برای یک ایران آزاد

نگاهی به حضور حرفه ای زنان ایران در مبارزات انقلابی تاریخ معاصر

0

زنان ایران در مبارزات انقلابی تاریخ معاصر نقشی فراموشی ناپذیر و البته فزاینده دارند. نمونه‌های از جوانه زدن را می‌توان در سازمان‌های انقلابی پیش از انقلاب مشاهد کرد و نمونه اوج یابنده‌ی آن امروز در مقاومت ایران قابل مشاهده است.

علی جوینی

بعد از بررسی نقش زنان در مقاومت فرانسه که منجر به رسیدن آنان به حقوقشان شد حال نگاهی می‌اندازیم به حضور زنان میهن در عرصه مبارزات انقلابی برای رسیدن به آزادی و برابری. این نوشته به این حضور قدرتمند زنان ایران در صحنه سیاسی در قبل و بعد از انقلاب ضد سلطنتی می پردازد.

قسمت اول:

جایگاه زن در جامعه ایران برخلاف باورهای پوسیده آخوندی، جایگاهی بالا بلند بوده است. چه آنجا كه در زمان ساسانیان پوراندخت را به پادشاهی بزرگترین امپراتوری زمانه بر می گزینند

 

 و چه آنجا كه نظامی گنجوی در مدینه فاضله خود شهری را توصیف می كند كه تمامی سیاستمداران و 

حاكمان آن زنان هستند و در رأس همه آنها شیر دختر 

ایرانی نوشابه فرمانروای آن شهر بی طبقه و آزاد است. یا بانوی سربدار سبزواری كه علیه مغولان وحشی قیام می كند یا در انقلاب مشروطه كه زنان با شركت فعال در تحریم تنباكو زمینه ساز آن انقلاب مردمی می شوند و یا در نهضت ملی دكتر مصدق كه به یاری رهبر كبیر ملی ما می شتابند. پس تاریخ خواهران ما زمینه ای بسیار دور و درازتر از زنان سایر سرزمینها دارند. ولی افسوس كه هیولای ارتجاع بر خاك مقدس ما چنبره زده است و آنچه امروز سهم زنان ما در ایران اشغال شده گشته سركوب است و تحقیر. ولی این فقط یك روی سكه است. آنروی دیگر سكه اعتلای زن ایرانی است كه باید سرزمین پوراندخت‌ها، نوشابه ها و بانوی سربدارها را دوباره شكوفا كند.                                                                                             

الف: زنان و امر مبارزه قبل از انقلاب ضد سلطنتی ۱۳۵۷

در بررسی تاریخ معاصر ایران بویژه بعد از كودتای ننگین علیه مصدق كبیر تا سال ۱۳۵۰ تقریبا در صحنه سیاسی ایران اسم هیچ زنی به چشم نمی خورد. اما از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ شاهد حضور دختران دانشجو در صفوف مبارزین و پیشگامان ملت هستیم كه دوشادوش مردان رشیدی چون محمد حنیف نژاد، سعید محسن، بدیع زادگان، جزنی، احمدزاده و پاكنژاد علیه شاه می جنگند. در این فاصله چه اتفاقی افتاده است؟
بعد از سال ۱۳۴۳ كه دو سازمان جوان و رزمنده سیاسی بنیانگذاری شد جو سیاسی میهن ما نیز دگرگون گشت:
– سازمان چریكهای فدایی خلق با ایدئولوژی ماركسیستی متأثر از پیشروی انقلاب‌های كمونیستی در كشورهای تحت ستم.
– سازمان مجاهدین خلق با ایدئولوژی اسلام انقلابی، رو در روی بی عملی نیروهای بظاهر مسلمان و رفرمیست، و خیانت جریانات ارتجاعی و عقب مانده كه اسلام را تحریف و در خدمت دیكتاتورها قرار داده بودند.

 زنان فدایی:

چریكهای فدایی قبل از همه توانستند بسیاری از دختران دانشجوی غیر مذهبی را بخود جذب كنند، زنان

رزمنده و مبارزی كه دلیرانه از همه چیز خود در حالیكه می توانستند به همه چیز برسند گذشتند و با بذل جان راه ورود زن ایرانی به میدان جدی سیاسی را باز كردند. رفقای دلیری همچون:

و صدها زن مبارز دیگری كه بعدها در زمان خمینی جلاد بشهادت رسیدند. یادشان در مبارزه پایدار زنان میهن برای آزادی گرامی باد.

 

 

 زنان مجاهد:

اما سازمان مجاهدین خلق، در سالهای اولیه بنیانگذاری خود اعضای خود را تماما از دانشجویان پسر انتخاب كرده بود. علت آن هم بسادگی به فرهنگی بر می‌گشت كه آخوندهای مرتجع و زن ستیز در طول تاریخ بویژه بعد از حاكمیت سیاه صفویه در ایران گسترش دادهبودند. برای دختران مذهبی ورود به مبارزه امری ناممكن بود و این سازمان مجاهدین بود كه برای اولین بار در تاریخ ایران راه ورود زنان مسلمان به میدان مبارزه انقلابی و مسلحانه را باز كرد. خواهران قهرمانی همچون اشرف ربیعی و فاطمه امینی، بهجت تیفتكچی، ایران بازرگان، مادر كبیری)معصومه شادمانی)، اشرف احمدی، آذر رضایی، مهین رضایی، بتول رجایی، راضیه كرمانشاهی و خواهران مجاهد بسیاری كه اكنون در مقاومت ایران مسؤلیتهای كلیدی و سنگینی را بر عهده دارند در این شمارند. در رأس همه آنها رئیس جمهور برگزیده مقاومت خانم مریم رجوی است.

اولین زن مجاهدی كه در زمان شاه بشهادت رسید شیر زن اهل مشهد، فاطمه امینی از دانشجویان

دانشگاه مشهد بود كه با مقاومت قهرمانانه خود در برابر دژخیمان ساواك، راه زنان مسلمان برای ورود به مبارزه و مقاومت تا اوج را باز كرد. او كه خود را در مقابل

سؤال شكنجه گران ساواك، مجاهد خلق معرفی كرد الگوی مقاومت در برابر شكنجه شد.
دژخیمان كه او را زیر شكنجه بشهادت رسانده بودند از ترس انعكاسات مردمی بدروغ اعلام كردند كه فاطمه امینی از كوه سقوط كرده و كشته شده است. همان سیاست كثیفی كه اكنون شكنجه گران آخوندی بكار می گیرند. نمونه‌ای از زنانی كه شاه موفق به از بین بردنشان نشد ولی خمینی و بازمانده‌های آن با بی رحمی وشقاوت آنان را چه در زندانها و چه در محاصره ظالمانه لیبرتی بشهادت رساندند: مادر كبیری و اشرف احمدی در زندانهای قرون وسطایی رژیم بر چوبه های دار بوسه زدند، و مجاهدان والامقام بتول رجایی و راضیه كرمانشاهی در اثر محاصره ظالمانه و ۱۰ ساله وزارت اطلاعات علیه اشرف و لیبرتی سر بر آستان جانان نهادند.

مادر كبیری – راضیه كرمانشاهی – بتول رجایی – اشرف احمدی

در همین زمینه:
زنان در مقاومت فرانسه؛ راه طی شده
زنان در مقاومت فرانسه؛ راه طی شده : قسمت دوم

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.