برای یک ایران آزاد

غارت دسترنج ناچیز کارگران توسط حکومت

0

غارت دسترنج ناچیز کارگران توسط حکومت، تبدیل به یک سنت در نحوه حکومت‌داری نظام ولایت فقیه شده است. در حالی که کارگران از پس معیشت روزانه‌شان نیز بر نمی‌آیند، حکومت به همین دسترنج ناچیز نیز رحم نمی‌کند.

امید کوهنورد

خیریه‌ها به اسم ائمه به کارگران چوب حراج می‌زنند
نایب رئیس کانون عالی انجمن‌‌های صنفی کارگران ایران بر این باور است که خلاء سیاست‌گذاریِ دولت در حوزه اشتغال و رها کردن بازار کار، به قیمت سوءاستفاده از نیروی کار تمام شده است. در این میان خیریه‌ها به اسم ائمه به کارگران چوب حراج می‌زنند.
ناصر چمنی تاکید می‌کند: حضور گسترده برخی خیریه‌ها در بازار کار به پهن شدن فرش فقر در هر خانه‌ای که یک بیکار دارد، می‌انجامد.
وی البته بر این باور است که خلاء سیاست‌گذاریِ دولت در حوزه اشتغال و رها کردن بازار کار، زمینه‌ی حضور این دست خیریه‌ها را در بازار کار فراهم کرده است.
او در شرح نظرش می‌گوید: می‌توان رشد خیریه‌‌ها در بازار کار را با رشد موسسات مالی در بازارِ پولی مقایسه کرد. بانک مرکزی سیاست‌گذاری در بازار پولی را رها کرد و شرایطی را فراهم کرد که دارایی‌های سپرده‌گذران بر باد برود. پس این بانک مرکزی‌ست که مقصر گسترده شدن اعترضات سپرده‌گذاران است.
چمنی افزود: دولت هم مانند بانک مرکزی عمل می‌کند و بازار کار را به دست خیریه‌ها می‌سپارد. به زودی افرادی که زمانی برای برخی از این خیریه‌ها کار می‌کردند در مقام معترض صف می‌کشند؛ چرا که خیریه‌ها آنها را با ماهی ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان به کار مشغول کرده‌‌اند و اسمش را هم گذاشته‌اند: مزد توافقی!
وی گفت: اگر شخصی یا نهادی قانون اساسی را نقض کند، دادستانی علیه او اعلام جرم می‌‌کند و… قانون کار هم به نوعی قانون اساسی روابط کار است که اگر کسی مواد آن را نقض کند، متخلف است و قاعدتا باید در «دادگاه‌هایِ کار» یا «دادگستری» پاسخگو باشد.
وی می‌افزاید: در بسیاری از خیریه‌ها به سادگی قانون کار را دور می‌زنند آنهم با این استدلال که کارگران خودشان می‌خواهند این کار انجام شود! به هر شکل دولت باید در این مورد پاسخگو باشد و به مدیرکل‌های کار استان‌ها دستور بدهد که با فعالیت‌های اقتصادی خیریه‌ها در بازار کار مقابله کنند و از دستگاه قضایی هم بخواهد که با این سودجویان مد روز برخورد کنند چراکه آنها ضمن بیگاری کشیدن از کارگران، اعتقادات مردم را به استهزا می‌گیرند.
چمنی تصریح می‌کند: حضور گسترده خیریه‌ها در بازار کار به پهن شدن فرش فقر در هر خانه‌ای که یک بیکار دارد، می‌انجامد. آنها عزت شهروندان را لگدمال کرده و زمینه محو آنها را از مشارکت اقتصادی موثر فراهم می‌کنند. به گونه‌ای که بیکاران دیگر حس نکنند که شهروندان این جامعه هستند.
وی می‌افزاید: متاسفانه تنها در فقیرپروی، برابری را نهادیه کرده‌‌اند. فرش بی‌رنگ و روی فقر را در هر خانه‌‌ای پهن کرده‌اند. اینگونه تنها زمینه نارضایتی طبقاتی را فراهم می‌کنند و آحاد جامعه را خشمگین می‌کنند. [ایلنا۲۰بهمن۹۷]

ترمیم دستمزد!
معاون روابط کار وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی روز ۱۴ بهمن از طرح پیشنهاد‌ی نوبخت درباره افزایش ۲۰ درصدی دستمزد کارگران در سال ۹۸ در نشست شورای عالی کار خبر داد.
اعضای مجلس پیش از این پیشنهاد افزایش ۲۵ درصدی حقوق كارمندان و كارگران را برای سال آینده به دولت داده بودند. در این باره یک عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس با اشاره به افزایش قابل توجه هزینه‌ها در سبد مصرف خانوار، پیشنهاد اعمال افزایش ۵۰۰ هزار تومانی حقوق کارمندان در بودجه ۹۸ را مطرح کرده بود.
لازم به اشاره است که اكونومیست در گزارشی از میزان دستمزد در كشورهای دنیا آورده است: «بالاترین رقم حداقل دستمزد متعلق به کشورهای استرالیا، لوکزامبورگ و فرانسه است. در این كشورها مبلغی بالغ بر ۹ یورو برای هر ساعت كار به عنوان حداقل دستمزد پرداخت می‌كنند. كشورهای هلند و بلژیك برای هر ساعت كار مبلغ ۸.۷۰ یورو پرداخت می‌كنند. روسیه ۱.۴۶ یورو برای هر ساعت، كشورهای ایتالیا و سوئیس حداقل دستمزد در آن‌ها وجود ندارد در اسپانیا دستمزدها با افزایش ۲۲ درصدی به ۶ یورو در ساعت برای سال ۲۰۱۹ رسید. فرانسه نیز قصد افزایش دستمزدهای كارگران كم‌درآمد را دارد. در كشور ما حداقل دستمزد کارگر برای هر ساعت کار معادل ۶ هزار تومان است، این در حالی است كه حداقل دستمزد در دیگر کشورها مانند آمریکا و ژاپن نیز معادل ۸ و ۷.۳ دلار است؛ این یعنی دستمزد کارگران در این کشورها ۱۲ برابر دستمزد كارگران ایرانی است. در تركیه نیز كه یكی از كشورهای همجوار ایران است، حداقل درآمد ساعتی کارگران ۵.۹ دلار است. با این حساب کارگران در ترکیه ۱۰ برابر کارگران ایرانی حقوق می‌گیرند. درآمد کارگران در کره جنوبی نیز حداقل ساعتی ۶.۴ دلار است که حدود ۱۱ برابر حداقل دستمزد در ایران است. کارگران ایرانی بر اساس قانون کار موظف به ۴۴ ساعت کار در هفته هستند در حالی که در دیگر کشورها ساعات كار كارگران كمتر است. به طوری كه کارگران فرانسه ۳۵ ساعت، بلژیک ۳۸ ساعت، انگلیس ۳۸.۱ ساعت، ایرلند ۳۹ ساعت و آلمان ۳۹.۱ ساعت در هفته ملزم به كار هستند. [روزنامه قانون۱۵بهمن۹۷]

از همین نویسنده:
خیابان آمدن کارگران و اقشار مختلف؛ بازتاب ناامیدی از حکومت ولایت فقیه

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.