رکورد نقض حقوق بشر در ایران

نقض وحشتناک حقوق بشر توسط حاکمیت ولایت فقیه در ایران

نقض حقوق بشر در تاریخ معاصر ایران به وفور به چشم می‌خورد. در زمان، حکومت‌های سلطنتی قاجار و پهلوی مردم ایران از حقوق و آزادی‌های اساسی محروم بودند.

در زمان شاه نیروهای بدنام امنیت ساواک براحتی تمام حقوق و آزادیهای آنها را نقض میکردند. انقلاب ضد سلطنتی ۱۳۵۷ این امید را بوجود آورد که دوران جدیدی در حال طلوع است که در آن حقوق بشر و کرامت انسانی در عمل رعایت خواهد شد.

ولی همانطور که بعد از کمی روشن شد، خمینی نه تنها برای این حقوق ارزشی قائل نبود بلکه بسیار بدتر از دوران پیشین تحت لوای دین و اسلام به نقض آزادی‌ها و حقوق مردم دست زد و بار دیگر حقوق، آزادی و عدالت، در قفس آیت الله‌ها قرار گرفت.

سیاست‌های سرکوبگرانه شاه در جلوگیری از آزادی بیان، دستگیری‌ها، زندانی کردن و شکنجه مخالفان، که به دلیل انقلاب دچار وقفه کوتاهی شده بود توسط خمینی و خامنه ای مجددا در اشکال مختلف برقرار شدند.

بهای چنین وحشیگری و بی عدالتی کشته شدن بیش از ۱۲۰۰۰۰ آزادیخواه توسط دیکتاتوری مذهبی آیت الله‌ها بوده است. ماشین کشتاری که حدود ۴۳ سال پیش کار خود را آغاز کرد و از آن زمان تاکنون بی وقفه ادامه داشته است.

با حرکات اعتراضی و مخالفت مردم در چند سال اخیر، خامنه ای برای سرکوب نارضایتی رو به رشد داخلی به روش‌های وحشیانه سلف خود را ادامه داده است. نیروهای سرکوبگر سپاه تظاهرات مسالمت آمیز مردم را در آبان ۹۸ با قتل عام ۱۵۰۰ نفر و به  زندان افکندن  ۱۲۰۰۰ تن سرکوب کردند.

درباره؛ نقض حقوق بشر در ایران بیشتر بخوانید

چهار زندانی سیاسی بلوچ به اعدام و حبس ابد محکوم شدند

اعدام‌های سیاسی مخالفان و معترضان به طور وحشیانه‌ای افزایش یافته و به یک امر عادی تبدیل شده است. منتقدان و مخالفان از همه اقشار با اتهامات ساختگی امنیت ملی با احکام طولانی زندان محکوم می‌شوند. سانسور و جلوگیری از آزادی بیان در همه پهنه‌ها اعمال می‌شود و فضای مجازی تحت کنترل شدید نیروهای امنیتی قرار گرفته است.

وحشیگری نیروهای امنیتی دست نشانده خامنه ای، ایران را به کشور شماره یک نقض حقوق بشر درجهان تبدیل کرده است. مسئله‌ای که مقامات حکومت از جمله رئیس جمهور آن یعنی ابراهیم رئیسی نسبت به آن هیچ شرمندگی ندارند چرا که خود از عوامل کشتار ۳۰۰۰۰ زندانی سیاسی در سال ۶۷ هستند و برعکس مکرراً از سیاست‌های غیرانسانی خود دفاع می‌کنند. [چرا خامنه ای به خونریزی و اعدام معتاد شده است؟!]

‏۱۲ مورد اعدام در دو روز، ۴۵ مورد در عرض ۳۰ روز

خامنه ای که از تظاهرات و قیام مردم وحشت زده است، برای القای فضای رعب و وحشت، به اعدام‌ها سرعت داده است. دوازده زندانی در روزهای چهارشنبه و پنج‌شنبه هفته گذشته، یعنی شش نفر در هر روز به دار آویخته شدند و تعداد اعدام‌های ثبت شده در عرض ۳۰ روز به حداقل ۴۵ نفر رسید. 

روز پنجشنبه ۲۹ دی ادریس گمشادزهی شهروند بلوچ در زندان زاهدان اعدام شد. پرویز اکبری راد، جمال الدین گرگیچ و دادشاه سارانی در زندان زابل به دار آویخته شدند. علی یزدانی و اسحاق محمد امین به ترتیب در زندان‌های رشت و اصفهان به دار آویخته شدند. [اعدام سه زندانی بلوچ از جمله یک زندانی سیاسی در یک روز]

روز چهارشنبه ۲۸ دی ماه در اقدامی بی‌سابقه و غیرانسانی، جمعه محمدی اهل ایذه پس از ۲۰ سال حبس به دار آویخته شد بطوریکه جمعیت زیادی در مراسم تشییع جنازه وی در ایذه شرکت کرده نسبت به این اقدام خامنه ای ابراز انزجار کردند.

در همان روز پنج زندانی دیگر به نام‌های اقبال مستوفی و ​​هوشنگ خان‌محمدی در خرم آباد اعدام شدند، حامد منوچهری، سبحان شوهانی و محمد کریم نژاد در ایلام به دار آویخته شدند.

به گزارش صدای آمریکا، در سال ۲۰۲۰، حکومت ایران با ۲۴۶ اعدام در رتبه دوم جهان قرار گرفت. به گزارش سازمان عفو ​​بین الملل، ایران به تنهایی مسئول نیمی از اعدام‌های ثبت شده در جهان در سال ۲۰۲۰ بود.

اعدام هایی که شامل نوجوانان، زنان، اقلیت‌های قومی و مذهبی از جمله هموطنان عرب خوزستان، کردها و بلوچها بود. اگرچه ایران کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد را امضاء کرده، اما حکومت ایران هیچ تلاشی برای تغییر قانون مجازات کشور که حتی اجازه اعدام کودکان خردسال را هم می‌دهد، انجام نداده است.

سیستم قضایی ایران دسترسی متهمان به وکیل مدافع را نمی‌دهد و یک محاکمه عادلانه را از زندانیان سیاسی محروم می‌کند.

عدم تشریفات قانونی، اعترافات اجباری تحت شکنجه‌های جسمی و روحی در روندی که قوه قضائیه متهمان را به مجازات اعدام محکوم می‌کند، به وفور دیده می‌شود.

همانطور که در گزارش دیده‌بان حقوق بشر آمده است: «دادگاه‌های ایران، به‌ویژه دادگاه‌های انقلاب، مرتباً از ارائه محاکمات عادلانه کوتاهی می‌کنند و از اعترافاتی که تحت شکنجه به دست آمده‌اند به عنوان مدرک در دادگاه استفاده می‌کنند.

مقامات تاکنون به طور واقعی درباره ادعاهای متعدد شکنجه متهمین اقدامی نکرده‌اند. آنها به طور معمول دسترسی بازداشت شدگان را به مشاور حقوقی، به ویژه در دوره تحقیقات اولیه، محدود می کنند».

فعالان حقوق بشر و تحلیلگران سیاسی بر این باورند که تهران با افزایش تعداد اعدام‌ها سعی در ایجاد رعب و وحشت در جامعه و ارسال این هشدار به مردم دارد که با هر مخالفتی به شدت برخورد خواهد شد.

جامعه بین المللی باید به تعهدات خود در قبال حقوق بشر پایبند باشد

وضعیت آزادی‌های مدنی و سیاسی در یک کشور ارتباط روشنی با سیاست‌های خارجی آن دارد. حمایت از آزادی‌های مدنی توسط کشورهای دیگر در صلح  ثبات منطقه تاثیر مستقیم دارد. 

بر همین اساس برای برقراری صلح و ثبات در خاورمیانه  باید به وضعیت آزادی‌های مدنی و سیاسی مردم کشورهای این منطقه توجه شود. یک سیاست جدید در قبال حکومت ایران بر مبنای حقوق بشر به عنوان یکی از ارکان اصلی آن باید مورد توجه کشورهای دیگر قرار گیرد.

بحران هسته‌ای و درگیری‌های ژئوپلتیکی تنها زمانی راه‌حل بلندمدت پیدا می‌کنند که جامعه بین‌الملل به آزادی‌های مدنی مردم ایران توجه کند و صدای آن‌ها در تعیین سیاست‌های داخلی و خارجی خود را به رسمیت بشناسند.

بنابراین، سیاست این کشورها در مقابل ایران باید به نگرانی‌های حقوق بشر توجه کرده و این مسئله را در روابط خود با ایران بعنوان یک شاخص در مقابل حکومت ایران قراردهند و این امر را هم‌‌تراز با سایر مسائل حیاتی امنیتی مانند فعالیت‌های هسته‌ای و یا دخالت‌های حکومت ایران در سایر کشورها در اولویت قرار دهند.

ما را در توئیتر ایران آزادی دنبال کنید

ما را در تلگرام ایران آزادی دنبال کنید

خروج از نسخه موبایل