برای یک ایران آزاد

قیام کازرون پیشروی جنبشهای اجتماعی و استمرار قیام دیماه ۹۶

0

قیام کازرون استمرار قیام دیماه ۹۶ هست. بدنبال طرح تجزیه شهرستان کازرون، مردم دریک ا تحاد وهمبستگی درچندین تظاهرات گسترده خواهان لغو این طرح شدند. اما بابی توجهی کارگزاران نظام ولایت فقیه مواجه شدند.بحثی که توسط حسین میرداماد درشبکه تصویری ایران آزادی به آن پرداخته شده وبه سئوالات پاسخ میدهد.

مقدمه : با سلام و درود به همه شما عزیزان و همراهان ما در برنامه کنفرانس ایران آزادی. موضوع امروز کنفرانس ایران آزادی رو بر اساس سؤالاتی که به دستمون رسیده و اهمیت موضوع «کازرون و پیشروی قیام» گذاشتیم. در ابتدا اجازه بدین درودهای خودم رو نثار شهیدان قهرمان و مردم دلیر کازرون بخصوص جوانان شورشی بکنم که در مسیر مبارزه علیه دیکتاتوری آخوندی کازرون رو به شهر قیام تبدیل کردند. با این مقدمه اجازه بدین سؤالات رو شروع کنیم.

پرسش : با اینکه کارگزاران نظام می‌گفتند با مردم توافق شده که طرح تقسیم استانی متوقف شده چرا دوباره کازرونیها قیام کردند؟

حسین میرداماد: روز چهارشنبه ۲۶ اردیبهشت بر اساس خبرهایی که به مردم رسیده بود کارگزاران رژیم طرح تقسیمات تحمیلی بر شهرستان کازرون رو می‌خواستن عملی و اجرایی کنند. در حالی که در اعتراضات فروردین هم امام جمعه و هم سایر کارگزاران رژیم گفته بودند این طرح متوقف شده و در ۱۳ اردیبهشت هم استاندار رژیم در کازرون گفته بود که طر ح متوقف شده. اما معلوم بود که اینها ترفندهایی بوده برای اینکه تظاهرات رو متفرق کنند. به همین دلیل وقتی مردم دیدن که اینها دوباره دروغ گفتند تجمع اعتراضی برگزار کردند و خواستار پاسخگویی کارگزاران رژیم شدند که در اینجا نیروی سرکوبگر انتظامی با تهاجم وحشیانه به مردم اقدام به شلیک به سمت مردم میکنه که شماری از مردم به شهادت میرسن و شمار بیشتری هم مجروی میشن.

پرسش : مگر تقسیم استانی اشکال دارد؟ این‌ها که بیشتر برای توسعه هست؟

حسین میرداماد:دلیلش این هست که به طور عام تقسیمات استانی در ایران مقوله‌ای برای غارتگری باندهای حکومتی و گسترش حوزه اختیارات منطقه ایست. مطلقاً ربطی به توسعه ندارد و از آنجایی که وقتی منطقه‌ای تبدیل به شهرستان میشه بودجه به سمت اونهایی که مدیریت این شهرستان رو به عهده دارن میره، دعواهای باندی هم از همینجاست امام جمعه کازرون مخالف بود چون حیطه‌اش کم می‌شود برعکس نماینده رژیم در کازرون طراح آن بود چون حیطه‌اش بیشتر می‌شود.

در جریان این قضیه باند علی لاریجانی یعنی وزارت کشور و استاندار تبانیا و رضائیان دنبال این تقسیم استانی برای چپاول بیشتر و کرسی بیشتر در مجلس رژیم بودند و باند امام جمعه مخالف بود. برای اینکه ببینید تا کجا این قضیه در ابتدا بر اثر کشمکشهای باندی شروع شده به این قسمت از روزنامه آرمان در روز ۲۹ اردیبهشت جلب می‌کنم می نویسه: عبدا… رمضانزاده سخنگوی دولت اصلاحات روز گذشته چنین توئیت کرد: ‌«این اعتراضات جدید نبوده و مدتی است که مطرح شده اما زمانی که به‌صورت پرونده‌ای برای اجرا به روی میز آمد، اعتراضات آغاز شد. …. چرا مسئولان وزارت کشور و نهادهای زیرمجموعه آن، در همان روزهای اول به اطلاع‌رسانی دقیق درباره تصمیم برای تقسیم کازرون نپرداختند تا این موضوع به ۲۷ اردیبهشت و کشته شدن یک نفر بینجامد؟

بعد همین روزنامه می نویسه: وزیر کشور که برخی او را منسوب به علی لاریجانی رئیس مجلس می‌دانند، در اوج اعتراضات سکوت کرد و راهکاری برای پایان دادن به اعتراضات ارائه نکرد تا اینکه پس از مرگ یک هموطن، اطلاعیه‌ای صادر کرد و در آن از توقف طرح تقسیم کازرون خبر داد! ارتباطی میان وزیر نزدیک به رئیس مجلس و تداوم اتفاقات کازرون تا روز جمعه می‌توان یافت. ماجرا از آنجا باید آغاز شود که مردم کازرون در اعتراض به تقسیم شهرشان تجمع می‌کنند. مجلس در برابر این اعتراض ساکت است و قابل تامل‌تر آنکه یکی از نمایندگان استان فارس به‌طور کلی از آنچه در کازرون می‌گذرد اظهار بی‌اطلاعی می‌کند. مسعود رضایی، عضو مجمع نمایندگان استان فارس و عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، به اعتمادآنلاین می‌گوید از اتفاق‌های کازرون خبری ندارد و اگر هم خبر داشت آن را پیگیری نمی‌کرد.

بعد همین روزنامه می نویسه: صادق زیباکلام استاد دانشگاه تهران به «آرمان» گفت: «عملکرد وزارت کشور و استاندار فارس در وقایع اخیر شهرستان کازرون بسیار سؤال‌برانگیز است. برنامه‌ای برای شهرستان کازرون مطرح می‌شود و مردم با این طرح مخالفت می‌کنند. با مخالفت مردم کازرون وزارت کشور اعلام می‌کند این طرح اجرا نمی‌شود اما پس از مدتی مشخص می‌گردد که این طرح همچنان به قوت خود باقی است و از قرار نماینده کازرون به دلایلی خواستار اجرایی شدن این طرح برخلاف خواست مردم این شهرستان است.» … زیباکلام ادامه داد: درکمال تأسف برخی وزارتخانه‌ها از جمله وزارت کشور، تحت اعمال نفوذ برخی از نمایندگان قرار می‌گیرند که منافع خودشان را در نظر دارند و در پی منافع شخصی خود هستند. چه بسا این بار هم وزارت کشور به‌دنبال اجرای این طرح نبوده و تنها تحت اعمال نفوذ نماینده‌ای که به دلایلی نامشخص بر اجرای این طرح اصرار داشته، مجبور به اجرای این طرح شده است. زیباکلام تصریح کرد: آقای رحمانی‌فضلی از نظر دیدگاه سیاسی، نزدیک به رئیس‌مجلس شتاخته می‌شود، به‌طوری‌که در محافل عمومی و سیاسی او را نماینده لاریجانی تلقی می‌کنند.

پرسش : در هر حال الان هم که می‌چاپند دیگر اینهمه درگیری برای چیست؟ حالا چه تقسیم شود چه نشود چه اتفاقی می افتد؟

حسین میرداماد: این سؤال بسیار خوبی است. چرا که به موضوع تغییر دوران بر میگرده. وقتی دیکتاتور ضعیف میشه. یعنی اندام سرکوبش هم سست میشه. تا وقتی زور داره پاش روی گلوی مردمه. اما وقتی ضعیف میشه دیگه نمیتونه مثل سابق آنطور روی گلوی مردم فشار بیاره. پس فریادها از زیر همون چکمه‌ها و نعلینهای استبداد بلند میشه. گاهی و مطالبات اجتماعی فوران میکنه. اتفاقاً به دلیل شدت فضای انفجاری جامعه و حجم انباشته شده مطالبات پاسخ نگرفته و غارتهای انجام شده و فقر تا استخوان رسیده و سرکوب و شکنجه و اعدام افسارگسیخته جامعه رو مثل بشکه باروتی کرده که هرلحظه با هر جرقه‌ای امکان قیام هست. کما اینکه در کازرون دیدیم که به شعار مرگ بر خامنه‌ای رسید. در اصفهان به شعارهای ضد حکومتی رسید. در اهواز و بانه و غیره هم همینطوره. و هر چند که باندهای حکومتی دنبال منافع خودشون هستند اما وقتی خلقی اینچنین تحت ستم برپا میخیزه فریادش آینه که «اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا» و همه تون باید گورتون رو گم کنید کما اینکه در جریان کازرون هم بارها شعار امام جمعه خائن استاندار خائن که باید استعفا بدن رو شنیدیم. اتفاقاً در روزنامه حکومتی اعتماد روز ۲۹ اردیبهشت یکی از دیپلماتهای رژیم به نام علی خرم نوشت: «در اتفاقی مانند حوادث چند روز اخیر در کازرون، شاید کمتر کسی باور کند که این میزان نارضایتی صرفاً به دلیل تقسیمات ارضی بوده باشد. باید در داخل با هوشیاری برخورد کرد».

پرسش : به هرحال موضوع کازرون یک موضوع منطقه ایست چرا شما آن را به سراسر ایران سرایت می‌دهید؟

حسین میرداماد: زیرا جنبشهای اجتماعی بر روی هم تأثیر متقابل می‌دهند. شما از ابتدای امسال نگاه کنید. ۱۰ روز تظاهرات مردم اهواز روی کشاورزان اصفهان تأثیر گذاشت و اونها ۱۰ روز اعتراض و خیزش داشتند بعد نوبت کازرون رسید در هفته آخر فروردین که به قیامهای زیادی انجامید. دوباره در همین احوال اعتصابات کردستان شروع شد و ۲۵ روز ادامه پیدا کرد تا دوباره به قیام کازرون رسیدیم که در اوجی بالاتر از هر زمان دیگه بود. و حالا اعتراضات مجدد هپکو و کارگری رو داریم که مجدداً شروع شده و در بیش از ۱۰ دانشگاه تظاهرات و اعتراض علیه چپاولگری رژیم آخوندی از دانشجویان و خانواده هاشون رو داریم.

پرسش : پیام خیزش کازرون چیست؟

حسین میرداماد: پیام خیزش کازرون پیشروی جنبشهای اجتماعی علیه تمامیت رژیم آخوندیست. چرا که در همینجا دیدیم باندهای حکومتی همینکه به جان هم می افتند فضا باز می‌شود و مردم صحنه را در دست می‌گیرند. در کازرون مردم شعار دادند وای به روزی که مسلح شویم. پاسخ گاردهای وحشی سپاه و نیروی انتظامی گلوله مستقیم به مردم بود اما مردم کوتاه نیامدند و خودروها و اماکن رژیم رو به آتش کشیدند. شهر مثل شهر جنگی شد. یکبار دیگه به تمام دنیا نشون دادند که قیام مردم ایران هرگز خاموش شدنی نیست و تا سرنگونی این رژیم به پیش میره

پرسش : کازرون یک محیط بسته ایست و خیلی‌ها می‌توانستند کمک کنند اما نرسیدند برای موارد مشابه چه باید کرد؟

حسین میرداماد: وقتی ما در دوران سرنگونی رژیم قرار داریم به طوری که امروز وزیر خارجه آمریکا رژیم رو گوشه رینگ قرار داده که قلاده رو داره گردن خامنه‌ای می اندازه. ما باید مثل همون بحث پوتین و نعلینی که روی گلومون بود و حالا زیر فشارها شل شده وضعیت رو حساب کنیم و از وحشتزدگی و ترس خامنه‌ای و پاسداران وارفته‌اش تلاش کنیم از زیر یوغ ارتجاع آخوندی در بیایم پس اگر در جایی مثل کازرون قیام میشه باید مثل زمان شاه اعتصاب در جاهای دیگه نسبت به جنایات رژیم برپا بشه.

در زمان شاه هر جا که گاردهای ضد شورش حمله می‌کردند و کشتار می‌کردند بازارها اعتصاب می‌کردند اگر در دانشگاهی گارد حمله می‌کرد در دانشگاههای دیگه همبستگی بود. و خلاصه اینطوری مردم دستهاشون رو به هم زنجیر کردند و یکی از پرقدرت‌ترین دیکتاتورهای منطقه و ژاندارم منطقه که شاه بود با ساواک و ارتش و گارد جاویدانش همه رو به زباله دان تاریخ ریختند.

امروز هم نوبت نسل ماست. نسلی که زخمی و خونچکانه از دست این آخوندهای جنایتکار حاکم و پاسدارانش. پس ما وقتی می‌بینیم در جایی قیام هست وظیفه ملی و میهنیمون هست که با برپایی اعتصابات و تظاهرات حمایتی از اونها پشتیبانی کنیم ولو اینکه به منطقه عمل دور باشیم.

پرسش : به هرحال وقتی ما متوجه موضوع نبردهای کازرون شدیم دیگر زمانی برای کمک نبود در این مواقع چه باید کرد؟

حسین میرداماد: باید اقدام به همبستگی مبارزاتی کرد. ازجمله فشار به رژیم برای آزادی زندانیان و کمک به خانواده‌ها و افشاگری کارهای دیگه. الان هم که فضای مجازی هست باید با تمام قوا به صحنه اومد و مردم رو به صحنه کشوند تا رژیم از کرده خودش پشیمون بشه. همین کار در کازرون انجام شد مریم رجوی بلافاصله اعلام همبستگی کرد و از جوانان در سایر شهرها خواست همبستگی کنند. در صحنه بین المللی نمایندگان مقاومت ایران کنفرانسها در حمایت از کازرون کردند اشرف نشانها در خارج کشور چندین تظاهرات راه انداختند در داخل کشور کانونهای شورشی در تمامی شهرها شعار نویسی برای کازرون کردند و خلاصه تا اونجا که توانستند نگذاشتند که کازرون تنها بمونه به همین دلیل هم وزارت کشور رژیم با خفت و خواری اعلام عقب نشینی کرد و طرحش رو پس گرفت اما قیام خلق نشون داد که چه قدرت بزرگی در مردم ایران در برابر دیکتاتوری نهفته است.

درهمین زمینه : 

اعتراضات فراتر از بحران !؛ کنفرانسی ازحسین میرداماد در شبکه ایران آزادی

بحرانهای نظام به کدام سمت می‌رود؟؛ کنفرانسی از مسعود امیرپناهی

خامنه‌ای در محاصره بحرانها!؛ کنفرانسی از علیرضا معدنچی

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.