برای یک ایران آزاد

مجازات اعدام می‌تواند لغو شود به شرط سرنگونی نظام سلطنت ولایت مطلقه فقیه

0

 مجازات اعدام در صورتی در ایران لغو خواهد شد که نظام سلطنت ولایت مطلقه فقیه به زیر کشیده شود. این استبداد مذهبی سرکوب و کشتار را جزیی از استراتژی خود می‌داند.

 

اسماعیل محدث

فئودو داستایوفسکی عقیده داشت که شناخت درجه‌ی تمدن یک جامعه (نظام حاکم بر آن جامعه) از راه شناخت اوضاع زندان‌های آن میسر می‌شود. همین جمله‌ی نویسنده‌ی روسی برای نشان دادن درجه‌ی «تمدن» جماعت آخوندی حاکم بر ایران کافی است.

رژیم عقب افتاده‌ی آخوندی از روز اول به دست گرفتن قدرت، به جای پاسخ دادن به مخالفین، به سرکوب و زندان و شکنجه و سرانجام حذف فیزیکی آنها پرداخته است. در این راه تا آنجا پیش رفته است که امروز تمام ایران را به یک زندان تبدیل کرده است.

مقابله با مشکلات از طریق اعدام در کنه ایدئولوژی آخوندی قرار دارد و بعد از رسیدن به قدرت از آن به عنوان سلاح اصلی برای اداره‌ی نظام استفاده کرده است. یکی از مقامات قضائی رژیم، آخوند محسن کرمی سرپرست دادسرای عمومی قزوین، برای مقابله با کامیون داران اعتصابی گفته است: «دادسرای استان قزوین اشد مجازات را برای این افراد تقاضا کرده‌است و اگر جرم محاربه آنها محرز شود احکام سنگینی همچون اعدام برای آنها صادر خواهد شد». این در حالی‌ست که ادامه اعتصاب رانندگان کامیون، از خواست عموم مردم ایران برای تغییر خبر می‌دهد، و البته رژیم فاسد آخوندی هیچ راه حلی و یا جوابی به جز سرکوب و اعدام ندارد.

در ۶ ماه اول دوره‌ی نخست ریاستِ رئیس جمهور «معتدل» رژیم؛ آخوند روحانی، حداقل ۴۴۴ نفر اعدام شدند. در دوره‌ی «ریاست جمهوری» این آخوند امنیتی در ایران دست کم ۳۵۰۰ نفر اعدام شده‌اند و این روند کماکان ادامه دارد.

در سال ۱۷۶۴ میلادی چِزاره بِکّاریا، فیلسوف و حقوقدان ایتالیایی، با انتشار جزوه‌ای به نام «از جنایات و از مجازات» با عنوان اینکه آیا مجازات اعدام، علاوه بر قبیح بودن آن، برای ایجاد امنیت در جامعه می‌تواند مفید باشد، برای اولین بار به طور جدی تعمق در مورد این مجازات را مطرح نمود. بکاریا با ارائه اعداد و ارقام و منطق به این نتیجه می‌رسد که مجازات اعدام هیچ تأثیر مثبتی در ایجاد امنیت در جامعه ندارد.

در حال حاضر ۱۰۴ کشور در جهان مجازات اعدام را برای هرگونه جرمی ملغی اعلام کرده‌اند. ۷ کشور این مجازات را برای شرایط استثنائی مثل جنگ در نظر گرفته و ۳۰ کشور دیگر، اگرچه قانون مجازات اعدام را لغو نکرده ولی عملاً به اجرا در نمی‌آورند. در ۵۷ کشور جهان این مجازات اعمال می‌شود، که در میان آنها رژیم ایران همچنان رکوردار اعدام در جهان است.

از سال ۲۰۰۲ میلادی روز ۱۰ اکتبر، ۱۸ مهرماه، توسط چند نهاد مدافع حقوق بشر به عنوان روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام نامگذاری شده است. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۷ مجمع عمومی سازمان ملل متحد با اکثریت آرا «تعلیق جهانشمول مجازات اعدام» را به تصویب رساند. این موضوع با فعالیتهای بیست ساله‌ی انجمن ایتالیایی «کسی به قابیل دست نزد» و از طرف دولت ایتالیا به رأی مجمع عمومی گذاشته شد.

در حالیکه جهان به سمت لغو مجازات ضدانسانی اعدام و احترام به حقوق بشر پیش می‌رود، رژیم ضدبشری آخوندی انکار حقوق بشر و لگدمال کردن قوانین بین المللی را جزیی از استراتژی خود می‌داند؛ که البته هر انتظار دیگری، با توجه به سرشت و آبشخور ایدئولوژیک این رژیم، بیهوده است.

مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده‌ی مقاومت ایران، در ماده‌ی ۳ طرح ده ماده‌ای خود به صراحت اعلام داشته که «ما در ایران آزاد شده فردا، از لغو حکم اعدام دفاع می‌کنیم و نسبت به آن متعهدیم».

لغو مجازات ضدانسانی اعدام، احترام به حقوق بشر و به کرامت انسانی، و رسیدن به خواسته‌های سیاسی و اجتماعی و اقتصادی، تنها از طریق سرنگونی رژیم آخوندی میسر می‌شود. این موضوع امروز خوشبختانه در میان مردم مبارز ایران عمومیت پیدا کرده است.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.