برای یک ایران آزاد

دانشگاه کانون شورش و قیام و بزرگداشت ۱۶ آذر روز دانشجو؛ درگفتگو با مجید شکوهی

0

۱۶ آذر روز دانشجو؛ اعتراضات دانشجویان اوج تازه‌ای گرفت. دانشجویان در دانشگاههای تهران و سراسر ایران، با برپایی تظاهرات به حمایت از کارگران و اقشار مختلف برخاستند. همچنین دانشجویان در اعتراضات خود مخالفت شان را با سیاست های سرکوبگرانه ای که در دانشگاهها اعمال می‌شود را اعلام کردند. درهمین رابطه آقای مجید شکوهی طی گفتگویی با شبکه تصویری ایران آزادی به سئوالاتی حول اهمیت حرکت دانشجویان و چشم انداز جنبش دانشجویی درمقطع کنونی پرداخته و به سئوالات پاسخ میدهد.

مجید شکوهی: حداقل تا این لحظه ۸ مورد اجتماع یا حرکت اعتراضی دانشجویان صورت گرفته که به قرار زیر است

  1. تجمع مقابل دانشگاه تهران
  2. تجمع در دانشگاه تبریز که به اعتراض دانشجویان کشیده شد و دانشجویان پزشکیان را به چالش کشیدند
  3. در دانشگاه فنی – حرفه‌ای تبریز نیز دانشجویان در اعتراض به وضعیت مسائل صنفی اعتراض کردند
  4. تجمع در دانشگاه تربیت مدرس که علیه سرکرده‌های دانشگاه شعار دادند و پلاکارد گرفتند
  5. تجمع اعتراضی در دانشکده مهندسی و کامپیوتر سمنان که دانشجویان تریبون آزاد داشتند و از زندانیان سیاسی از جمله زندانیان کارگر و … حمایت کردند
  6. تجمع در دانشگاه صنعتی شریف که قرار بود رئیس و معاونانش بیایند و به سؤالات دانشجویان پاسخ بدهند …
  7. تجمع در دانشگاه علمی کاربردی تهران که یک آخوندی را آوردند و دانشجویان جلسه را در اعتراض ترک کردند

تجمعی هم در دانشکده برق و کامپیوتر نوشیروانی بابل بود که دانشجویان تصاویر شهدای ۱۶ آذر را در دست گرفته بودند

مجید شکوهی: حتماً مطلع هستید که طی دیماه ۹۶ تا کنون (اول آذر ۹۷) حدود ۱۸۰ حرکت اعتراضی در دانشگاههای مختلف کشور انجام گرفته است که به وضعیت و شرایط خاص دانشجویان ازجمله مطالبات صنفی و … اعتراض نموده‌اند. این اعتراضات البته به سیاست‌های خانمان برانداز نظام در دستگاههای آموزش عالی کشور بوده و هست. حتماً میدانید که سیاست پولی سازی آموزش و غارت و چپاول خانواده‌ها و دانشجویان یکی از ضد مردمی‌ترین سیاستهای این نظام در امر آموزش بوده و هست. یا پذیرش بی رویه دانشجو بدون اینکه محاسبات اولیه سلف سرویس و یا کلاس و یا خوابگاه و سایر امکانات فنی و آموزشی آنان تأمین باشد،‌ نظام آخوندی را در زمینه دانشگاهها با بحران جدی مواجه کرده است و آنان نیز طی این ایام اقدام به اعتراضاتی نموده‌اند.

موارد و نکاتی که دانشجویان تا کنون به آن اعتراض نموده‌اند از جمله شامل موارد زیر است.

  1. همبستگی با قیامهای سراسری از جمله تظاهرات اخیر کارگران هفت تپه
  2. اعتراض به بازداشتهای اخیر دانشجویان و اخراج اساتید
  3. اعتراض به دستگیری دانشجویان و احکام سنگین صادره برای آنان توسط قضاییه
  4. اعتراض به نبود آزادی بیان؛ فضای پلیسی و مشکلات صنفی
  5. اعتراض به سرکوب اقشار مظلوم مثل کشتار کولبران و حمایت از خواسته‌های بازاریان و کسبه بانه
  6. اعتراض به کیفیت غذا و اعمال محدودیتهای سلیقه‌ای توسط معاونت مالی
  7. اعتراض به افزاش شهریه و حذف پرداختی بابت کار
  8. اعتراض به روند آموزش بی کیفیت، هزینه‌های سرسام آور ترمهای سنوات
  9. اعتراض به تبعیض موجود و عدم استخدام دانشجویان وکالت
  10. اعتراض به پولی سازی دانشگاهها
  11. اعتراض دانشجویان دانشگاه هنر تهران به رییس دانشگاه و پسرش که تغییری در کارگاههای غیراستاندارد داده نشده است

مجید شکوهی: جمعاً طی این مدت آنچه که من در آمار دارم حد اقل در دانشگاههای ۳۰ شهر در استانهای مختلف اقدام به اعتراض نموده‌اند که از جمله موارد آن بقرار زیر است:

تهران- شوش-شوشتر- شیراز- ساری- زنجان- تبریز- ارومیه- شهرکرد- ملایر- سنندج- شاهرود- خرم آباد- کرج- بانه- بناب- یزد- اسلام اباد غرب- اهواز- سبزوار- بابل- بندرعباس- علی آباد کتول- کرمانشاه- قوچان- مشهد- چابهار- زاهدان، اصفهان و ….

مجید شکوهی: اگرچه طیف گسترده‌ای از خواسته‌های دانشجویان رو مشاهده می‌کنیم ولی آنچه به نظرم بیش از بقیه ، دانشجویان رویش متمرکز و حساس هستند حمایت از قیامهای شهرهای مختلف و همچنین حمایت از سایر اقشاراست از جمله کارگران معترض هفت تپه و یا فولاد اهواز و همچنین اعتصابات معلمین در شهرهای مختلف که یکی از جدی‌ترین اعتراضات دانشجویی بود که در آن دانشجویان شعار می‌دادند

فرزند کارگرانیم – کنارشان می‌مانیم

یا. اینکه: از هفت تپه تا تهران- زحمتکشان در زندان

دانشجوی زندانی. کارگر زندانی آزاد باید گردد.

دانشگاه پولگردان – تضعیف زحمتکشان

مجید شکوهی: جهت اطلاع شما رژیم ارگانهای مختلفی را جهت سرکوبی دانشجویان با طرق و شیوه‌های مختلف بکار گرفته و می‌گیرد و بنظرم از ده ارگان سرکوبگر و کنترل در سطح دانشگاه تجاوز می‌کند. اما عریان‌ترین و اصلی‌ترین آن ارگان حراست هست که یک دستگاه موازی وزارت اطلاعات در سطح دانشگاه هست. این ارگانها از تهدیدات مختلف بر علیه دانشجویان شروع می‌کنند و بعضاً هم با قانونی جلوه دادن حضور خفن خودشان در دانشگاه سعی بر به سکوت کشاندن دانشجویان دارند. حتماً شنیدید که اخیراً و در شروع آذر ماه همین ارگانهای سرکوبگر ابتدا وزارت اطلاعات و یا نهادهای سرکوب حراست و … دانشجویان و بطور خاص فعالین دانشجویی را احضار کرده و برای آنان خط و نشان کشیدند که نبایستی پا را فراتر بگذارید. و یا با احضار به دادگاه و یا برجسته کردن حکم های طویل المدت زندان‌هایی که برای دانشجویان دادند سعی در به سکوت کشاندن آنان نمودند. حتی خانواده‌های دانشجویان را نیز وارد کردند که نگذارند فرزندانشان در صحن دانشگاه مانند نوشیروانی و… تحصن کنند و یا بعضاً به شکل احمقانه‌ای در جنوب بطور خاص اهواز و … بدلیل بارش شدید باران و … دانشگاه‌ها را در مقاطع حساس تعطیل کردند و یا بطور مستقیم با ارسال اس.ام اس و یا پیامهای تهدید آمیز سعی کردند که دانشجویان را تحت مهار خودشان قرار بدهند و در آنجاهایی هم که عملاً دانشجوان مقهور این قضایا نشدند. دیدید که مانند پلی تکنیک بر طبق روال سنوات و همچنان دهه شصت!‌ زهرا خانم و عباس فالانژهای خودشان رابه دانشگاه کشاندند و با تهدید و شعارهایی که حاکی از عمق سوزش دستگاه آخوندها نسبت به دانشجویان و پیوندشان با مقاومت و بطور خاص مجاهدین است به ضرب و شتم مستقیم دانشجویان پرداختند. حتماً شنیدید که مزدوران رژیم در دانشگاه پلی تکنیک فریاد میردند:

منافق فتنه گر- پیوندتان مبارک!!!

همه اینها سلسله اعمال این جنایتکاران بر علیه دانشگاهیان و دانشجویان عزیزمان بوده که البته راه به جایی نبرده و عزم آنها را برای نبرد و به اثبات دادخواهی‌شان و همچنین همبستگی‌شان با سایر اقشار بیشتر و بیشتر افزوده است.

مجید شکوهی: آخوند روحانی چند روز قبل از ۱۶ آذر، طی سخنانی در دانشگاه سمنان تلاش کرد سخنانی دانشجو پسند ایراد کند اما این ترفند او هدف آماج اعتراضات دانشجویان قرار گرفت. در آستانه روز دانشجو در سایر دانشگاهها نیز اعتراضاتی علیه روحانی صورت گرفت و دانشجویان روز دانشجو را با شعار و تظاهرات علیه دیکتاتوری حاکم گرامی داشتند.

روحانی در دوران ریاست خودش یک جو سنگین خفقان و سرکوب در دانشگاهها حاکم کرده، چرا با این همه از حضور در دانشگاه تهران یا یکی از دانشگاههای تهران خودداری کرد و رفت دانشگاه سمنان؟

این نشان‌دهنده شکست سیاست سرکوب رژیم در دانشگاهها است. اگر روحانی اطمینان داشت که با به‌کارگرفتن همه شیوه‌های ارعاب و کنترل می‌تواند دانشگاه را امن و ساکت کند، حتماً ترجیح می‌داد که نمایش خود را در دانشگاه تهران که به‌عنوان دانشگاه مادر، جایگاه نمادینی دارد، برگزار کند و نان آن را هم در جنگ باندی و هم در عرصه بین‌المللی بخورد. در عمل هم اثبات شد که دانشگاه برای رژیم و برای روحانی امن نیست، این است که طعنه‌های باند خودش را هم به جان خرید که می‌گفتند لابد امسال هم یک مراسم ۱۶ آذر نمایشی با یک سخنرانی نمایشی و در یک سالن کنترل‌شده برگزار می‌شود. حتی بعضی از عناصر باند خودش که این آبروریزی را پیش‌بینی می‌کردند به روحانی پیشنهاد کرده بودند از آنجا که حرفی برای گفتن ندارد بهتر است امسال از رفتن به دانشگاه خودداری کند، اما روحانی که خیز برداشته بود به هر حال مراسم ۱۶ آذر را که ذاتاً یک مناسبت ضد دیکتاتوری و ضد حاکمیت است، مصادره کند، تلاش کرد به این شیوه این تضاد را حل کند که البته دماغش به خاک مالیده شد.

البته روحانی شیاد در سخنرانی خودش در دانشگاه سمنان گفت: «دانشگاه باید جواب بدهد که برای کشور چه‌کار کرده؟ امروز روز آزمایش همه ماست»؛ منظور روحانی از این طلبکاری چه بود؟ آیا واقعاً انتظار دارد که دانشگاه مثلاً مسأله فقر و تورم و گرانی را حل کند؟ جالبه که این حرف روحانی نشان داد که آن‌قدر آسیب‌پذیر و شکننده است که حتی قادر نیست ژست به‌اصطلاح آزادیخواهانه خود را و دم زدن از نقد و آزادی بیان را در همان مراسم قرق‌شده نمایشی هم تحمل کند.

از طرف دیگر نشاندهنده اینه که بن‌بست رژیم تا کجا جدیه که توان این قبیل نمایشها را به‌خصوص در دانشگاه ندارد، زیرا کمترین شکاف در اختناق و سرکوب در دانشگاه با سرعتی بیش از هر جای دیگر به از دست رفتن کنترل می‌انجامد و در شرایطی که سراسر کشور به‌خصوص در محیط‌های کارگری ملتهب است، برای رژیم بسیار خطرناک است.

مجید شکوهی: مهم‌ترین نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که سرکوب شدید رژیم در دانشگاهها و اختناق بر دانشگاه حاکم کرده بود، شکست خورده است. در این جو سرکوب که در سالهای اخیر بی‌سابقه بوده و در زمان ریاست جمهوری روحانی به اوج خود رسید، هر حرکت اعتراضی در دانشگاه به شدیدترین وجهی سرکوب می‌شد و بسیاری از دانشجویان صرفاً به‌خاطر شرکت در یک تظاهرات به اخراج از دانشگاه و حبس‌های طولانی محکوم می‌شدند.

اما اکنون و با این تظاهراتی که ۲ روز پیش به‌طور همزمان در چند دانشگاه کشور شاهدش بودیم، می‌توان گفت که این سیاست فاشیستی نتیجه نداده و حتی نتیجه معکوس داده است. این شکست از یک‌سو در پلاکاردی که دانشجویان بلند کرده بودند که «دانشگاه نمرده است» به‌وضوح دیده می‌شد و هم در شعار قیامی دانشجویان دانشگاه پلی‌تکنیک تهران که: «توپ تانک مسلسل، دیگر اثر ندارد!» به‌خوبی منعکس بود.

و یک بار دیگر یادآوری می‌کرد که این همان دانشگاهی است که در قیام دیماه حضور داشت و با شعار عمیق «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تموم ماجرا!» خوش درخشید و این شعار در تمام کشور فراگیر شد.

علت این‌که رژیم دانشگاه را که در واقع محل نشو و نمای بهترین استعدادهای کشور و در واقع رقم‌زننده آینده کشور است این‌طور بی‌محابا سرکوب و بسیاری را از ادامه تحصیل محروم می‌کند این است که این رژیم ضدملی و ضدایرانی کمترین ارزش و اهمیتی برای آینده کشور قائل نیست؛ به‌خصوص با حضور میلیونها فارغ‌التحصیل بیکار در کشور، هیچ نگرانی ندارد که تعدادی از دانشجویان از ادامه ‌ تحصیل محروم بمانند.

خوب است همین‌جا یادآوری شود که مطابق آمارهای ارائه شده از سوی کارشناسان بازار کار، «از هر ۳ جوان تحصیلکرده یک نفر بیکار و از هر ۴ نفر جویای کار ۳ نفر دارای مدرک دانشگاهی هستند».

مجید شکوهی: بله بنظرم بر اساس آماری که خدمت شما عرض کردم و همچنین عدم کارایی و کارآمدی سیستم‌های آموزشی و عدم پاسخگویی این نظام به خواسته‌ها و مطالبات دانشجویان عملاً این حرکات اعتراضی ادامه خواهد داشت و دانشگاه نقش خودش را بعنوان سنگر ازادی و آزادی خواهی بایستی ایفا کند و خواهد کرد بطور خاص در حمایتش از ایستادگی سایر اقشار … چون سایر اقشار از قشر روشنفکر و متعهد این جامعه انتظار دارند، بطور خاص حتماً دیدید که کارگران هفت تپه و فولاد اهواز و سایر کارگران زحمتکش چقدر به این اتحاد و همبستگی احترام می‌گذارند و زمانهایی که دانشجویان و یا اساتید دانشگاه در جمع آنان بودند و از آنان حمایت می‌کردند آنان قوت قلب بیشتری می‌گرفتند.

همگامی و همسویی دانشجویان با کارگران و سایر اقشار اتفاقاً نقش عنصر انقلابی پیشتاز را برای مردم ما بیشتر و بیشتر روشن میکند و دانشجویان هم خودشان خوب این موضوع را فهم می‌کنند که تنها راه همین پیوند با اقشار مختلف میهن و بیان دردهای آنان و همسویی با کارگران و کشاورزان و معلمین و سایر اقشار مختلف ایران هست.

در پایان میخوام بخش‌هایی از پیام دو زندانی سیاسی به مناسبت روز دانشجو را بخوانم. البته شما قبلاً پیام سه زندانی سیاسی دیگر یعنی مجید اسدی، پیام شکیبا و آرش صادقی رو به مناسبت روز دانشجو پخش کرده بودید.

ارژنگ داوودی که به زندان زاهدان تبعید شده و در شرایط بسیار سختی بسر میبره در قسمتی از پیامش گفته:‌ امروز مطمئن‌تر و مستحکمتر از گذشته بر این باورم که به یاری ایرانیان حقوق‌مدار و در همراهی با زنان و مردان میهن دوست کشور اعم از معلمان آزاده، کارگران پولادپنجه و سایر پیشتازان عرصه‌های تغییر و انقلاب پیروزی بر سیطره شوم جغد و جغدیان در دسترس‌تر از همیشه است و در این راه ناهموار انتظار می‌رود که درخشش جوانان و به‌ویژه دانشجویان سراسر کشور هم‌چون سالهای ۳۲ و ۵۷ پرطنین و تعیین‌کننده باشد.

مهدی فراحی شاندیز نیز در پیامش گفت:‌ آنچه باعث خوشبختی و مباهات است، همدلی و همراهی دانشجویان با کارگران و معترضات است. آنجایی که دختران و پسران دانشجو در حمایت از کارگران هفت‌تپه و فولاد اهواز برخاسته‌اند و حمایت‌شان را از خواسته‌های کارگران اعلام کردند. این فصل جدیدی از اتحاد و همبستگی ملی برای پی ریزی جامعه‌یی سرشار از آزادی و رهایی است.

کلیپ کنفرانس

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.