیرا
آنچنان که خودش گفت: نظام در «تهاجم حدّاکثری دشمن، به بسیج حدّاکثری نیروها احتیاج دارد.» [خامنه‌ای ۲۳ اسفند ۹۷] ولی با نشان دادن واقعیت عنصر ایرانی، ترس و تشتت در درون نظام از مرزهایی عبور می‌کند که دیگر امکان «بسیج حداکثری» را نخواهد داد.
از سوی دیگر، اشاره به‌عنصر ایرانی، سست شدن مرزبندی‌های نظام را تسریع خواهد کرد؛ درست مشابه آنچه در انتهای جنگ خمینی با عراق در جبهه‌ها رخ می‌داد؛ در هر صحنه‌ای که رزمندگان ارتش آزادیبخش حضور می‌یافتند؛ نیروهای تحت امر خمینی با سرعتی غیرقابل تصور کنار زده یا کنار می‌کشیدند. این‌همه خامنه‌ای را وا می‌دارد که هیچ اسمی از عنصر ایرانی نبرد در حالی که تا عمیق‌ترین لایه‌های ذهنش، لحظه‌ای نمی‌تواند نام مجاهدین را فراموش کند.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.