برای یک ایران آزاد

گام‌هایی لرزان برای عقب کشیدن از برجام یا تلاشی ناامیدانه برای خریدن زمان

0

گام‌هایی لرزان با هدف عقب کشیدن از برجام توسط نظام ایران برداشته شده است. روز ۱۸ اردیبهشت شورای عالی امنیت ملی نظام و متعاقب آن رئیس جمهور نظام اعلام کردند که برخی از تعهدات نظام در رابطه با برجام را متوقف می‌کنند و در یک دوره ۶۰ روزه اگر خواسته‌های نظام برآورده نشود مراحل بعدی عقب کشیدن از برجام را اجرایی خواهند کرد.

خواسته اصلی حاکمان تهران البته مثل همیشه رفع تحریم‌های نفتی و بانکی است. پس از خروج آمریکا از برجام خامنه‌‌ای همین دو خواسته را پیش روی اروپایی‌ها گذاشت، تا تضمین کنند که نظام امکان فروش نفت و گردش مالی را از دست نخواهد داد. [خامنه‌ای در پاسخ به پومپئو چه گفت؟] در یک سال گذشته هیچ‌کس چنین تضمینی به نظام نداده است.
گروهی از کارشناسان بر این باورند که نظام ایران مسیر بیرون کشیدن از برجام را در پیش گرفته است؛ دقیقا به این خاطر که راه دیگری برای آن باقی نمانده است با این امید که شاید طرف‌های باقی مانده در برجام از بیم ناامنی‌یی که ممکن است این خروج در سطح منطقه ایجاد کند، دست به کار شده و راهی برای نجات نظام پیدا کنند.
اما دسته دوم کارشناسان ضمن آنکه تاکید می‌کنند که نظام ایران در شرایط بن‌بست قرار دارد اما به این واقعیت هم اشاره می‌کنند که سال ۹۸ برای نظام، سالی تعیین کننده است. برخی از بدنه کارشناسی نظام بر این باورند که اگر این سال را نظام پشت سر بگذارد ممکن است با نزدیک شدن به زمان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، و احتمال برآمدن رئیس ‌جمهوری جدید در آن کشور کمی از فشارها بر سلطنت ولایت مطلقه فقیه کاسته شود.
دسته دوم کارشناسان احتمال می‌دهند که نظام ایران می‌خواهد با ضرب‌الاجل‌های ۶۰ روزه و بندبازی بین خروج از برجام و ادامه مذاکره، سال ۹۸ را پشت سر بگذارد.
آنچه اما بیش از هرچیز توجه هر دو دسته این کارشناسان را به خود جلب کرده است مشت خالی نظام حاکم بر ایران است. آنها در یک‌سال گذشته امکانات مالی بسیاری را از دست داده‌اند، و به‌خوبی می‌دانند که شرایط دارد برایشان بدتر می‌شود.

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.