برای یک ایران آزاد

دانشگاه همچنان سنگر آزادی است

0

سنگر آزادی نامی‌ست زیبنده برای دانشگاه زیرا دانشگاه همواره سهم خود را به‌جنبش‌های رهایی بخش و انقلابی ادا کرده است. از مقاومت فرانسه تا مقاومت‌های پس از کودتای ۲۸ مرداد، و روز جاودانه ۱۶ آذر.

علی جوینی

بیاد دانشجویان شهید ۱۶ آذر که در حمایت از پیشوای ملی؛ دکتر محمد مصدق، از دانشگاه سنگر آزادی ساختند. و بپاس زحماتی که در طول این سالیان دانشجویان انقلابی میهن برای نگهبانی از این سنگر مقدس در مقابل دیکتاتوری شاه و شیخ کشیدند. دانشجویانی که طنین فریادهای «دانشجو می‌میرد سازش نمی پذیرد» شان در صحن دانشگاههای میهن همواره بگوش می رسد.

آذر ماه یادآور خاطره شهیدانی است که با خون خود درخت آزادی را آبیاری کرده‌اند. جوانانی دلیر و بی ترس و بیم که هیبت پوشالی دیکتاتور را به سخره گرفته و در مقابل سردر دانشگاه تهران، آزادی را فریاد زدند.
۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ سرآغاز فصلی نوین در جنبش دانشجویی ایران است. از آن تاریخ به بعد دانشجو بعنوان قشر پیشرو مبارزات مردم علیه استبداد، هرگز در مقابل حاکمیت سکوت نکرد. فریاد آزادیخواهی از گلوی او طنین انداز شد و تا به امروز این نسل به رویارویی خود با دیکتاتوری شیخ و شاه بی امان ادامه داده است. در میان خلقهای خاورمیانه جنبش دانشجویی ایران پیشروترین و فعالت ترین بوده و می‌باشد.
سوال اینجاست که چرا دانشگاه سنگر آزادی نام گرفته است؟ جواب در قدمت جنبش دانشجویی است. وقتی به تاریخ معاصر ایران نگاه کنیم در می‌یابیم که تمامی رهبران سازمانهایی که در پی سرنگونی استبداد و برقراری دمکراسی بوده و هستند از این سنگر بپاخاسته‌اند. آنان به زندگی مرفه در حالیکه بیشتر از هر کسی امکان رسیدن به آنرا داشتند پشت پا زده و همه چیز خود را فدای رهایی خلق کردند. و جامعه همین را از این قشر آگاه و پیشتاز انتظار داشته و دارد. و اینکه خاطره شهدای ۱۶ آذر هنوز هم در هر گوشه‌ای از میهن که کلاس درسی برقرار است بجا مانده بخاطر پاسخ این شهیدان به همین انتظار جامعه بوده است.
مهدی (آذر) شریعت رضوی، مصطفی بزرگ نیا و احمد قندچی در اعتراض به ورود نیکسون و در دفاع از دکتر مصدق و اعتراض به کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بخاک افتادند و با فدیه جان خود نشان دادند که دانشجو را با دیکتاتور سر سازش نیست. نشان دادند که بقول دانشجویان آگاه امروز، «دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد».

و این روحیه ضد تسلیم طلبی و قیام به مسئولیت، فقط انتظار جامعه ما از دانشجویان وطن نیست. در هر جایی از دنیا که نبردی برای رسیدن به آزادی در جریان بوده، ملت همین انتظار را از دانشجویان آگاه خود داشته اند و دانشجویان نیز با پاسخ مثبت دادن به این انتظار، به وظیفه خود در قبال میهن عمل کرده اند. به اعلامیه «اتحادیه دانشجویان وطن پرست» فرانسه بهنگام نبرد برای رهایی از چنگال فاشیسم هیتلری دقت کنید. چه زیبا دانشجویان دختر شهر لیون را خطاب قرار داده است. گویی اعلامیه «اتحادیه دانشجویان وطن پرست ایران» خطاب به شما دانشجویان کشور ماست:

 

«دانشجویان!
زنگ ساعت تصمیمات بزودی برای شما بصدا در خواهد آمد. جنگ به نقش مخرب خود در قلب ارتش و ملت آلمان ادامه می‌دهد و نیاز به نیروی انسانی بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. با هرچه بیشتر نزدیک شدن جنگ به مرزهای آلمانیها باید که فرانسه از نیروهای حیاتی خود خالی شود. در واقع این مسئله در زمان مناسب نقشی اساسی بازی خواهد کرد. بعد از پسران جوان، دختران جوان نیز تهدید به اخراج شده اند. قانونی تحت عنوان لاوال توسط سرویس اس.ت.او(ارگانی تاسیس شده توسط دولت ویشی جهت جمع آوری نیروی انسانی برای کارخانه های رایش) بر زنان ۱۸ تا ۴۵ ساله اعمال می شود. این قانونی جدید در راستای به بردگی کشاندن ملت فرانسه است. این جایگزین کردن کارگران آلمانی با نیروی انسانی زنان فرانسویست. اخیرا کارمندان برخی فروشگاههای بزرگ، تایپیستها و آرایشگران در برخی نقاط فرانسه در استان آمبریو بکار گماشته شده اند. زمان آن فرا رسیده است که از وجود خطر آگاه باشیم، فردا دیر خواهد بود.
دانشجویان اهل لیون! دختران جوان فرانسه!
هیچکدام از شما نباید به آلمانیها خدمت کند، هیچکدام از شما حرکت بسوی مقصدی نامعلوم را نخواهد پذیرفت. شما زن هستید ولی روشنفکر هستید. شما وظیفه دارید از وطن دفاع کنید، اما وظیفه دفاع از روح فرانسه که خود نماینده آن هستید را هم بعهده دارید. شما الگوی ۲۰۰۰۰۰ عضو مقاومت را دنبال خواهید کرد. آنها یکسال است که از رفتن به آلمان سرباز زده اند. شما آینده فرانسه را خواهید ساخت و بردگی و بی

آبرویی را نخواهید پذیرفت.

 

دانشجویان!

با کارجمعی است که شما پیروزخواهید شد. بی درنگ به اتحادیه دانشجویان وطن پرست بپیوندید. در این اتحادیه شما مستمرا دستورالعملهای ضروری برای اقدامات بعدی را پیدا خواهید کرد. کمیته های کمک به اعضای مقاومت را تشکیل بدهید. اتحادیه دوستان اعضای مقاومت را تشکیل بدهید. با کسانیکه برای زنده ماندن فرانسه وارد عمل شده اند همبسته و متحد باشید.
دانشجویان!
دختران جوان! همگی وارد نبرد شوید، علیه اشغالگر متحد شوید، در اتحادیه دانشجویان وطن پرست در کنار رفقای دانشجوی خود گردهم آیید، همراه با تمامی جوانان فرانسوی شما پیروز خواهید شد. شما متجاوز را وادار به عقب نشینی خواهید کرد، شما لحظه پیروزی را که لحظه ییروزی فرانسه نیز خواهد بود به جلو خواهید انداخت.
کمیته استانی دانشجویان وطن پرست»

در همین زمینه:
من اعدام می‌شوم؛ در نبرد برای آزادی بخاک می‌افتم
من برای وطنم می‌میرم و چه مرگی با افتخارتر از این؛ نامه یک مبارز فرانسوی قبل از اعدام

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.