برای یک ایران آزاد

روز جهانی نه به اعدام؛ انعکاسات خارجی از بیانیه ۲۳۲۰ زندانی زیر اعدام در ایران

0

روز جهانی نه به اعدام؛ انعکاسات خارجی از بیانیه ۲۳۲۰ زندانی زیر اعدام در ایران
سایت ردیت، فری ریپابلیک و  وپلار در آمریکا در مقالاتی بیانیه ۲۳۲۰ زندانی زیر اعدام در ایران را  به مناسبت «روز جهانی نه به اعدام» به همراه عکس زندانیان سیاسی را در تاریخ ۱۷ و ۱۸ مهر ر۹۷ در ایران منتشر کردند.

بخش‌هایی از مقالات سایت‌های مذکور در پی می‌آید:

سایت ردیت، درمقاله‌ای تحت عنوان «رژیم آخوندها در ایران لیست بالا بلندی از اعدام در دست دارند» نوشت:

«رژیم آخوندها در ایران لیست بالا بلندی از اعدام در دست دارند

فارغ از اینکه شما در مورد مجازات اعدام و ۱۰ اکتبر بعنوان روز جهانی اعدام چه فکر می‌کنید، اما برای ۲۳۲۰ نفر از افراد شجاع زیر اعدام بسیار دردناک است. بهمین مناسبت آنها بیانیه ای صادر کردند که در آن آمده است:

در حالیکه تعداد ۱۷۶ نفر از همزنجیران  ما طی نیمه  اول سال ۲۰۱۸  اعدام شده‌اند.

در حالیکه به‌رغم فراخوانهای مکرر بین‌المللی،  رژیم حاکم بر ایران در وحشت از قیام اقشار مختلف مردمی و خشم و نفرت عمومی از این رژیم و برای ایجاد جو رعب و وحشت و ممانعت از اوجگیری قیام مردمی دست به اعدام زندانیان می‌زند که نمونه آن اعدام، سه زندانی سیاسی کرد؛ رامین حسین پناهی، زانیار مرادی و لقمان مرادی در زندان گوهردشت کرج، بود و خشم جوامع بین المللی را برانگیخت.

در حالیکه خانم باشله کمیسر عالی حقوق بشر ملل متحد، اعدام نوجوانان در ایران را محکوم می‌کند.

در حالیکه اعتصاب رانندگان از اول مهرماه تا کنون به بیش از ۳۱۰ شهر ایران کشیده شده است. تا کنون بر اساس آمارهای اعلام شده رژیم حدود ۲۵۰نفر دستگیر شدند و رانندگان  اعتصابی به اعدام تهدید شده‌اند.

در حالیکه ما جزو هزاران زندانی در سراسر ایران هستیم که پشت میله‌های زندان‌های مخوف در انتظار مرگ نشسته‌ایم و در لحظاتی بسر می‌بردیم که مثل  زانیار مرادی که چندی پیش اعدام شد و نوشت:

«۹ سال گذشت ۹سال که شب و روزش را با حکم غیر انسانی اعدام سپری کردم. در این مدت طولانی … خیلی شب ها حتی به دار آویزان شدن خود را دیده‌ام. ۹سال است که شب و روزش به چوبه دار و طنابی که قرار است آنرا به دور گردنم بیاندازند می‌اندیشم … هر بار با اعدام کردن جوانان در این سرزمین احساس می‌کردم که نوبت من هم فرا رسیده است…»

سایت فری ریپابلیک در ۱۸ مهر ۹۷ در این باره نوشت:

«…در سالهای اخیر زندانیان شجاع زیر اعدام بخصوص زندانیان سیاسی بصورت ویژه‌ای مورد بدترین اعمال شکنجه و ممانعت از رسیدگی‌های درمانی قرار گرفته‌اند. در زندان مرکزی اردبیل و ارومیه علیرغم تهدید و اذیت و آزار،  زندانیان سیاسی مصمم و فعال در صحنه پایدار مانده‌اند و بر علیه استبداد جنگیده‌اند.

زندانیان سیاسی مستمرا بر خواسته بر حق خود پافشاری کرده‌اند. سهیل عربی از فعالینی است که در نوامبر ۲۰۱۳ دستگیر شد. او در زندان همواره دست به افشای جنایات رژیم زده است و تاکنون تحت شدیدترین شکنجه‌ها در این سالیان در زندان بزرگ تهران قرار گرفته است.

از دیگر فعالان حقوق بشر ابوالقاسم فولادوند است که طی ماههای اخیر در حمایت از قیام سراسری دست به اعتصاب غذا زد.

و یا زندانیان سیاسی زندان گوهردشت در غرب تهران که زندانی سیاسی مهدی فراهی شاندیژ از آنجا نوشته است «مزدوران نمی‌توانند ما را بترسانند و تهدید کنند».

یک نمونه دیگر مجید اسدی است که از فوریه ۲۰۱۷ بدون هیچ جرمی در زندان است و تحت نظر وزارت اطلاعات می‌باشد. مجید اسدی ۳۴ ساله که یک دانشجوی فعال دانشگاه طباطبایی بود در کرج دستگیر شد.

یک نمونه دیگر مبارز مقاوم و مدافع حقوق بشر خانم آتنا دائمی که اخیرا با ارسال نامه‌ای از زندان اوین مجازات اعدام را محکوم کرد.

این زندانیان به شجاعت و ایستادگی‌شان در مقابل رژیم جنایتکار آخوندی که رکورددار مجازات اعدام در جهان است، شناخته می‌شوند…»

سایت وپلار هم با درج مطلبی در مورد موضوع فوق‌الذکر در روز ۱۷ مهر ۹۷ نوشت:

…سازمان عفو بین‌الملل در گزارش سالانه خود می‌گوید شرم بر رژیم ایران باد که با زندانی کردن این افراد حقوق آنها را پایمال می‌کند. این افراد بدون طی کردن ریل قانونی در پشت میله‌های زندان قرار گرفته‌اند و اکنون در شرایط بسیار بدی بسر می‌برند.

خانم ماگدلینا مقربی گزارشگرخاورمیانه و آفریقای‌شمالی عفو بین‌الملل در گزارش خود می‌گوید ما از دریافت گزارش دستگیری و اعدام نوجوانان ۱۵ ساله متنفر شدیم مقامات ایران با اینکار اصرار دارند که بی‌شرمانه رکورددار اعدام در جهان باشند.

در قسمت پایانی بیانیه، زندانیان محکوم به اعدام در زندانهای سراسر ایران خواهان موارد زیر شده‌اند:

از تمامی جوامع حقوق بشری، مراجع بین‌المللی مدافع حقوق‌بشر، به ‌ویژه کمیسر عالی حقوق‌بشر و گزارشگر ویژه وضعیت حقوق‌بشر در ایران و گروه کار اعدام‌های خودسرانه، روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها خواهان محکومیت این اعدامها و اقدام فوری برای توقف این جنایت‌های قرون‌وسطایی در قرن بیست و یکم می‌باشیم.

۴۰  سال اعدام و کشتار سیستماتیک و در ملا عام در ایران را متوقف کنید.

اکنون اعدام به صورت ابزاری در دست حاکمان مستبد ایران در برای تثبیت حاکمیت خود و سرکوب قیام‌های مردمی در آمده است. اعدام زندانیان، قتل سیستماتیک و دولتی محسوب می شود که روزانه در ایران شاهد آن هستیم. چوبه‌های دار پاسخ و راه‌ حل مشکلات مردم ایران نیست.

ما به عنوان زندانیانی که طی سالیان،  شب و روزمان با اعدام و مرگ عجین شده است، خانواده همه زندانیان محکوم به اعدام و خانواده زندانیان و کلیه فعالین سیاسی و حقوق بشری را فرا می‌خوانیم که علیه اعدام یک صدا شوند و مردم ایران را در عقب راندن این بلیه تاریخی یاری کنند.»

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.