برای یک ایران آزاد

زن مبارز ایرانی و ستم مضاعف علیه زنان در نظام آخوندی چرا ؟

0

زن مبارز ایرانی و ستم مضاعف علیه زنان در نظام آخوندی از ماهیت زن ستیز آن ناشی می‌شود. اولین نمود گسترش بساط سرکوب در جامعه توسط خمینی، حجاب اجباری او بود. زنان نه تنها حق آزادی و پوشش اختیاری را از دست دادند بلکه با تصویب قانون اساسی نظام آخوندی رسما از حق رهبری، ریاست جمهوری، قضاوت و برخی دیگر از مسئولیتها محروم شدند.

علی جوینی

در تهران ۱۷اسفند ۱۳۵۷ یعنی کمتر از یکماه پس از پیروزی انقلاب ضد سلطنتی، زنان ایران تظاهرات بزرگی برپاکردند.

روز قبل از آن، خمینی طی سخنانی در حوزه قم، داشتن حجاب را الزامی اعلام کرده‌بود. اولین اقدام خمینی برای گستردن بساط سرکوب در جامعه، همین سخنان او در باره حجاب بود. خمینی از همان ماههای اول بقدرت رسیدن و سرقت رهبری انقلاب ضدسلطنتی، زن ستیزی را در جامعه ما نهادینه کرد.

به همین علت زنان ما که در تمام خاورمیانه پیشرو مبارزات رهایبخش بودند، خود اولین قربانیان سرکوبی و دیکتاتوری تازه به قدرت رسیده شدند!

خمینی ضمن توهین آشکار به زنان گفت: « در وزارتخانه ‌ها نباید زنها لخت بیایند، زنها بروند اما با حجاب باشند. مانعی ندارد بروند؛ اما کار بکنند، لکن با حجاب شرعی باشند.»

بعد از اینکه خمینی قانون اساسی خود را تصویب کرد، زنان قانوناً از گرفتن مهمترین پست‌های سیاسی نظیر رهبری، ریاست جمهوری، حق قضاوت و مناصب بسیار دیگری محروم شدند.

از آن پس، زنان ایران در تمامی زمینه‌ها توسط حاکمیت زن ستیز و مردسالار آخوندی عقب رانده شدند.

نتیجه کنار زدن زنان از صحنه‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی این شد که:

(وضعیت زنان ایرانی در سال ۲۰۱۸میلادی)

  • شاخص مشارکت اقتصادی در رتبه ۱۴۳
  • شاخص بهداشت و بقا در رتبه ۱۲۷
  • دستیابی به آموزش و تحصیل در رتبه ۱۰۳
  • قدرت سیاسی در رتبه

 بنوشته سایت حکومتیاقتصاد آنلاین، رتبه ایران بلحاظ نرخ مشارکت زنان در اقتصاد،  در سال ۲۰۱۷ با   ۱۶.۸ (شانزده ممیز هشت درصد) در بین صدو هشتادو هفت کشور،  صدو هشتاد سومین بوده است.

حتی نرخ مشارکت زنان ایران نسبت به کشورهای خاورمیانه هم بسیار پایین است

راستی چرا وضعیت زنان در ایران که بلحاظ اگاهی‌های سیاسی بسیار جلوتر از کشورهای دیگر منطقه است و سابقه مبارزات سیاسی آنان به بیش از ۱۰۰ سال بر می گردد، اینگونه است؟

جواب این سوال پایه‌ای را باید در ماهیت زن ستیز این نظام پلید جست. این همه فشار و ظلم و تبعیض علیه زنان ناشی از ماهییت زن ستیز آخوندهاست.

  « افتخار به این‌که ما این تعداد وزیر زن، این تعداد نماینده‌ زن، این تعداد معاون بخشهای مختلف زن، این تعداد رئیس مؤسسات تجاری زن داریم، افتخار به این غلط است؛ این انفعال در مقابل آنها[گفتمان غرب در مورد زنان] است».

بله با چنین تفکر پوسیده و منحطی آنهم در رأس نظام است که سرکوب زنان و به حاشیه راندن آنان امری نهادینه می‌شود.

اما در آنروی سکه این زن ستیزی وحشیانه، افق دیگری هم هست. افقی روشن که ریشه کنی این تفکر پوسیده و مردسالار آخوندی را نوید می‌دهد.  ایران آزاد فردا، دنیایی است که در آن زنان میهن به این خواسته‌های دیرینه خود دست خواهند یافت:

۱ -آزادی‌ها و حقوق اساسی

۲- برابری در مقابل قانون

۳- آزادی انتخاب پوشش

۴- مشارکت برابر در رهبری سیاسی

۵- برابری اقتصادی

۶- برابری در خانواده

۷- منع خشونت

۸- منع بهره‌کشی جنسی

۹- لغو قوانین شریعت آخوندی علیه زنان

۱۰-تسهیلات اجتماعی

رسیدن به چنین مرحله ای، با عبور زنان مقاومت و مبارز ایران،  از میان دریای خون و رنج و شکنج میسر گشته است.  این مسیر درخشان تا رهایی زنان میهن و شکوفایی ایران زمین ادامه خواهد یافت.

درهمین زمینه:

زنان درصف مقدم نبرد با استبداد مذهبی: گفتگو با خانم گیسو شاکری

 

 

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.