برای یک ایران آزاد

فروپاشی نظام‌های دیکتاتوری؛ سخنرانی روحانی در مجلس و صداهای لرزان

0

فروپاشی نظامهای دیکتاتوری به گفته کارشناسان علوم سیاسی اولین نشانه خود را در هزیمت و شکست بروکراتهایی هویدا می‌کند که بعنوان اندامها و ابزارهای هدایت کننده ماشین دیکتاتوری عمل می کنند. بیشک آثار این هزیمت در گام بعدی با شدت گرفتن اعتراض های مردمی راه به سست شدن اراده نیروهای سرکوبگر و ماشین سرکوب نظام دیکتاتوری ولایت فقیه برده و زمینه ساز قیام نهایی ملت در مسیر رهایی از قید و بند و زنجیر دیکتاتوری می شود.

علیرضا یعقوبی

خوب اگر شرایط کشور آنی بود که روحانی در ابتدای سخنانش در مجلس یاد کرد، پس فراخوان دادن به «با یکدیگر متحد باشیم» دیگر چه صیغه ای است؟! در یک شرایط عادی و در حالیکه همه چیز جفت و جور است، صندوق خزانه پر از ارز خارجی و دلار است و انبارها انباشته از کالاها و مایحتاج عمومی و کشور هم در تولید گندم به خودکفایی رسیده و دولت هم در همه عرصه ها بر آمریکا پیروز و لاجرم مقتدر و مردم هم برخلاف کاندیداهای وزارت استخاره گر نه با «صدای لرزان» بلکه غران در صحنه حضور دارند، دیگر چه نیازی به فراخوان همبستگی و اتحاد در بین اجزا و کارگزاران رژیم است؟! در چنین شرایطی بالطبع همه باید یکدل و همصدا باشند و تشتت و اختلاف و نزاع و دعوای درونی فاقد هر مفهومی خواهد بود الا اینکه شرایط مطابق آنچه که روحانی اعلام نموده نباشد و تناقض از صدر تا ذیل سخنان او ببارد.

هفته گذشته روحانی بعد از مدتها تعیین سرپرست برای وزارتخانه هایی که بدون وزیر مانده بودند، اقدام به معرفی ۴ وزیر جدید به مجلس نمود. ۲تن از وزرا با استیضاح در مجلس و عدم کسب رأی اعتماد برکنار شده بودند و ۲ وزیر راه و ترابری، و صنعت و معدن و تجارت هم با اعلام استعفا از وزراتخانه های یاد شده رفته بودند.
معرفی یکی از وزرای مستعفی یعنی محمد شریعتمداری که توسط مجلس استیضاح شده بود و جلسه استیضاح او در مجلس هنوز برگزار نشده بود و انتقال او از وزارت صنعت و معدن و تجارت به وزارت تعاون و کار و امور اجتماعی اوج دست بسته بودن و عجز و ناتوانی روحانی در انتخاب وزرایش را بنمایش گذاشت بطوریکه بعد از کسب رأی اعتماد شریعتمداری در انتصابش بعنوان وزیر تعاون و کار و امور اجتماعی، سایتها و رسانه های رژیم اینچنین در برابر آن واکنش نشان دادند: «مردم! بشناسید نمایندگان خود را! / مجلسی که وزیر استیضاحی را پستی جدید می‌دهد، آنهم با رایی مقتدرانه، به کدام درد مردم فکر می‌کند؟» ( نقل شده از سایت انتخاب)
اگر از پرت و پلا گوئیهای آخوندی روحانی مبنی بر گل و بلبل بودن وضعیت ذخیره ارزی و کالایی کشور بگذریم و از «درون و حال» به وضعیت رژیم بنگریم نه از «برون و قال» روحانی، آنوقت به وضعیت و موقعیت کنونی رژیم پی می بریم که بخشی از آن را از لابلای گفته های روحانی در همین جلسه علنی مجلس می توان بیرون کشید، آنجا که می گوید: «من برای انتخاب تمامی وزرای پیشنهادی ده‌ها ساعت مطالعه، مشورت و تفکر کردم. البته برخی از کسانی را که دعوت کردیم گفتند استخاره کرده‌ایم و بد آمده است. به نظر می‌رسد که استخاره در شرایط فعلی با ما همراه نبوده است. ما حتی برخی را هم دعوت کردیم اما وقتی با آنها به گفت‌وگو نشستم شنیدم که «صدای لرزانی» دارند. با خود گفتم این «صدای لرزان» نمی‌تواند بار وزارتخانه های مربوطه را در شرایط فعلی بر دوش بگیرند.» ( نقل از سخنرانی روحانی در مجلس)
کارشناسان علوم سیاسی اولین نشانه فروپاشی نظامهای دیکتاتوری را هویدا شدن آثار هزیمت و شکست در ناصیه بروکراتهایی می دانند که بعنوان اندامها و ابزارهای هدایت کننده ماشین دیکتاتوری عمل می کنند. بیشک آثار این هزیمت در گام بعدی با شدت گرفتن اعتراض های مردمی راه به سست شدن اراده نیروهای سرکوبگر و ماشین سرکوب نظام دیکتاتوری ولایت فقیه برده و زمینه ساز قیام نهایی ملت در مسیر رهایی از قید و بند و زنجیر دیکتاتوری می شود.
اگر شرایط کشور آنی بود که روحانی در ابتدای سخنانش از آن یاد کرده است، پس چرا کاندیداهای او برای وزارتخانه های خالی از وزیر مانده یکی پس از دیگری دعوت او را برای قبول وزارت اجابت نکرده و به رمل و اسطرلاب و استخاره روی آوردند و آنهایی هم که دعوت او را پذیرفتند «صدای لرزانی» پیدا کردند؟ از قدیم و ندیم در این رژیم قرار بر «شیفته خدمت» (۱) بودن کارگزاران رژیم بود، حال چه شده است و در واقع چه آبی به لانه مورچگان افتاده است که «شیفتگان قدرت» یکی پس از دیگری با بد آمدن «استخاره» پا پس می کشند و دیگرانی هم که پا پیش گذاشته اند، «صدای لرزانی»آنهم در قبول وزارت که عالیترین ارگان قدرت بعد از سلسله مراتب رهبری و ریاست جمهوری در کشور است، دارند؟ تا جائیکه روحانی با التماس از نمایندگان مجلس می خواهد که به همین افرادی که بعنوان وزرای دولت قبول مسئولیت کرده اند، روحیه بدهند (۲). تمرد از قبول مسئولیت آنهم در حد وزارت در نیروهای بروکرات رژیم بحدی است که روحانی را مجبور می سازد در کابینه جدیدش وزیری را که مورد استیضاح قرار گرفته، در وزارتخانه ای دیگر بکار گیرد (۳)که این حتی صدای اعتراض رسانه های رژیم را هم بلند ساخته است.
روحانی در فرازی دیگر از سخنانش در جلسه علنی مجلس به قرار گرفتن در برابر مردم و همچنین به تشتت و تفرق آرا و در نتیجه فروپاشی درونی رژیم اینگونه اعتراف کرده است: «ما باید با یکدیگر متحد باشیم و همه جناح های سیاسی، چه چپ، چه راست، چه اصلاح طلب، اصولگرا و چه اعتدالی همه باید با هم باشند. امروز نوبت رقابت های لیگ نیست. امروز ما در برابر یک دشمن به میدان رفتیم. همان طور که تیم‌ ‌ملی برای همه ما است، امروز تیم‌ ‌ملی ما است.»
خوب اگر شرایط کشور آنی بود که روحانی در ابتدای سخنانش در مجلس یاد کرد، پس فراخوان دادن به «با یکدیگر متحد باشیم» دیگر چه صیغه ای است؟! در یک شرایط عادی و در حالیکه همه چیز جفت و جور است، صندوق خزانه پر از ارز خارجی و دلار است و انبارها انباشته از کالاها و مایحتاج عمومی و کشور هم در تولید گندم به خودکفایی رسیده و دولت هم در همه عرصه ها بر آمریکا پیروز و لاجرم مقتدر و مردم هم برخلاف کاندیداهای وزارت استخاره گر نه با «صدای لرزان» بلکه غران در صحنه حضور دارند، دیگر چه نیازی به فراخوان همبستگی و اتحاد در بین اجزا و کارگزاران رژیم است؟! در چنین شرایطی بالطبع همه باید یکدل و همصدا باشند و تشتت و اختلاف و نزاع و دعوای درونی فاقد هر مفهومی خواهد بود الا اینکه شرایط مطابق آنچه که روحانی اعلام نموده، نباشد و تناقض از صدر تا ذیل سخنان او ببارد.
واقعیتی که می توان از سخنان روحانی در مجلس استنباط نمود در واقع چیزی است که در بطن و متن جامعه جریان دارد. عدم اعتماد و بیزاری عمومی از کلیت رژیم ولایت فقیه است که در شعار توده های مردم تبلور یافته است: «اصلاح طلب، اصولگر، دیگه تمامه ماجرا» و این بیزاری و نفرت عمومی هم برگرفته از واقعیات و حقایقی است که جامعه ایران با پوست و گوشت و خون خود آن را درک و لمس می کند.
برخلاف دروغ رسوای روحانی در همین سخنرانی مبنی بر اینکه «ابر تورم» نداریم و «ایران از ارزانترین کشورهای جهان است»، احمد میدری معاون وزیر تعاون و کار و رفاه اجتماعی طی نشستی بنام «دام فقر، در جستجوی راه رهایی» بتاریخ دوشنبه ۲۹ اکتبر در تهران اعلام می دارد: «در دوره‌های گذشته بین ۱۴ تا ۱۸ درصد مردم زیر خط فقر بودند، این میزان امروزه به ۱۸ تا ۳۵ درصد افزایش یافته است.»
آری جامعه ایران آبستن حوادث و یا بهتر بگوئیم یک طوفان و سونامی است، این سونامی نشأت گرفته از واقعیات عینی و مادی جامعه ایران است که آن را به یک جامعه دو قطبی بین رژیم با همه دسته بندی ها و جناح هایش و مردم ایران – همه مردم ایران – تبدیل ساخته است. این را می شود از سخنان روحانی بخوبی درک کرد، آنجا که نمایندگان مجلس را به «روحیه دادن به وزرای پیشنهادی» و «اتحاد با یکدیگر» در قالب «تیم ملی» فرا می خواند.
اگر تشتت آرا و جنگ قدرت در بالای رژیم واقعیتی انکار ناشدنی بنا به همین سخنان روحانی است، اتحاد و یگانگی ملت در برابر خودکامگی و دیکتاتوری و عوامل سرکوب و فقر و گرسنگی حقیقتی سترگ است که آن را هم می شود از لابلای گفته های روحانی بیرون کشید. آری اگر مقاومتی و اتحادی در مسیر سرنگونی رژیم ولایت فقیه نبود، شاهد فرار بروکراتها از قبول مسئولیت در رژیم آنهم در حد وزارت نبودیم. این فرار و «صدای لرزان» برخاسته از اراده ملی برای تغییر در شرایط موجود است که بیشک راه به قیام سازمان یافته تمام مردم ایران برای سرنگونی فاشیسم دینی ولایت فقیه خواهد برد.

پاورقی ها:
۱- نقل از آخوند محمد بهشتی اولین رئیس قوه قضائیه رژیم در سال ۵۹ که در مقابل افشاگری های مجاهدین مبنی بر «انحصار طلبی» حزب جمهوری اسلامی که بهشتی دبیرکلی آن را همزمان با ریاست قوه قضائیه بعهده داشت، طی یک سخنرانی گفت: «ما تشنگان قدرت نیستیم، شیفتگان خدمتیم!»
۲- نقل از سخنان روحانی در همین جلسه مجلس: «این وزرای پیشنهادی وزیر شما، دولت و ملت ایران هستند. پس همان طور که طبق قانون مشخص شده است نظارت کنید. اما در روحیه دادن به آنان در شرایط فعلی نیز کوشا باشید.»
۳- منظور محمد شریعتمداری می باشد که در پست وزارت صنعت … مورد استیضاح نمایندگان قرار گرفته است و جلسه استیضاح هنوز برگزار نگردیده، روحانی در جلسه اخیر او را بعنوان وزیر تعاون و کار و امور اجتماعی به مجلس معرفی کرده است.

درهمین زمنیه

تأملی برحکم دادگاهی در آلمان مبنی بر استرداد دیپلمات – تروریست رژیم ایران به بلژیک

 

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.