برای یک ایران آزاد

پولشویی و تامین مالی تروریسم؛ نگرانی سپاه و «راه حل»

0

پولشویی و تامین مالی تروریسم همان چیزهایی‌ست که سپاه با آنها امورات خود را می‌گذراند. سپاه اجازه نمی‌دهد حتی قانون پرنقص مبارزه با پولشویی در درون نظام اجرایی شود زیرا زمینه را برای محدودیت فعالیت شرکت‌های پوششی‌اش فراهم خواهد کرد.

مبارزه با پولشویی!؟
جواد کاظمی‌تبار، مشاور داده کاوی و مبارزه با پولشویی شرکت داده‌کاوان هوشمند توسن (فعال در زمینه نرم افزارهای مبارزه با پولشویی) در مصاحبه‌ای با ایران گفت: «همین حالا مبارزه با پولشویی در جریان است تا جایی که شاید اجرای توصیه‌های FATF تأثیر چندانی در کیفیت مبارزه با پولشویی نداشته باشد.» [ایران ۶ آذر ۹۷]
اما توصیه‌های FATF چیست؟ براساس اظهارات مقامات نظام، FATF از خلافت اسلامی! خواستار اجرای ۴۱ توصیه شده است که نظام ۳۸ مورد آنرا مدعی‌ست که اجرا کرده است. یکی از موارد اخیر لایحه اصلاح قانون مبارزه با پولشویی‌ست. این اصلاحیه نیز میان نهادهای مختلف نظام در رفت و برگشت است و از تایید نهایی آن خبری نیست. [نزاع درونی بر سر پیوستن به FATF، نظام ایران را بیشتر تضعیف می‌کند]

قانون پولشویی سال ۸۶
نظام مقدس! در سال ۸۶، لایحه مبارزه با پولشویی را به تصویب رساند. قانونی که از نظر FATF مورد تایید نبود در نتیجه خواستار اصلاح آن شد. با این همه همان قانون پر اشکال نیز در درون نظام اجرایی نشد.
در همین رابطه احمد حاتمی‌یزد، رئیس اسبق بانک صادرات گفت که در سال ۸۶ قانون مبارزه با پولشویی را در مجلس تصویب کردیم «اما این قانون عملا اجرا نشد.» زیرا براساس این قانون «در همه شرکت‌های بزرگ و بانک‌ها باید یک کمیته مبارزه با پولشویی وجود داشته باشد و سازمان حسابرسی هم که این شرکت‌ها را بررسی می‌کند باید مشخص سازد که کمیته پولشویی برای مثال در ایران خودرو ایجاد شده است یا خیر.»
حاتمی‌یزد سپس تایید می‌کند که در اغلب گزارش‌هایی که در این رابطه دیده است گفته شده که کمیته مبارزه با پولشویی تشکیل نشده یا اگر تشکیل شده است کار نمی‌کند.
اما چرا نظام حتی حاضر به اجرای همین قانون پر نقص و ایراد خود نشده است؟ آنهم در شرایطی که مجاری و منابع اقتصادی در داخل کشور در کنترل خلافت اسلامی! می‌باشد و در تهیه گزارش‌های جعلی یا پوشاندن واقعیت‌ها نیز ید طولایی دارند.
پاسخ را می‌توان در این واقعیت یافت که اگر چنین کمیته‌هایی تاسیس یا فعال می‌شدند به‌ناچار می‌بایست اطلاعات خود را با FATF مبادله می‌کردند. در این صورت ممکن بود اطلاعاتی بیرونی شود یا دست‌کم زمینه به‌دست آمدن اطلاعاتی فراهم شود که پولشویی‌ سپاه را بیش از پیش در منظر بین‌المللی قرار دهد. نتیجه بلافصل چنین وضعیتی افزایش شخصیت‌های حقوقی و حقیقی وابسته به سپاه در فهرست تحریم‌های آمریکاست. [چرا سپاه مخالف هرگونه پیوستن نظام به FATF می‌باشد؟]

شرکت‌ها برای تامین مالی تروریسم
پس می‌توان نتیجه گرفت که سپاه تنها نگران آن نیست که موضوع پولشویی‌اش از طریق صرافی‌ها یا بانک‌ها آشکار شود بلکه شرکت‌ها به‌مثابه یک مولفه تعیین کننده در امر پولشویی و تامین مالی تروریسم توسط سپاه نقش تعیین کننده ایفا می‌کنند.
احمد حاتمی‌یزد در ادامه اظهاراتش تایید می‌کند که نقل و انتقال‌های مالی به گروه‌های تروریستی، توسط سپاه از طریق شرکت‌ها صورت می‌گیرد.
در همین رابطه رئیس اسبق بانک صادرات خطاب به دلواپسی دلواپسان از پیوستن به FATF می‌گوید: «نگرانی مخالفان این است که دیگر نتوانیم به جنبش‌های آزادی بخش کمک کنیم. اصلاً هیچ جنبشی از طریق سیستم بانکی کمک دریافت نمی‌کند. از طریق شرکت‌های صوری مورد حمایت قرار می‌گیرند.» [ایرنا ۲۶ آبان ۹۷]
به این ترتیب آشکار می‌شود که چرا نظام حتی حاضر نشد قانون پر نقص خود درباره مبارزه با پولشویی را اجرایی کند زیرا سپاه دارای انبوهی از شرکت‌های پوششی و همکار است که نقل و انتقال‌های مالی‌اش به گروه‌هایی تروریستی را از طریق آنها انجام می‌دهد.

بازگشت به ادعای کاظمی‌تبار
با این همه این پرسش باقی می‌ماند که چرا جواد کاظمی‌تبار مدعی می‌شود که «شاید اجرای توصیه‌های FATF تأثیر چندانی در کیفیت مبارزه با پولشویی نداشته باشد.» زیرا «همین حالا مبارزه با پولشویی در جریان است».
پاسخ می‌تواند در نوعی از راه حل که جناح روحانی در برابر سپاه قرار می‌دهد دیده شود. تیم روحانی خطاب به نظام می‌گوید راهی جز همراهی با خواست‌های بین‌المللی نداریم زیرا در صورت باقی ماندن در فهرست سیاه FATF هیچ کشوری حاضر به همکاری بانکی و مالی با ما نخواهد بود پس باید در برابر خواست‌های بین‌المللی سر فرود آوریم و سپس راه دور زدن آنرا پیدا کنیم.
ایران از استاد دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل می‌پرسد: «در اصلاح قانون مبارزه با پولشویی، «واحد» مبارزه با پولشویی، به «مرکز» مبارزه با پولشویی تبدیل شد و به نوعی استقلال یافت. منتقدان نگرانند که این استقلال، در نهایت به ضرر امنیت ملی تمام شود. آیا همه اطلاعات مالی ریز و درشت کشور در این مرکز تجمیع می‌شود؟»

راه حل فدراسیون فوتبال
واحد مبارزه با پولشویی یا به گفته حاتمی‌یزد، کمیته مبارزه با پولشویی، براساس قانون مبارزه با پولشویی همان قسمتی بود که باید در هر شرکت بزرگ یا بانکی تاسیس می‌شد اما نشد یا اگر شد غیر فعال باقی ماند. حال در اصلاح قانون مبارزه با پولشویی بنا به خواست FATF این «واحد» یا «کمیته» به مرکز مبارزه با پولشویی تبدیل شده است که از استقلال نیز باید برخوردار باشد.
جالب آنکه قانون قبل از اصلاح را خلافت اسلامی! اجرایی نکرده بود تا چه برسد به قانون اصلاح شده‌ای که هنوز تایید نهایی هم نشده است.
با این حال کاظمی‌تبار به نمایندگی از تیم روحانی برگی در آستین دارد تا شاید دلواپسان را کمی آرام کند. او به نمونه فدراسیون فوتبال اشاره می‌کند و راهی برای دور زدن این وضعیت به سپاه پیشنهاد می‌کند:
«نکته‌ای که درباره استقلال این مرکز مطرح می‌شود، یک بحث جزئی است. مثالی بزنم. همین حالا «فیفا» به ما می‌گوید باید فدراسیون فوتبال مستقل از دولت باشد. ما این مسأله را به گونه‌ای در کشور خود حل کردیم، به این معنی که رابطه فدراسیون و وزارت ورزش را به گونه‌ای ساماندهی کردیم تا از نظر فیفا مشکلی نداشته باشد. درباره FATF هم این مسأله به همین صورت قابل رفع است. یعنی می‌توان به گونه‌ای نهادهای امنیتی را مؤثر در تصمیم‌گیری‌های مرکز مبارزه با پولشویی کرد که دغدغه‌های FATF برای استقلال این نهاد هم رفع شود.» [ایران ۶ آذر ۹۷]
آیا چنین استدلال‌هایی سپاه را می‌تواند قانع کند تا گردن به چرخ‌دنده‌های FATF بدهد؟

در همین زمینه:
پول‌های کثیف در اقتصاد ایران؛ راه‌های پولشویی حکومتگران
پنجه کشیدن ظریف به چهره‌ی سپاه؛ اتهام پولشویی و باقی ماجرا
اینجا پولشویی در جریان است؛ ادعای ظریف پاسخ سپاه

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.