برای یک ایران آزاد

خرمشهر یا خونین‌شهر؛ شهری که هنوز در اشغال مانده است

0

اعتراضات مردم خرمشهر به بی‌آبی سرانجام به درگیری با نیروی سپاه رسید. سپاه به طرف مردم شلیک کرد و جوانان با سنگربندی و پرتاب سنگ به دفاع برخاستند. ناظران بر این باورند که خرمشهر به مانند سایر شهرهای شورشی ایران در پی آن است که به اشغالگیر‌ی سپاه پایان دهد.

اعتراضات روزهای اخیر مردم خرمشهر به بی‌آبی سرانجام به درگیری رودررو با نیروهای سپاه رسید. شنبه ۹ تیر مردم معترض که کانون تجمعشان در خیابان نقدی و فلکه الله بود با تهاجم نیروهای سپاه مواجه شدند. مثل همیشه وعده‌ی حل مشکل از طرف مقامات حکومتی فریبی بود برای زمان خریدن و باز هم مثل همیشه این گلوله‌های سپاه بود که می‌خواست با کشتن مردم و مرعوب کردنشان صورت مسئله تشنگی شهر را پاک کند.
در نقطه‌ی مقابل اما این جوانان شهر بودند که با شعار «مرگ بر خامنه‌ای»، «نترسید، نترسید ما همه با هم هستیم» و توصیف پاسداران به‌عنوان «بی‌ناموس» دست به مقاومت زدند. در خیابان‌ها سنگر بستند، گاز اشک‌آور شلیک شده توسط سپاه را به طرف پاسداران برگرداندند و با سنگ در برابر آتش گلوله‌های سپاه ایستادگی کردند.
آنچنان که در گزارش‌های شاهدان عینی و تصاویر منتشر شده آمده است دست‌کم شماری از شهروندان بر اثر شلیک مستقیم پاسداران مجروح شده‌‌اند.
در نیمه سال ۵۹ هنگامی که شهر در معرض اشغال خارجی قرار گرفت، نخستین مدافعین شهر، مجاهدین خلق ایران بودند. آنها در حالی‌که با نیروهای متجاوز می‌جنگیند از پشت سر توسط پاسداران هدف گلوله قرار می‌گرفتند. هدف پاسداران بیرون راندن مجاهدین از صف مقدم دفاع از شهر بود. پس از آن، پاسداران شهر را تخلیه کردند تا به اشغال خارجی در بیاید؛ آنها نیازمند یک جنگ خارجی بودند تا بساط سرکوب در داخل کشور را بگسترانند و با دخالت‌هایی که پس از انقلاب ضد سلطنتی در عراق انجام دادند جنگ با عراق را زمینه‌سازی کردند.
خرداد ۶۱، هنگامی که نیروهای عراقی، خرمشهر را تخلیه می‌کردند، شهر توسط سپاه اشغال شد. پایان یک اشغال خارجی، یک اشغال سهمگین‌تر را به همراه آورد. از آن تاریخ تاکنون خرمشهر نه‌تنها در میان آوار جنگ، کمر راست نکرده‌ است بلکه به طور برنامه‌ریزی شده در حال نابودی‌ست. با نگاهی به وضعیت محیط زیست در خوزستان و پروژه‌هایی که سپاه برای نابودی استان اجرا کرده‌ است می‌توان به عمق موضوع پی‌برد. [به‌عنوان نمونه: آب گیری سد «گتوند» و منافع سپاه در شوری آب کارون] اکنون کار به جایی کشیده است که خرمشهر حتی از آب شرب هم محروم است.
تیر سال ۹۷ اما حال و هوای خرمشهر متفاوت است؛ شهر به قیام سراسری علیه سلطنت ولایت فقیه پیوسته است. در حالی که در ۹ تیر ۹۷ مریم رجوی طی سخنرانی در حضور بیش از ۱۰۰ هزار ایرانی در پاریس، قیام مردم کازرون را «نمونه و شاخص جدیدی» «در نقشه مسیر سرنگونی» و سلسله‌ای از قیام‌های این مسیر توصیف می‌کرد، [به‌عنوان نمونه: چه کسانی قیام کازرون را به راه انداختند؟] خرمشهر در حال خلق کازرونی دیگر بود.
مریم رجوی درباره کازرون گفت: «کازرون، شهر قیام و آتش و خون، با زنان شجاعی که همراه با برادرانشان با سنگ، نیروهای تا دندان مسلح دشمن را با همان الگوی اشرف، پس زدند.» رئیس جمهور برگزیده مقاومت سپس افزود: «از این‌جا قیام شتاب گرفت».
در پی درگیری جوانان با نیروهای سپاه در خرمشهر، مریم رجوی در توئیترش نوشت: «درود به مردم #خرمشهر و خيزش قهرمانانه آن‌ها، عموم مردم به‌ويژه جوانان غيرتمند #خوزستان را به حمايت فعال از آنان فرا می‌خوانم. و خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای مقابله با سركوب وحشيانه رژيم آخوندی هستم.» [توئیتر مریم رجوی ۱۰ تیر ۹۷]
رئیس جمهور برگزیده مقاومت در توئیت دیگری افزود: «تيراندازی وحشيانه بسوی مردم بی‌دفاع كه در #خرمشهر برای آب آشاميدنی بپاخاسته‌اند، يك جنايت عليه بشريت است. جامعه جهانی بويژه ملل متحد و شورای امنيت بايد فورا اقدام كنند.» [توئیتر مریم رجوی ۱۰ تیر ۹۷]
ایستادگی جوانان خرمشهر در برابر نیروهای سپاه حکایت از عزم جزمی دارد که می‌خواهد شهر را از اشغال سپاه آزاد کند. نبرد برای پایان اشغالگری ابعادی سراسری دارد؛ آنچنان که در همین روزها در خیزش و اعتصاب بازار تهران دیدیم؛ اعتراضاتی که با حضور گسترده مردم در مناطق مرکزی، جنوبی و شرقی شهر، تهران را به بزرگترین شهر شورشی جهان تبدیل کرد. [اعتصاب بازار تهران؛ حلول روح قیام در کالبد بازار در حال رکود]
آنچنان که مریم رجوی تأکید کرده است: مقصد همه‌ی این خیزش‌ها و کوشش‌ها «ایران آزاد» است؛ [مجاهدین ۹ تیر ۹۷] قیام‌هایی که به سمت این مقصد، محقق می‌شوند، بی‌شک در روزهای آتی اشکال پیشرو‌تر و ابعاد وسیع‌تری به خود خواهند گرفت.

در همین زمینه:
خرمشهر تشنه: «به‌نام دین، دزدان ما را غارت کردند»
تهدید قیام آفرینان تهران به اعدام آیا مؤثر خواهد بود؟
مردم کازرون در «نماز جمعه» می‌گویند: «وای به روزی که مسلح شویم»

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.