برای یک ایران آزاد

منطق مرحله پایانی؛ درگیر کردن یک دیپلمات در اجرائیات یک عملیات تروریستی

0 147

منطق مرحله پایانی نظام را از جمله در این واقعیت می‌توان دید که آنها یک دیپلمات را درگیر اجرائیات یک عملیات تروریستی در خاک اروپا می‌کنند؛ او به طور مستقیم فرمان را صادر کرده است و هم بمب را تحویل داده است.

محمد محدثین در توئیتر خود نوشت: «براساس اطلاعیه دادستان كل آلمان اسدی دیپلمات تروریست آخوندها در مارس به تروریستها دستور داده در گردهمایی بزرگ ایرانیان انفجار ایجاد كنند و اواخر ژوئن مواد انفجاری را به آنها تحویل داده است، حكم جلب او بخاطر جاسوسی و تبانی برای قتل صادر شده است.» [توئیتر محمد محدثین ۲۰ تیر ۹۷]
مسئول کمیسیون خارجه شورای ملی مقاومت ایران درباره اتهامات دیپلماتی نوشت که بنابر گزارش‌ها حکم تمدید بازداشت او در آلمان صادر شده است. [بی‌بی‌سی ۲۰ تیر ۹۷] این دیپلمات در یک عملیات تروریستی مشارکت مستقیم داشته است. موضوعی که می‌تواند نه تنها تمامیت دستگاه دیپلماسی نظام ولایت فقیه در اروپا بلکه موجودیت آنرا نیز با چالش جدی مواجه کند.
در همین رابطه یک مقام ارشد وزارت خارجه آمریکا که در یک جلسه توجیه ویژه سخن می‌گفت، با اشاره به جلسه مشترکی که با مقامات ارشد عربستان به مدت سه روز برگزار کرده بودند، تصریح کرد: «اگر رژیم ایران بتواند توطئه بمب‌گذاری در پاریس انجام دهد می‌تواند توطئه حملات را در هر جایی در جهان انجام دهد. ما از تمامی کشورها می‌خواهیم در مورد استفاده این رژیم از سفارت‌هایش به‌عنوان پوشش دیپلماتیک برای توطئه حملات تروریستی هوشیار باشند.» [عملیات تروریستی علیه مجاهدین در اروپا بر سر سپاه خراب می‌شود]
برخی از ناظران بر این باورند که دستگیری این دیپلمات تروریست و تمدید بازداشت او یکی از نشانه‌های پایانی نظام ولایت فقیه محسوب می‌شود؛ نخست به این دلیل که یک دیپلمات از طرف نظام درگیر اجرائیات یک عملیات تروریستی شده بود؛ او نه‌تنها فرمان حمله را صادر کرده، بلکه خودش بمب را به تیم عملیاتی سپاه تحویل داده بود. دوم آنکه مصونیت‌های دیپلماتیک و شغل او در سفارت نظام در اتریش، مانع از دستگیری و تمدید بازداشتش نشده است.
سلطنت ولایت مطلقه فقیه در روزها و ماه‌هایی که برای موجودیتش می‌جنگد دست به هر کاری می‌زند تا نشان دهد در امر بقای خود جدی‌ست اما در همین میان از یاد می‌برد که خود زمینه سقوطش را با اعمالش بیشتر فراهم می‌کند. این البته منطق مرحله پایانی‌ست؛ آنکه رفتنی‌ست به ناچار اسباب رفتن را بیشتر فراهم می‌کند.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.