برای یک ایران آزاد

۱۶آذر روز دانشجو، دانشگاه همگام با قیام :گفتگو با علیرضا ملاجردی ومجتبی شادباش

0

۱۶آذرروز دانشجو، دانشگاه سنگرآزادی، همواره روح تازه‌ایی، درتمام حرکات اعتراضی جامعه می دمد. براستی که همین تداوم و استمرار، و همبستگی قیام‌هاست، که سرتاپای رژیم آخوندی را به لرزه و وحشتٍ سرنگونی انداخته است. به مناسبت ۱۶ آذر، روز دانشجو، آقایان علیرضا ملاجردی و مجتبی شادباش، طی گفتگویی باشبکه تصویری ایران آزادی به این موضوع پرداخته وبه سئوالات پاسخ میدهند

علیرضا ملاجری: بله این روزها درآستانه روز دانشجو خیزش دانشجویان اوج تازه ای گرفته است . اصلی‌ترین تحولی‌ که دیروز صورت گرفت تجمع دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک تهران بود، دانشجویان این دانشگاه  در حمایت از اقشار محروم جامعه و مشخصا کارگران نیشکر هفت تپه و فولاد اهواز تجمع داشتند که با حمله بسیجیها و اوباش خامنه‌ای و روحانی مواجه شدند. دانشجویان شعار می دادند که توپ تانک مسلسل دیگر اثر ندارد، مرگ بر دولت مردم فریب  و کارگر زندانی آزاد باید گردد. روز ۱۳آذر، دانشجوهای دانشگاه نوشیروانی بابل  بمناسبت روز دانشجو تجمع داشتند و شعار می دادند:‌ زندانی سیاسی آزاد باید گردد و یکی از دانشجویان در سخنرانی خود ولی فقیه آخوندها را مورد سوال قرار داد. در جریان سفر آخوند روحانی به سمنان هم دانشجویان شاهرود و دامغان تریبون به اصطلاح آزادی راکه رژیم راه انداخته بود تحریم کردند، باز روز ۱۳ آذر در دانشگاه سهند تبریز اعتصاب غذای دانشجوها را داشتیم، روز ۱۲ آذر دانشگاه صنعتی سیرجان که ظروف غذاشان را در خیابان گذاشته بودند و شعار ما همه با هم هستیم می‌دادند، در همان روز در دانشگاه رازی کرمانشاه دانشجویان شعار میدادند از خراسان تا تهران معلمان در زندان، هفته قبل تجمع دانشجویان دانشگاه هنر را در حمایت از کارگران هفت تپه داشتیم که شعار می دادند.« فرزند کارگرانیم ، کنارشون می مانیم »، این خلاصه‌ای از خیزشهای دانشجویان در روزهای گذشته بود .

مجتبی شادباش: بنظرمن این سوال خوبی است چون این اعتراضات دانشجویی بلحاظ شکل وظاهر خوب هستند، پس نباید درنگاه اول و سطحی کسی تفاوتی بین این اعتراضات دانشجویی با سالهای قبل ببیند شاید حتی بعضی‌ها فکر کنند که مثلا سالهای قبل این اعتراضات بیشتر و یا رادیکالتر هم بوده مثلا درقیاس با ۱۸ تیر۷۸ که بظاهر از توقیف روزنامه سلام شروع شد و با حمله به کوی دانشگاه شعله‌ور شد و یا سالهای بعدآن که به مناسبتهای مختلف دانشجویان حرکات اعتراضی داشتند، اما موضوع وپارامتر مهم و تفاوت کیفی اعتراضات با قبل در  ظرف و یا بهتر بگویم شرایط و فضای کنونی این اعتراضات با قبل برمی‌گردد شما می‌توانید تغییر این فضا را از واکنش رژیم بهتر متوجه شوید مثلا یک قلم رژیم درآن سالها با لباس شخصی‌ها در کوی دانشگاه می ریخت وآنجا را به خاک وخون می کشید ولی الان کافی است دست از پا خطا کند دیگر هیچ نقطه توقفی نخواهد داشت یعنی مطالبات دانشجویان از حرف و راه کارهای انحرافی گذشته و الان دانشجویان بعنوان قشر پیشتاز وآگاه جامعه‌مان ته حرف را با رژیم می زنند دانشجویان شعار می دهند« اصلاح‌طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا » و همانطور که خانم افشار هم گفتند دیروز دانشجویان شعار می دادند « توپ تانک مسلسل دیگراثر ندارد » ، از طرف دیگر هم شرایط بین المللی و منطقه‌ایی رژیم است که آن روزگاران مماشات از طرف دولتهای غربی بطور خاص آمریکا پشتوانه رژیم آخوندها بود اما الان دیگر این هم پایان یافته واتفاقا رژیم به شدت ضعیف شده الان همه چیز به نفع مقاومت و دانشجویانی است که با همه چیز خودشان می خواهد آزادی را بدست آورند.

علیرضا ملاجری: اگر اجازه بدهید  می‌خواستم من توضیح کوتاهی در باره تفاوت این خیزشها با خیزشهای قبلی بدهم. این خیزشها ۵تا ویژگی دارندکه آنها را از خیزشهای قبلی متمایز میکند:

اول: اینکه پیوند قشر دانشجو با قشر زحمتکش یعنی کارگران را نشان میدهد.

دوم: اینکه در ادامه همان قیام دیماه ۹۶ هست.

سوم: اینکه هیچ آثاری از دستجات رژیم در آنها نیست. از قیبل سبز و بنفش و غیره.

چهارم: اینکه این دانشجوهایی که اعتراض می‌کنند حوادثی مثل جنایات کهریزک و کشتار دانشجویان در سال ۷۸ و ۸۸ را پشت سر دارند پس به عواقب حرکات اعتراضی خودشان واقفند و جو رعب و وحشتی که رژیم ایجاد کرده روی آنها تأثیری نداشته است .

پنجم: اینکه بعد از قیامهای شهرهای مختلف که لرزه بر اندام نظام انداخت و تحریمهایی سخت که بر رژیم تحمیل شده در فضای کاملا جدیدی این اعتراضات شعله‌ور شده است.

مجتبی شادباش:  بله همانطورکه گفتید این قیامها دیگر نه تنها سر باز ایستادن ندارد بلکه هرگز و هیچگاه هم به عقب برنمی‌گردد و این تمام بحث وختم کلام است و یا به اصطلاح این همان هسته مرکزی این قیامها در شرایط کنونی رژیم است راستش تا قبل از این مرحله هر وقت عناصر رژیمی می‌خواستند از قیام و یا هر حرکت اعتراضی صحبتی کنند و یا تحلیلی داشته باشند مثلا میگفتند قیام بی‌فرجام یعنی بی‌عاقبت و بیهوده در حالیکه این روزها با هرحرکت اعتراضی و قیامی این قیام آفرینان هستند که می‌گویند:« زمستان را بود فرجام نوروز ، چنان چون تیره شب را عاقبت روز »، و این روز و روشنایی وآزادی ورهایی قطعا که بی قیمت وبی‌هزینه نخواهد بود وکسی در سینی طلایی آزادی را به ما هدیه نخواهد کرد بلکه اتفاقا ما دانشجویان بعنوان قشرپیشتاز وآگاه جامعه درست در مقابل تبلیغات بی‌هزینگی که رژیم آنرا می خواهد بپراکند انتظار میرود که هرچه بیشتر دانشگاه را بعنوان خط مقدم نبرد و همان محتوای خودش یعنی به سنگر آزادی تبدیل کنیم راستش هرکسی که از جلوی درب دانشگاه تهران رد میشود  و یا حتی  تصویر سردر دانشگاه تهران را می بیند اولین چیزی که به ذهنش میزند همان واژه سنگر آزادی است چون از همان ۱۶آذر۱۳۳۲ که دانشجویان به نشانه اعتراض به دیدار رسمی ریچارد نیکسون معاون رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا و همچنین از سرگیری روابط ایران با بریتانیا صورت گرفت در دانشکده فنی دانشگاه تهران تجمع داشتند که رژیم شاه به دانشگاه حمله کرد وآنرا به خاک وخون کشید و  قندچی و بزرگ نیا و شریعت رضوی به شهادت رسیدند و حالا ما با همین پشتوانه و میراث تاریخی بایستی به هر قیمت با این رژیم آخوندی بجنگیم وآنرا درب و داغون کنیم،  بله درست که طی این سالیان  بارها برپیکر این جنبش دانشجویی تبرزدند و از پشت خنجرزدند وامثال آخوند خاتمی و موسوی خیانت کردند  ولی با چنین میراث تاریخی باید گفت : « زخم نشد، جوانه شد…» .

علیرضا ملاجری: بله بقول معروف حق گرفتنی است و دادنی نیست، مثال برجسته‌اش زنان فرانسه هست که تا قبل از پیروزی مقاومت فرانسه آنها اصلا حق رای نداشتند،  در جریان مقاومت فرانسه وارد نبرد شدند، خیلی‌ از آنها به اردوگاههای کار اجباری فرستاده شدند، برخی‌ از آنها اعدام شدند و بعد از پیروزی مقاومت بود که تازه جامعه فرانسه حق رای زنان را به رسمیت شناخت. بقول یکی از شخصیت‌های زن فرانسوی که گفت: « این ژنرال دوگل نبود که به ما حق رای داد این ما بودیم که این حق رو بدست آوردیم! » . خوب الان هم ما شاهد درخشش جنبش دانشجویی هستیم و می‌بینیم که خواهان حقوق خودشان و سایر اقشار مردم هستند. پا به پای سایر اقشار به میدان آمدند، و اگر به واقیعت جامعه برگردیم می بینیم که هر جا که مردم مقاومت کردند رژیم کوتاه آمده است . مثلا الان در تمامی حرکات اعتراضی، زنان پشتاز و پیشگام در صف اول هستند و در جنبش‌های اعتراضی دانشجویان هم دختران دانشجو همینطور جلودار هستند. و انشا‌ءالله که این دانشجویان دلیرهم با رزم‌شان و مقاومت شان در برابر آخوندها پیروز خواهند شد و به خواسته اصلی خودشان که همان آزادی‌ است خواهند رسید.

مجتبی شادباش:  بله شما درست میگویید رژیم خیلی سعی کرده که طی این سالیان با مشغول کردن دانشجویان به موضوعات مختلف صنفی و یا حتی درس و مشق آنها را از تضاد اصلی یعنی حاکمیت نا مشروع آخوندی و قیام برای سرنگونی آن دور کند، اما واقعیت این است که دانشجو که حتی  علم را برای علم و یا آگاهی را برای آگاهی نمی‌خواهد بلکه همه اینها یعنی خودآگاهی یک مسئولیت سنگینی  است که بردوش دانشجو گذاشته شده است،  آخر آدم که نمی تواند به آگاهی خودش خیانت و یا پشت بزند  وقتی اینهمه مشکلات جامعه را یک دانشجو می بیند مگر میشود، ساکت بماند،  واقعیت این است که جنبش دانشجویی ما از دوره‌های زیادی عبور کرده است، که از ۷۸ تا ۸۸ همواره زخم باز جنبش دانشجو با حاکمیت حرف زده است. این زخم باز در خروش سراسری ۸۸، دانشجو و دانشگاه را به پیشتازی آن قیام رساند. از خرداد تا دی ۸۸ این دانشجویان بودند که در تمام عرصه‌های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی چنگ در چنگ حاکمیت ولایت فقیه شدند. بیشترین شهدا، مجروحان و زندانیان قیام ۸۸ از آن دانشگاه بود. واقعیت این است که قیام ۸۸ نقطه پایان جولان‌دادن نزدیک به ۲دهه سلطه‌گری ارتجاع بر دانشگاه بود. از آن پس اعتراض، همبستگی و فریاد دانشجو همواره همراه و کنار اعتصاب و اعتراض کارگران، معلمان، پرستاران، کامیونداران، بازاریان و کشاورزان بوده است این پیوند و همبستگی در قیام دی ۹۶ بدل به یک جنبش و قیام سراسری گشت. وجه بسیار مهم قیام دی، تعیین‌تکلیف تمامیت حکومت ولایت فقیه توسط دانشجویان بود. یادآوری می‌شود که فقط در سال ۹۷ شاهد ۲۵۷حرکت دانشجویی علیه حاکمیت آخوندی بودیم. مراسم ۱۶آذر سال ۹۶ بخشی از قیام سراسری مردم ایران شده بود. در قیام دی ۹۶ جمعی از دانشجویان در جلو نرده‌های دانشگاه تهران فریاد زدند: «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا!». این شعار بلافاصله توسط خبرگزاریهای جهانی منعکس شد و گفتارهای تلویزیونی و مطبوعاتی متعددی را پیرامون خود ایجاد نمود. بازتاب این شعار ساده و عمیق هنوز هم در درون حکومت و در نتایج اجتماعی حاصل از آن جریان دارد. « دیگه تمومه ماجرا مساوی تئوری یک استراتژی بود» ، این شعار با تمام سادگی مفهومش، انگار از عمق ۳دهه تاریخ ایران برآمده است. این شعار از یک شعور تاریخی برآمده و با خود، تمام پرده‌های ریا و بازی قدرت دو بازوی حکومت را کنار زد. این شعار، تمام قیامهای اقشار مختلف مردم ایران را از یک مرحله عبور داد. این شعار، سند عبور دانشجو و دانشگاه ایران از تمامیت حاکمیت ولایت فقیه شد، و الان هم درشعارهای دیروز و امروز « توپ تانک مسلسل دیگر اثر ندارد » سر داده می شود و از طرف دیگر گفته می‌شود که « فتنه‌گر، منافق پیوندتان مبارک »که منافق اسم مستعار مجاهدین است یعنی علیرغم خواست رژیم طی این سالیان ولی دانشجویان با قشر پیشاهنگ و پیشتاز خودشان یعنی مجاهدین به اعتراف خود عناصر رژیمی بخوبی پیوند خورده‌اند واین تا سرنگونی ادامه خواهد داشت .

علیرضا ملاجری: الان همانطور که مجتبی سر مشکلات دانشجوها گفتند می‌خواستم نکته‌ای اضافه کنم. ، دیدیم که وحوش خامنه‌ای، با شعارشون، چطور دارند آدرس میدهند. آدرس دشمن اصلی را که از آن  وحشت دارند، را میدهند و چطور دانشجوهای قهرمان جوابشان را با شعارهای « زندانی سیاسی آزاد باید گردد » میدهند. برگردیم به سوال سر مشکلات دانشجوها. الان کلاٌ مشکلات دانشجویان اینها است:

  1. سنوات
  2. پولی‌سازی
  3. خوابگاه
  4. فضای پادگانی
  5. وضعیت سلف سرویسها

این مشکلات واقعی است، و رژیم و کارگزاران دزدش نه تنها کاری برای حل این مشکلات نمی‌ ‌کنند بلکه به عمد قصد دارند که دانشجو را با این مشکلات درگیر بکنند. شما به یک نمونه از بودجه سال ۹۷ که خود رژیم علنی کرده نگاه کنید: « سازمان امور دانشجویان: ۱۱میلیارد تومان(صفحه ۹۶) ، مرکز خدمات حوزه علمیه: ۶۰۰ میلیارد تومان (صفحه ۱۹۶) ،  تفاوت بودجه را می ببینید؟ خوب این نشان میدهد که عمدا میخواهند که دانشجوها را درگیر مسائل و مشکلات خودشان بکنند. ولی خوب حالا همین هفته‌های اخیر نگاه کنیم به تجمعات اعتراضی دانشگاهها، مثلا در دانشکده هنر تهران، یا همین دیروز در دانشگاه امیرکبیر دانشجوها سر این مشکلات که بحق و واقعی هم هست شعار دادند « فرزند کارگرانیم ،کنارشون می مانیم» ، «کارگر زندانی آزاد باید گردد» ، « توپ تانک مسلسل دیگر اثر ندارد » بود. یا در دانشگاه رازی کرمانشاه شعار دادندکه « از خراسان تا تهران معلمان در زندان ». هیچکدام از شعارهای دانشجوها سر مسائل صنفی نبود. پس علیرغم تشبثات رژیم و مشکلات فراوانی که دانشجوها دارند ولی همچنان اولین خواسته دانشجویان آگاه ما آزادی هست و مطالبه حقوق مردم می باشد .

کلیپ کنفرانس

پاسخ بدهید

Your email address will not be published.