عفو بین‌الملل: میرحسین موسوی نخست وزیروقت در زمره مظنونین قتل عام۶۷ است

عفو بین‌الملل نخست وزیر وقت در زمان قتل عام ۶۷ در زمره مظنونین است

عفو بین‌الملل: میرحسین موسوی نخست وزیروقت در زمره مظنونین قتل عام۶۷ است

عفو بین‌الملل: نخست وزیر وقت در زمان قتل عام ۶۷ در زمره مظنونین است.
روز یک شنبه ۱۳ مهرماه، عفو بین‌الملل نسبت به انتقاد‌های مربوط به گزارش عفو درمورد قتل‌عام پاسخ داد. عفو بین‌الملل درپیامش تاکید کرد که میرحسین موسوی نخست‌وزیر وقت درپیشبرد « سیاست رسمی انکار» درباره اعدام‌های سیاسی سال۶۷ نقش داشته و« مظنون» این پرونده است.

موسوی و انکار حقیقت

دیانا الطحاوری، معاون خاورمیانه وآفریقای شمالی عفو بین‌الملل دراین پیام مکتوب نوشته است. « موسوی و دولت وی به جای صدوردستورتحقیق وبررسی درسیاست رسمی انکار وتحریف حقایق مشارکت کردند. وبه ایجاد فضای پنهانکاری ومصونیت ازمجازات درقبال این وقایع فاجعه بار که تا امروزهم ادامه دارد، یاری رساندند.

خانم دیانا الطحاوری تاکید کرد که عفو بین‌الملل براین عقیده است. که «آمران و عاملان مستقیم» جنایات علیه بشریت وسایرجرائم مصرح درقوانین بین‌المللی باید پاسخگو بوده وبه محاکمه قضایی سپرده شوند. ایشان ادامه داد: «منظور از آمران وعاملان مستقیم، افرادی است که ناپدیدسازی‌های قهری و اعدام‌های فراقضایی سال ۱۳۶۷ را دستورداده‌اند یا برنامه‌ریزی یا اجرا کرده‌اند».

الطحاوی یادآور شد که سازمان عفو بین‌الملل در این راستا گزارش «اسرار به خون آغشته» را منتشر کرده است. دراین گزارش نام چندین مقام مسئول، از جمله ابراهیم رئیسی، علیرضا آوایی، ومصطفی پورمحمدی ذکر شده است.

انکار حقیقت

با این حال به عقیده خانم الطحاوی  «طبق قوانین بین‌المللی، افرادی که مظنون به تسهیل ارتکاب این جنایات و همینطور پنهانکاری‌های بعدی در خصوص سرنوشت و محل دفن قربانیان ناپدیدسازی‌های قهری و اعدام‌های مخفیانه هستند، هم باید پاسخگو باشند».

معاون دفتر منطقه‌ای خاورمیانه وآفریقای شمالی عفو بین‌الملل تاکید کرد. مافوق‌هایی که از این جنایات اطلاع داشته یا علی‌الاصول می‌بایست اطلاع می‌داشته‌اند. و از تمامی توان خود برای جلوگیری از این جنایت‌ها وبعد مجازات آنها استفاده نکرده‌اند. نیز باید مورد تحقیقات کیفری قرار بگیرند.

در نامه دیانا الطحاوی، نام میرحسین موسوی در این بخش ذکر شده و او به عنوان «نخست وزیر وقت در زمان وقوع کشتار ۶۷» در زمره «مظنونین» یاد شده است.

او درپیام خود آورده است: « میرحسین موسوی به عنوان یک مقام ارشد دولتی موظف بود. اطمینان حاصل کند که گزارش‌های مبنی براعدام‌های فراقضایی، ناپدیدسازی‌های قهری وشکنجه مورد تحقیق و بررسی قرار بگیرند. طبق قوانین بین‌المللی حقوق بشر، قصور درانجام تحقیقات در خصوص این جنایات به خودی خود یک نقض مجزا ومضاعف حقوق بشر محسوب می‌گردد».

بیتشر بخوانید

ویدئوی تاثیرگذار از روایت قتل عام۶۷ تهیه شده توسط سازمان عفو بین الملل

وزارت خارجه آمریکا؛ ناپدید سازی اجباری قتل عام ۶۷ در ایران همچنان ادامه دارد

خاوران در سی ودومین سالگرد قتل عام ۶۷ هزار سخن داشت + ویدئویی آقای منتظری و عکس مادران خاوران

موسوی از قتل عام خبرداشت

به نوشته این مقام عفو بین‌الملل، میرحسین موسوی به شیوه‌های مختلف ازوقوع این کشتار مطلع بود. توسط خانواده‌های قربانیان که طی ماه‌های اوت و سپتامبر ۱۹۸۸ (تابستان ۱۳۶۷) به ارگان‌های مختلف دولتی، از جمله دفتر نخست وزیر مراجعه کردند. توسط سازوکارهای سازمان ملل از آگوست ۱۹۸۸ به بعد. توسط شبکه عظیم فعالان عفو بین‌الملل درسراسر جهان که بر اساس فراخوان‌های اقدام فوری این سازمان نامه نگاری‌های اعتراضی انجام دادند».

الطحاوی ادامه داد: «کلیه این اعتراض‌ها با انکار وتحریف مقامات ایرانی روبه رو شد. همچنین تلاش مقامات ومسئولان برای منحرف کردن توجه‌ها به دور ازمساله کشتار زندانیان با مطرح کردن این ادعا که کشته شدگان، «تروریست هایی» بوده‌اند. که در میدان جنگ وطی عملیات مقابله با یک حمله مسلحانه کشته شده‌اند».

او اشاره کرد که: «اظهارات میرحسین موسوی در مصاحبه‌اش با تلویزیون ملی اتریش که این رسانه از آن به عنوان «اظهارات نخست وزیر پیرامون اتهامات مربوط به اعدام‌ها» یاد می‌کند، در راستای همین رویه بوده است».

معاون عفو بین‌الملل حملات علیه رها بحرینی را «عمیقاً تأسف بار و بی اساس» خوانده ونوشته است که او «هفته‌هاست که در معرض حملات بی اساس و اتهامات دروغین مبنی بر پیشبرد دیدگاه‌های شخصیش قرار گرفته است».

خانواده قتل عام ‌شدگان از موضع عفو بین الملل حمایت کردند

از سوی دیگر، جمعی از خانواده‌های اعدام شدگان ۶۷ با امضای متنی این سوال رامطرح کردند. که « چرا میرحسین موسوی و تمامی وابستگان به نظام جمهوری اسلامی، تمامی اطلاعات ودانسته‌های خود در باره قتل عام ۶۷ را منتشر نمی‌کنند؟ آنان تاکیدکردند که این کار «تحریف آشکار و پرده‌پوشی مستمر» است».

در این بیانیه این خانواده‌ها  آمده است: « چه آن‌ها که مستقیم در جنایت سهیم بوده‌اند. و چه آن‌هایی که تاکنون برای حفظ نظام یا منافع شخصی خود درتحریف، پرده‌پوشی و استمراراین جنایت هولناک سکوت کرده‌اند. باید پاسخ‌گوی تمامی ابعاد آن به خانواده‌ها و تمام جامعه باشند».

بازماندگان همچنین از آنچه «تحریف واقعیت انکارناپذیر این جنایت‌ها» به دست حامیان میرحسین موسوی نامیده‌اند به‌شدت انتقاد کرده‌اند.

ما را در اینستاگرام همراهی کنید

ما را در تلگرام همراهی کنید

خروج از نسخه موبایل