برای یک ایران آزاد

شرایط جهانی بازار نفت به سود تحریم نفتی نظام ایران

0

شرایط جهانی بازار نفت، برخلاف آنچه حاکمان تهران بر روی آن حساب کرده بودند، در جهت تحریم‌ها حرکت می‌کند. این هم‌جهتی، فرصت‌ها را برای خروج نظام ایران از محاصره نفتی، محدودتر می‌کند.

حاکمان تهران، تصور می‌کردند که با تحریم کامل نفت صادراتی‌شان، قیمت نفت در بازار جهانی افزایش پیدا خواهد، اما وضعیت آنطوری که آنها امید داشتند نشد.

در حالی که پس از دوم می، آمریکا دیگر به ۸ خریدار برخوردار از معافیت خرید نفت ایران، اجازه تمدید نداد، اما روند حاکم بر بهای جهانی نفت، روندی نزولی بوده است.

افزون بر تحریم نفتی کامل نظام ایران، دو عامل دیگر نیز احتمال افزایش قیمت نفت را تقویت می‌کرد؛ نخست تنش‌هایی که در لیبی بر اثر جنگ داخلی در آن کشور اوج گرفته بود؛ و دوم بحران سیاسی ناشی از جنگ قدرت در ونزوئلا.

هیچ‌یک از عوامل سه‌گانه منجر به روند فزاینده بهای نفت نشد. دو علت برای کاهش بهای نفت در ماه می بیان شده است؛ یکی جنگ تجاری آمریکا و چین، و دیگری کاهش نرخ رشد اقتصادی در جهان.

تحلیل‌گران بر این باورند که دورنمایی برای دست‌یابی به یک راه‌حل برای مناقشه بازرگانی بین آمریکا و چین دیده نمی‌شود؛ و در موقعیت کاهش نرخ رشد اقتصادی در جهان، بسیار طبیعی است که از میزان تقاضای بین‌المللی برای انرژی نیز کاسته شود.

در اوایل اردیبهشت، بهای نفت خام در سایه عدم تمدید معافیت‌های نفتی ایران و بحران ونزوئلا، افزایش قابل ملاحظه‌ای یافت. اما این وضعیت تغییر کرد و پس از آن تا تقریبا نیمه خرداد بهای نفت حدود ۲۰ درصد کاهش یافت.

این سیر نزولی در نخستین روزهای خرداد به اوج خود رسید، و در چهارده روز نخست خردادماه بهای نفت خام ۱۶ درصد کاهش یافت. [دویچه‌وله ۱۴ خرداد ۹۸]

چنین وضعیتی بیش از هر زمان دیگری تداوم تحریم‌های نفتی نظام ایران را امکان‌پذیر می‌کند؛ چراکه بازار جهانی نفت نیز نسبت به حذف نفت ایران از بازارها واکنش منفی نشان نمی‌دهد.

روز ۲۲ اردیبهشت نظام ایران با هدف قرار دادن چهار نفتکش در بندر فجیره، و متعاقب آن با هدف قرار دادن یک ایستگاه نفت عربستان از طریق حوثی‌ها، و پرتاب یک موشک به نزدیکی سفارت آمریکا در بغداد، تلاش کرد تا با برهم زدن امنیت انتقال نفت در منطقه، بهای نفت را افزایش دهد. افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه مانع از استمرار و بلوغ نقشه نظام ایران برای آتش‌افروزی بیشتر در منطقه شد.

خامنه‌ای در سخنرانی ۸ خرداد اعلام کرد که از ابزار نظامی در برابر آمریکا نمی‌خواهد استفاده کند؛ به این ترتیب او پذیرفت که توانایی دامن زدن به شرایط جنگی را ندارد، به شرط آنکه در برابرش قاطعیت نشان داده شود. [ابزار‌های فشار خامنه‌ای، دیگر کارایی ندارند؟]

ناظران بر این باورند که نظام ایران در شرایطی قرار گرفته است که تنها می‌تواند با آن «بسوزد و بسازد» و البته منتظر باشد که شرایط از این هم برایش دشوارتر شود؛ زیرا تحریم کامل نفتی نظام ایران هنوز آثار کمی از خود نشان داده است؛ و اثرات بزرگ‌تر و بیشتر در راه است.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.