برای یک ایران آزاد

نامه آرش صادقی در ارتباط با زوج زندانی، صدای مظلومیت حسن صادقی و فاطمه مثنی باشید

0

نامه آرش صادقی در ارتباط با زوج زندانی، صدای مظلومیت حسن صادقی و فاطمه مثنی باشید
نامه آرش صادقی در ارتباط بازوج زندانی، کنشگر مدنی محبوس در زندان رجایی شهر با انتشار نامه‌ای سرگشاده، با اشاره به جریان موج گسترده اعدام‌های دسته جمعی دهه ۶۰ و فشار مضاعف و نقض حقوق خانواده این افراد، حسن صادقی و همسرش فاطمه مثنی، دو زندانی سیاسی محبوس را نمونه‌ای از قربانیان آن سال‌ها نامیده است و در بخشی از این نامه با اشاره به مشکلات و شرایط این زوج زندانی از نهادهای حقوق بشری خواسته است صدای این خانواده زندانی باشند.

آرش در بخشی از نامه نوشته: «…گویند تاریخ را فاتحان می نویسند و در تاریخی که توسط فاتحان نوشته می شود، صحبت از حق مطلق و باطل مطلق است.طرف پیروز خود را حق مطلق جا می زند و قربانیان را باطل و شایسته هر نوع شکست و خفتی می داند. روایت جمهوری اسلامی از اعدام های دسته جمعی سال ۱۳۶۷ هم مشمول همین قاعده است»….

در ادامه با اشاره به نقض حقوق بشر نوشته:« …اعدام مخفیانه بیش از ۱۵ هزار زندانی‌ سیاسی در دهه ۶۰ یکی از گسترده‌ترین موارد نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران است که اعتراض و دادخواهی بعد از نزدیک به سه دهه در مورد آن وقایع همچنان ادامه دارد. اولین موج گسترده اعدام زندانیان سیاسی از سال ۱۳۶۰ آغاز شد و بر اساس آمارهای غیررسمی نزدیک به ۱۱ هزار زندانی سیاسی در سال‌های نخست دهه ۶۰ اعدام شدند. کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ شدت بیشتری گرفت و…اغلب اعدام‌شدگان اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق و سازمان‌های سیاسی چپ، هم‌چون سازمان فداییان خلق ایران(چریک های فدایی) و…بودند…

آرش با اشاره به وضعیت و بی خبری خانواده‌ها نوشته: «…بسیاری از خانواده‌ها هیچ‌گاه از چرایی و چگونگی اعدام عزیزان‌شان مطلع نشدند و پیکر فرزندان‌شان به آنها تحویل داده نشد. اعدام‌شدگان در اغلب موارد در گورستان‌هایی متروک دفن می‌شدند و گاه حتی محل دفن آنها به خانواده‌هایشان اعلام نمی‌شد، معدود خانواده‌هایی که از محل دفن فرزندشان اطلاع داشتند نیز هیچ‌گاه اجازه حضور آزادانه بر سر مزار آن‌ها، گذاشتن سنگ قبر و سوگواری را نداشته‌اند…».

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.