برای یک ایران آزاد

کاهش قیمت نفت برای عبور از تحریم‌ها؟! و دشمنی که در کمین است

0

کاهش قیمت نفت برای عبور از تحریم‌ها؛ آنچه بخشی از بدنه‌ی کارشناسی نظام ولایت فقیه به‌عنوان یک راه‌حل پیشنهاد می‌کند، در حالی که سایر ابعاد چالش را در نظر نمی‌آورد یا به عمد از روی آن رد می‌شود…

از دست رفتن مهمترین دست‌آورد

مهمترین سودی که نظام ولایت فقیه از برجام برد فروش بی‌دردسر نفت بود. اقتصاد تیولداری خلافت اسلامی! بیش از هرچیز دیگر متکی بر فروش ماده خام و اولیه نفت است. با اتکا به این فروش بود که مرکز آمار ایران در سال ۹۵ مدعی شد که در رشد اقتصادی رکورد زده شده است و برمبنای سال پایه ۹۰ نرخ رشد محصول ناخالص داخلی(به قیمت بازار) در سال۱۳۹۵، ۱۱.۱ درصد بوده است. [مهر ۲۰ مرداد ۹۶]

با خروج آمریکا از برجام و تحریم‌های نفتی مرتبط با آن که از ۵ نوامبر ۲۰۱۸ اجرایی خواهد شد، بسیار طبیعی‌ست که نخستین و اصلی‌ترین دست‌آورد برجام برای نظام از دست خواهد رفت یا به میزان زیادی صدمه خواهد دید.

اعمال این تحریم‌ها براساس آنچه استیون منوچین، وزیر خزانه‌داری آمریکا تاکید کرده است با هدف جلوگیری از جریان پول به سمت ایران [مجاهدین ۱۹ اردیبهشت ۹۷]و به طور مشخص سپاه پاسداران است. [صدای آمریکا ۲۰ اردیبهشت ۹۷]

در این میان پیش‌بینی می‌شود که تا موعد شروع تحریم‌های نفتی یعنی ۵ نوامبر ۲۰۱۸ از صادرات نفتی نظام ایران بین ۱۰۰ تا ۸۰۰ هزار بشکه در روز کاسته شود. [اقتصاد نیوز ۲۴ اردیبهشت ۹۷]

در حال حاضر یک‌پنجم از مجموع ۲.۵ میلیون بشکه تولید روزانه نفت ایران به اروپا فروخته می‌شود. [تجارت نیوز ۱۹ اردیبهشت ۹۷] با این وجود بزرگترین وارد‌کنندگان نفت از ایران به ترتیب چین و هند می‌باشند.

در خواست تخفیف

در این شرایط بسیار طبیعی‌ست که بخشی از مشتریان نفت ایران به‌دنبال منابع جایگزین بگردند اما در این میان گزینه‌ی دیگری نیز خود را نشان می‌دهد؛ مشتریانی که در پی تداوم خرید نفت از ایران هستند به احتمال زیاد خواهان «جذابیت قیمتی بیشتر برای تداوم خرید» خواهند بود. این در حالی‌ست که در حال حاضر نیز «گفته می‌شود، نفت ایران جذابیت قیمتی بیشتری نسبت به نفت‌های مشابه خود دارد و همچنین کشور به خریداران اجازه داده پول حاصل از فروش نفت را ۹۰ روز بعد از خرید واریز کنند. این مدت تقریبا سه برابر زمانی است که دیگر فروشندگان نفت به خریداران خود می‌دهند.» [اقتصاد نیوز ۲۴ اردیبهشت ۹۷]

در این شرایط بخشی از بدنه‌ی کارشناسی نظام کاهش قیمت نفت ایران برای حفظ و به‌دست آوردن قراردادهای جدید را به‌عنوان یک راه‌حل مطرح می‌کنند. در همین رابطه جواد یارجانی، مدیرکل پیشین امور اوپک در وزارت نفت، پس از خروج آمریکا از برجام طی یادداشتی تصریح کرد که «باید در نظر داشته باشیم که همکاری با ایران برای شرکت‌های نفتی و گازی دنیا ساده نیست و در شرایط طبیعی رخ نمی‌دهد. در واقع همکاری با ایران هزینه دارد و این ما هستیم که باید شرایط سرمایه‌گذاری برای شرکت‌های نفتی را تسهیل کنیم. نباید انتظار داشته باشیم قراردادهایی منعقد کنیم که مانند و در سطح قراردادهایی باشد که دیگر کشورهای نفتی در شرایط عادی و طبیعی منعقد می‌کنند.» [دنیای اقتصاد ۲۰ اردیبهشت ۹۷]

در یک یادداشت دیگر که متنی فرضی از ملاقات ظریف در پکن را روایت می‌کند. از قول وزیر خارجه‌ی چین خطاب به ظریف نوشته می‌شود: «خودت بهتر می‌دونی که شرکت‌های چینی توان ریسک پذیری بالایی ندارند. اما ما سعی می‌کنیم حتی در بدترین شرایط، میزان خرید نفت از ایران را چندان کاهش ندهیم. این کاری است که در اوج تحریم‌های زمان اوباما هم کردیم.

جواد! بهتره بدونی که اخیراً از طرف سعودی‌ها پیشنهاد بسیار سخاوتمندانه‌ای در مورد فروش نفت‌شان به ما شده. سه دلار زیر قیمت جهانی! شرکت‌های چینی از این منفعت به راحتی چشم‌پوشی نمی‌کنن. به نظرم به نفع ایرانه که این موضوع را نادیده نگیره.» [اقتصاد نیوز ۲۳ اردیبهشت ۹۷]

این متن فرضی حکایت از آن دارد که به طور حتم طرف‌هایی که می‌خواهند حتی در شرایط تحریم‌ها نفت ایران را خریداری کنند خواهان تخفیف‌های ویژه خواهند بود.

تأمین نیازهای اساسی

یکی دیگر از کارشناسان نظام پیش‌بینی کرده است: «اگر حتی فروش نفت کشور به زیر یک میلیون بشکه برسد، نیازهای ضروری، می‌تواند تأمین شود. این نیازها رقمی زیر ۹ میلیارد دلار در سال است و می‌توان آن را با وجود بازگشت تحریم‌ها تامین کرد.» [اقتصاد نیوز ۲۳ اردیبهشت ۹۷] اما آنچه این کارشناس احتمالا در نظر نگرفته است توجه به نیازهای اساسی نظام است؛ برای حکومتی که همزمان در بیش از چهار کشور منطقه درگیر جنگ و سازمان‌دهی باندهای جنایتکار است بعید به نظر می‌رسد که تنها با ۹ میلیارد دلار در سال اموراتش سپری شود. به‌خصوص آنکه پیشبرد پروژه موشک‌های بالستیک نیز هزینه‌ی زیادی برای نظام به‌همراه دارد.

ذکر یک نمونه در اینجا می‌تواند کاملا روشنگر باشد؛ براساس برآوردهای صورت گرفته از سال ۹۰ تا ۹۶ به طور سالیان ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار توسط نظام ولایت فقیه به دولت بشار اسد پرداخت شده است. [زلزله کرمانشاه؛ بودجه ۱۵۰ سال کرمانشاه خرج یک‌سال بشار اسد می‌شود] امری که بوضوح نشان می‌دهد امورات نظام با فروش زیر یک میلیون بشکه نفت در هر روز، نخواهد گذشت.

دشمن داخلی

هرچند کارشناسان نظام ارزان‌تر کردن نفت ایران برای مشتریان خارجی را به‌عنوان یک راه‌حل جهت کم اثر کردن تحریم‌ها بر پیکره‌ی اقتصادی نظام در میان می‌گذارند اما به نظر می‌رسد که این راه‌حل نمی‌تواند گرهی از شرایط اکنونی نظام باز کند. همان وضعیتی که نظام را وادار کرد که در اواخر دوران احمدی‌نژاد وارد مذاکره با آمریکا بشود تا به قول خامنه‌ای «محاصره‌ی ظالمانه» برداشته شود اکنون به شکل سهمگین‌تری در راه است با این تفاوت که بر خلاف آن روزگار تنها سیاست موجود در عرصه‌ی بین‌الملل، سیاست مماشات با نظام ایران نیست.

می‌توان پیش‌بینی کرد که این‌بار ولی فقیه با زانوانی خونین به محل مذاکره برای دست برداشتن قطعی از بمب اتمی، توسعه فعالیت‌های موشکی، و صدور تروریسم خواهد رفت یا به ناچار با پیامدهای شدیدتر بین‌المللی مواجه خواهد شد. اما موضوعی که نباید به‌عنوان محور همه‌ی قضایا از یاد برده شود نیروی عظیمی‌ست که به استعداد اکثریت مردم ایران در درون مرزهای کشور در کمین فرصت نهایی نشسته‌ است و نظام پیش و بیش از هراسیدنش از فراسوی مرزها نگاهش به همین دشمن داخلی‌ست.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.